Spierpijn

Een aantal dagen niet geschreven, druk, druk, druk, en wat naast al die drukte op de voorgrond staat zijn de gevolgen van mijn eerste maal reuma zwemmen. Schreef ik gisteren dat het nog wel ging, ik verga nu van de spierpijn in de onderdelen van mijn lijf die gedurende een dik half jaar geen fatsoenlijke beweging hadden gehad. Op mijn symptomenlijst heb ik negens ingevuld, en ik had extra pijnstillers nodig. Door die pijn in hoofdzakelijk mijn bovenlijf ben ik ook wat benauwder, en kortademiger dan normaal. Ik heb wel gewerkt Donderdag, en Zaterdag, maar ik was niet in staat om te gaan djembéen vrijdagavond, ik was zo stijf, en wil me niet forceren. Ook vandaag ga ik wel weer werken, en de pijn begint nu gelukkig enigszins te zakken. Het is maar goed dat ik pas as. Woensdag mijn volgende afspraak heb voor weer een uurtje zwemmen. Ondanks dat vele geloop met onze Jesse, die me keer op keer goed uitlaat, valt de conditie van de rest van mijn lijf me ontzettend tegen. Goed dat ik er nu mee begonnen ben om hier ook weer aan te gaan werken, maar wat kan een mens zich in een keer oud voelen zeg.
Voor de rest weet ik momenteel aardig te functioneren. Ook op het werk gaat het goed. Ik heb mezelf ook weer eens Persoonlijk begeleider gemaakt van een van de nieuw opgenomen patiënten. Dat doe je altijd met zijn tweeën, zodat als ik weer eens een koortsaanval krijg er toch iemand is die mijn uitval waarborgt. In dit geval begeleid ik zowel een leerling op de afdeling, als een patiënt. Geeft wel weer een goed gevoel, en ik zie het als een uitprobeersel. Ik denk momenteel toch wel op mijn maximaal te func-tioneren, van wat haalbaar is. Drie hele dagen + al hetgeen ik er nog naast doe, dus ik ben zeker niet ontevreden.
Vanmorgen ben ik voor het eerst sinds een maand ook weer eens 18 minuten onder de zonnebank gaan liggen. Het was een idee van Rose, om eens te kijken of die warmte iets kan betekenen voor mijn huidige spierpijn. Ik weet nog niet of het werkt voor de pijn, maar zo’n minivakantie doet me wel goed en blijft extreem lekker.
Ik ben momenteel een stukje aan het schrijven op onze oude computer, en ik ben blij dat we tegenwoordig regelmatig op een externe harde schijf back ups maken, want mijn laptop heeft weer eens ernstige kuren. Zodoende kan ik nu toch mijn symptomenlijst en dagboek gewoon bijhouden, terwijl de laptop moet wachten tot ik m.b.v. de helpdesk die weer hoop te kunnen laten functioneren. Al vanaf dat we hem nog geen jaar geleden gekocht hebben, vertoont dat apparaat kuren, is al twee keer naar de fabrikant terug geweest, er is van alles en nog wat vervangen, en ik heb alles al drie keer opnieuw moeten installeren, en nog blijft dat ding waarvan ik al meermaals gedroomd heb het uit het raam te gooien, kuren vertonen. Eigenlijk zou ik een nieuwe willen, maar daar begint HP niet aan, terwijl het toch een dure was/is. Ik hoop daar morgenochtend wat aan te kunnen gaan doen.
Vanmiddag werk ik wederom met Ronald als collega, en hij functioneert uitstekend, ondanks dat hij nog niet zolang leerling op onze afdeling is. Ik vind het tot nu toe prettig samenwerken met hem.
Zoals Rose gisteren al schreef hebben we na lange twijfel en stevig spaarwerk een nieuw binnenzak foto toestel gekocht. We hadden tot vorig jaar een prachtige kleine Pentax Optio 33, maar die hebben we weggegeven aan French sister. Nu hebben we weer een toestel wat je altijd bij je kan hebben. Ideaal, en met meer dan 10.000.000. pixels ook nog van giga kwaliteit, leuk. De eerste foto’s vallen ook niet tegen, maar het boekje met alle mogelijkheden is veel dikker en groter dan het toestel zelf, en daar moet ik duidelijk nog flink wat tijd aan besteden om het goed onder controle te krijgen en gebruik te kunnen maken van alle mogelijkheden.
Ik vind het weer even genoeg, Rose wil graag achter de computer, en ik ga me klaarmaken voor mijn werk. Rose en Jesse gaan me ondanks het natte weer toch wegbrengen, en komen me rond 23.00u ook weer ophalen.

