Natuur Museum Groningen

Na al de comotie rond Hot zou ik bijna Groningen vergeten zijn. We zijn daar ook langs allerlei musea geweest. Eerst bezochten we het beroemde en beruchte Groninger museum. Dat is prachtig! Wij beiden zijn dol op moderne kunst, oftewel kunst uit de vorige eeuw. En daar is het Gronings museum het walhalla hiervan. http://www.groningermuseum.nl/  Ook zijn we naar het Gronings stripmuseum geweest. In een woord geweldig! Wij als stripfanaten konden het toch niet laten om hier heen te gaan.  http://www.stripmuseumgroningen.nl/  De tweede dag zijn we ook naar het Natuur museum Groningen geweest. Ze hadden daar een tentoonstelling  "Mythen en Draken." Dit is een thema dat me altijd aanspreekt. Ik hou enorm van verhalen. Mythen, sprookjes, sf en fantasie. Ze laten me allemaal wegdromen. We vielen met de neus in de boter zodra we het museum binnen traden. We konden met een heel klein groepje begeleid door de conservator archivarus zelf mee gaan naar het depot. 04_conservator_archivarus_in_rouw_wegensHij vertelde met liefde voor zijn vak over de dieren die we konden zien. Het is toch wel uniek om deze ruimte te betreden. Wat een historie wordt hier bewaard. Ook werd ons verteld dat dit museum gaat sluiten. De gemeente heeft een totaal andere doelstelling voor het geld wat dit instituut ontvangt. Alles gaat nu naar de universiteit van Groningen, maar alle onderwijs kennis die aan de basis scholen werd gegeven wordt afgedankt!! 05a_poezenmummy_met_kittens_en_prooi Zo gaat men soms met de spaarzaam opgebouwde historie om. Misschien, zo vertelde hij, komt er later weer een gemeente raad die weer een Natuur Museum wil beginnen. Je weet maar nooit. Er worden door de bevolking van Groningen ook allerlei dode dieren naar het museum gebracht. Zo ook met deze poezenmoeder met kittens en prooi was bovenin een boerderij gevonden. Ze was perfect gemummificeerd. Ook was er een grote bak met een haai op sterk water gezet en er was ook een oude varaan, zijn lijf was plat maar het koppie betoverend. Hij lijkt zelf wel of die naar ons grijnst. 08_haai_op_sterk_water_1 Na deze beestjes was er ook een grote pot met een heel klein mensje. Onder die foto heb10a_mooie_kop_niet_bewerkt

ik geschreven : Een mensje dat nooit groot is geworden. Zo zagen we er uit toen we nog in de buik van onze moeder woonden. 12_een_mensje_dat_nooit_oud_is_geworden http://www.natuurmuseumgroningen.nl/site/index.php . Dit is de site en je kunt dus lezen van het hoe en waarom deze plek gesloten wordt. We zijn toch blij dat we een van de laatste bezoekers zijn geweest en nu is het wachten op diegene die als laatste het licht uit doet.

Wisselingen

Vandaag wil er geen kleur in de letters komen, dan doen we het gewoon in zwart. Terugkijkende op vandaag, ben ik behoorlijk tevreden met mezelf. De start was bibberig, maar direct na de wandeling tijdens het ontbijt en het klaarmaken voor de ondernemingsraad leek ik me weer eens wat stabieler te voelen. Na de desillusie van vorige week zag ik behoorlijk op tegen de OR, en ik was dan ook min of meer van plan een time-out te gaan bespreken wat betreft mijn OR werk. Ik heb wel met de voorzitter gesproken over de voor mij nieuwe situatie waarin ik meer ruimte voor mezelf moet nemen. Dit viel in goede aarde, en hierdoor heb ik nu ook de vrijheid om bijvoorbeeld tijdens studiedagen, mijn eigen dag in te delen, en momenten te nemen op momenten als ik die nodig heb. Misschien door dit prettige gesprek, of misschien doordat alle wisselingen in gevoel en gedrag een beetje gaan wennen, heb ik een goede vergadering gehad. Ik was goed voorbereid, de sfeer was goed. We hadden een officieële Overlegvergadering met de Raad van Bestuur. Ik heb in ieder geval geen time-out aangekondigd, en zal er zoals ik me nu voel volgende week gewoon weer zijn. Met diverse individuele OR leden prettig gepraat. Ondertussen hebben Rose en ik alweer lekker gegeten 011_hot_en_rose (hier zitten we vorige week te eten bij "de Smederij" in Groningen), ik ben bij de fysiotherapeut geweest voor een genadeloze, maar goede behandeling, en ik ben doodmoe, maar vandaag voelt goed. Ik denk ook dat ik komende nacht goed zal slapen. Vandaag zijn ook de Chlorella en de Spirulina gearriveert, en Rose en ik gaan weliswaar in verschillende hoeveelheden deze producten gebruiken. We zijn begonnen met van elk 1 tablet bij de maaltijd. Ik ga koffie maken en daarna even lekker onderuit voor de TV. Morgen hebben we weer heel wat op het programma, en dan kijk ik wel weer hoe het gaat. Tot op heden is dit in ieder geval een hoopvolle dag voor de toekomst.