Advertisements

Een rustige zaterdag

Het is een lekker rustige dag en eigenlijk heb ik niet zoveel te schrijven. Jesse heeft ons vanmorgen uitgelaten en terwijl dat geschiedde maakten we foto’s met onze nieuwe fototoestel. Het is een kleintje geworden die en tegen water en kou kan en er tegen kan om 2 m. te vallen en je kunt erop staan als je maar niet boven de 100 kg. weegt en je kunt er ook nog foto’s mee maken. Mooi meegenomen dus.  Daarna hebben we ons ontbijt gemaakt en genuttigd. Hot was zo enthousiast dat hij gelijk de schijf van onze nieuweling wou installeren alhoewel is het hem gezegd dat hij zo moest werken, en dit kun je beter laten, niet dus. Iedereen met een beetje computer kennis weet dus dat wanneer je eventjes iets wil doen je gelijk merkt dat de computer tocht een eigen wil heeft. Alles was geïnstalleerd, maar het verwerken van de foto’s was een heel ander verhaal. Dus we kregen ruzie want ik wilde niet wat hij wilde. Briesend ging hij naar zijn werk en wat kan die man briesen!! Net belde hij en we hebben het weer goed gemaakt.

Maar ik schreef dus dat ik eigenlijk niets te vertellen had en ineens schoot me een verhaaltje te binnen dat ik lang geleden had gelezen uit het boek "Mythen Sagen en Legenden". Dit is een keur van verhalen volgens overleveringen afkomstig uit de Nederlanden en Vlaanderen. De inleiding is geschreven door K. ter Laan. http://www.iisg.nl/bwsa/bios/laan-k.html  Het verhaaltje wat me te binnen schoot kon ik uiteraard niet vinden dus is het een ander geworden. Even ter aanvulling. ‘t Verhaal is bekend in al de Nederlanden. In Amsterdam, in ‘t Rijksmuseum, heeft men een schilderij van een zogende dochter. In Gent ziet men het tafreel in steen uitgehouwen boven de poort van de oude gevangenis, vlakbij de Halletoren. De oude man, die door "de zuilen" zuigt, heet er bij het volk "de Mannenlokkker".

‘s Lands Heren bedrogen.

In de oude tijden waren de rechters niet gemakkelijk en de galg was dichtbij. Maar er was altijd nog een kans, dat het nog weer goed afliep. Want de rechters waren in die dagen grote liefhebbers van raadsels. En als de ter dood veroordeelde een raadsel opgaf, dat de rechters niet konden oplossen, dan was hij vrij. Ook zijn vrouw of zijn dochter mocht aan de rechters zulk een "richterraadsel" voorleggen.

Zo is ‘t gebeurd, dat een man onschuldig ter dood veroordeeld is. Hij zat in de gevangenis en moest de hongerdood sterven. Hij kreeg geen korrel eten, geen nat en droog. En hij bleef maar leven. Hoe kon dat?

Dat kon zo. De man zat in de gevangenis en daar kreeg hij niets. Maar zijn dochter mocht hem bezoeken. Zij was juist Moeder geworden en nu verzorgde zij de oude man, net alsof ‘t haar kind was. Zij stak hem door de tralies haar volle borsten toe…

De rechters begrepen het niet; zij zaten samen om te beraadslagen. Daar kwam de dochter met de richterraadsel;

"s Lands Heren bedrogen. Door zuilen gezogen. Vaders dochter geweest. Vaders moeder geworden.