Teammiddag

We hadden met het team van het werk een teammiddag. Altijd goed om eens te evalueren, en er waren gespreksonderwerpen te over. Ik was er niet vanaf het begin. De collega’s waren begonnen met een intervisie. Daarna hebben we gezamenlijk gebrainstormt over wat er moet gebeuren om "de beste veslavingsafdeling van het land" te worden, en wat de oorzaak is dat er dingen die we hebben afgesproken blijven liggen. Tal van oorzaken kwamen voorbij, ook en dat is mijns inziens niet onbelangrijk, het feit dat we het eigenlijk hartstikke goed doen, een hoge productie halen, met voor het merendeel tevreden patiënten te maken hebben. Verder is een feit dat we met minder mensen werken dan in eerste instantie afgesproken, er erg veel drukte en ziekte, en afscheid is geweest, dat daardoor een hele periode met veel flexer’s is gewerkt, en dat de drukte voelbaar was voor iedereen. Wel hebben we een hele lijst van punten op papier gekregen waar we nog dit jaar opnieuw mee aan de slag gaan.

Ik voelde me niet goed, maar ben toch blij gegaan te zijn. Daarna hadden we een moment dat we afscheid namen van een collega, waar ik al eerder over geschreven heb. Ik persoonlijk heb het hier erg moeilijk mee, en de collega in questie had het ook zo moeilijk. Ze had taart meegebracht maar het werd een beetje trieste bijeenkomst. Gelukkig behouden we toch wel contact. Verder heb ik met de nodige collega’s prettig individueel kunnen praten.

Lieve Rose

Gisterenavond vlak voor mijn avonddienst erop zat was ik even op zoek naar een foto voor mijn collega, en kwam per ongeluk even aan bij het net door Rose geschreven stukje, en zoals de laatste tijd wel vaker gebeurd was ik even sprakeloos. Lezers zullen goed snappen dat ik erg blij ben met deze fantastische vriendin, die nu al bijna 26jaar geleden bij me op de thee kwam, en sindsdien nooit meer vertrok. Zij is mijn steun en toeverlaat, en inderdaad, zoals ze zo mooi schrijft. Door deze moeilijke periode komen we samen ook wel weer door. Ik vond de foto wel erg serieus, en zelf zie ik er mijn gezwollen gezicht erg duidelijk op. Maar het is tegelijkertijd wel een reeële foto. De foto daarna toont ook weer plezier. We vangen elkaar op op momenten dat dit nodig is, en zijn daar experts in geworden. Rose schreef gisteren dat ik het kloppen van mijn hart volcontinue voel, en dat klopt letterlijk, maar het klopt ook door haar, ervaar ik, en dat is maar goed ook. Kortom oude en nieuwe gevoelens door elkaar. Genoeg, genoeg, zei Hot voor hij aan het doordraven begint. Eerst even boodschappen doen, en dan een deel van de teamdag, en een evaluatie met mijn baas.

Veranderingen

Door de jaren heen heb ik een aantal veranderingen meegemaakt. Toch blijft het me verbazen hoe snel je soms moet veranderen. Sommige dingen zie je aan komen bv wanneer je moeder wordt of verliefd wordt. Hele mooie en speciale herinneringen brengt dat naar boven. Nu is het weer tijd om te veranderen sinds Hot de diagnose heeft vernomen. De medicijnen die hij nu moet slikken hebben bijwerkingen die niet kinderachtig zijn. 009_mijn_liefHij heeft last van hartkloppingen door zijn lijf en daardoor voelt hij zich opgejaagd. Heel lastig om dat een plekje te geven en er leren mee om te gaan. Ik heb het ook doorgemaakt en kan hem daardoor enkele nuttige tips geven die hij tot mijn gote verbazing soms nog opvolgd ook. 035_de_fotograaf_wordt_gefotgrafeerdDus is mijn taak en vreugde om bij hem te zijn, soms met een knuffel en dan pak ik zijn hand en ik leer hem grenzen vast te stellen want vroeger was hij zo’n razende Roeland die alles kon wat hij maar wilde en beslist geen linker handen had. Dit alles komt terug maar toch in een vorm die wij nu nog niet kunnen bevroeden. We komen hier wel uit. We hebben samen toch al het een en ander meegemaakt en samen zijn we sterk. 051_trapje_afAlles zal anders worden, het is nu al gaande. Van mensen waarvan wij hadden verwacht er steun van te krijgen horen we niets en van anderen waarvan we niets verwachtten krijgen we de meest hartelijke reacties. En sommige vriendschappen blijven. Dit is gewoon bij dit soort radicale veranderingen en je kunt er op wachten tot dat het gebeurt. 066_een_nieuwe_g_starEn ik? Ik heb gelukkig ook mensen waarbij ik lekker kan spuien en Hot en ik kwekken weer als vanouds. Onze kracht ligt erin om dit soort dingen samen te doen, en samen te zijn. We kunnen zo kwekken dat Merlijn tijdens zijn puberen er doodziek van is geweest. Ik heb allerlei foto’s van Hot op het web gesmeten en deze heb ik in Groningen genomen. Het was een fijn weekend en we hadden die paar dagen met z’n tweeën hard nodig. 

Snelheid

Wonderbaarlijk zo snel wisselend een dag kan zijn. Na het goede begrenzen van Rose vanmiddag hervond ik binnen een uurtje betrekkelijke rust. We hebben samen nog wat van de verplichtingen kunnen doen, en zijn zelfs daarna nog bezig geweest met de foto’s van vorig weekend. Er zitten een hoop leuke tussen. Dat is voor later. Nu zit ik weer op het werk, en behoud de controle over mezelf en de afdeling. Terugkijkend naar vanmorgen staat er wel een heftig stukje, maar het is niet anders. Vanmiddag na een grote verkeerde koffie zijn Rose, Jesse en ik weer hiernaartoe gelopen, en dat deed ook goed. De frisse lucht bracht ook weer even overzicht. De maaltijden zijn in de oven gestopt, en de boel draait op de afdeling ook weer. Ik laat het maar gewoon weer op me af komen.