De rechter konden de oplossing niet vinden. De dochter verklaarde het geheim. De man was vrij.

Fysiozwemmen 1ste keer

De dag was uiteindelijk zo vol dat we maar nauwelijks de tijd hadden om samen te eten tussen de Ondernemingsraad, de fysiotherapie en de algemene ledenvergadering van de Wereldwinkel ‘s avonds, maar dat lukte uiteindelijk nog prima. We hadden nog de nodige lekkernijen over van Pasen, en wat is het dan leuk om restjes op te ruimen.
Over de ondernemingsraad was ik ontevreden. We hebben oa. De eerste communicatiedag geëvalueerd die we vorige week hadden. Onze voorzitter trok van leer over onze non standvastigheid, en het feit dat niemand uiteindelijk zich aan de afspraken had gehouden van de dinsdag ervoor. Ik was het er volstrekt niet mee eens, en vooral het feit dat hij zei vanaf nu maar liever zijn mond te houden i.p.v. voor idioot te staan door afspraken te laten prevaleren boven dialoog, maakte me boos. Vooral omdat hijzelf ook niet is opgestaan, en er toch diversen waren die duidelijk met elkaar in overleg wilden voor verder te gaan met die dag. Toch is het een feit dat als je je zo schrap zet je als twee hanen tegenover elkaar staat, en op die manier ook niets kan bereiken. We zijn nu overeengekomen dat we alsnog willen praten over de eerder gemaakte afspraken van 1 maart 2007, maar die dan ook moeten implementeren.
Ik weet wel dat de gespreksleiding van die dag volstrekt de fout is ingegaan door geen enkel agendapunt van de OR op te nemen, en dat dient de volgende keer anders te zijn anders heeft het geen enkele zin om nog verder te praten.

Verder heb ik me afgevraagd of ik gezien mijn huidige functioneren, wat wel steeds stabieler word, en toch heel behoorlijk is, maar wel ontzettend veel energie van me vraagt, nog wel moet gaan voor een derde termijn bij de OR. Ik ben nu weliswaar redelijk stabiel, maar was na die dag compleet uitgewoond, en niet meer in staat de overlegvergadering van de dag erna nog mee te maken. Daar komt nog bij de huidige vijandige sfeer, ik weet niet of ik dit nog langer wil. Rose maakte afgelopen nacht een goede opmerking, vanuit haar ervaringen bij de Wereldwinkel. Ook daar loopt echt niet alles gesmeerd, maar naast de verplichte werkzaamheden word er daar door het bestuur ook voor gekozen om regelmatig leuke dingen met elkaar te doen. Dit houd de motivatie bij de vrijwillige medewerkers hoog, en het is een feit, van leuke dingen doen komt het bij de OR eigenlijk nooit. We zitten altijd in de lastig verwerkbare en leesbare stukken, en van gezamenlijke ontspanning komt het al helemaal niet. Ik heb begin mei een evaluatiegesprek met het dagelijks bestuur, en zal dit zeker meenemen. Verder geef ik mezelf tot september oktober om een besluit te nemen over doorgaan of niet.
Ik was na de vergadering wederom behoorlijk afgebrand, maar de fysiotherapeut lokte al, en daar aangekomen bleek dat Joyce, de vrouw van Bert, mijn fysiotherapeut, ons log weer eens uitgebreid gelezen had, en ik kreeg een complimentje hierover, en het feit dat het zo’n uitgebreid weblog is. Altijd leuk om te horen. De behandeling was weer als vanouds. Hard maar goed. Erg rechtoplopend kwam ik weer thuis, waar we ons gelijk klaargemaakt hebben voor de avondvergadering. Ik kreeg tussendoor nog even een telefoontje vanuit Limburg, waarin ik alle wetenswaardigheden weer even heb kunnen delen met mijn broer.
’s Nachts na het gesjouw met de laptop na een geslaagde vergadering, en een ronde met Jesse, werd het heel gezellig, we hadden nog meer leftovers en die smaakten goed. We raakten beide op onze praatstoel en het werd laat.
Daardoor werd het vanmorgen lastig om er bij het gaan van de wekker uit te komen. Uiteindelijk hebben we geloof ik nog zes maal de wekker laten gaan, alvorens de medicatie voor vandaag te gaan uitzetten en innemen. Na een lekkere wakker maak douche hebben we Jesse aan de lijn gedaan en hebben een fikse ronde langs de maasboulevard gelopen. Rose heeft toen een bord Brinta voor me gemaakt, en toen ben ik naar “Huize Frankeland” gelopen. Deze keer ben ik kordaat langs de receptie gelopen in de richting van het zwembad, en me bij de receptie aldaar gemeld. Ik kreeg daar direct een sleutel van een locker, en ben me gaan omkleden voor mijn eerste uurtje reuma zwemmen. Het is een mooi zwembad. Ik heb van een medezwemmer een korte rondleiding gehad, en me snel verkleed. De oefengroep bestaat uit zes mensen met wie ik in het water snel kennis heb gemaakt. De medeoefenaars zijn stuk voor stuk al lang bezig met oefentherapie, degene die al het langst oefent bij Hans doet het geloof ik al 14 jaar. Zwembad_huize_frankeland
De therapeut, Hans, kwam pas tegen 11.15u, en die begon gelijk met ons oefeningen te laten doen. Ik had gedurende de eerste 30 minuten wat gepraat, wat baantjes getrokken en zelf ook al wat oefeningen gedaan. In het water gaat alles vrij gemakkelijk. De oefeningen bestonden uit knieën optrekken links en recht. In spreidstand oefeningen doen. Door de knieën gaan, voet voor voet tot zover mogelijk met de vlakke voet naar buiten en naar binnen, met de armen tegelijkertijd zover mogelijk naar links, en naar rechts. Rechtop staan, en de rug rechten, bollen, en bukken, en zo nog veel meer. 
Wat wel blijkt is dat deze oefeningen nu onder water uitstekend gingen, maar nadat ik weer uit het water was voelde ik mijn spieren terdege, en dat is nu enkele uren later nog erger, maar daaruit blijkt wel dat vooral mijn nek, mijn schouders, mijn liezen en mijn enkels wel ernstig aan wat oefeningen toe waren. Ik vond de eerste kennismaking prettig, de mensen waren vriendelijk, ik ben wel een van de jongsten in het bad, maar wat maakt dat nu uit. Volgende week woensdag ga ik weer. De begeleiding van Hans is prettig. Hij houd je goed in het oog, en zegt regelmatig dat ik me niet moet forceren. Ik hoop er veel aan te hebben, al is het alleen maar ter behoud van wat ik nog kan.
Ik was iets over twaalven thuis, en had buiten spierpijn behoorlijke trek, en heb samen met Rose een vroege lunch gemaakt, want al die activiteiten hebben me hongerig gemaakt. Rose was ook al behoorlijk actief geweest, had de was gewassen, en opgehangen, en gestofzuigd, en had ook alweer behoorlijke trek.
We hadden vandaag ook eindelijk een reactie uit Rheden, over de logeerpartij van Lotte onze kleindochter, en zo kunnen we voor die laatste week van April, naast een dienstje meedraaien bij de Wereldwinkel wat verdere plannen gaan maken.
Nu, tegen drieën, hebben we na een grote koffie verkeerd, en de nodige administratie, het plan om boodschappen te gaan doen. Hoe snel kan een dag gaan? Met een uitzonderlijk gevoelig lijf zeg ik tot later.

Zomaar een klein blogje

Hot is naar de O.R. vergadering en ik ben al weer een poosje terug van mijn maandelijks bezoek naar mijn peut te Vlaardingen. We praten wat, ik spui wat en zij houdt me vaak een spiegel voor. Ik denk dat ik eigenlijk toch enigszins op Hot lijk, we zijn allebei veeleisend alleen op ander gebieden. De reis naar haar duur niet zo lang dus aangezien de bus om het half uur rijdt heb ik toch een wachttijd en dan neem ik een dun boekje mee. In dit geval nam ik een sf boekje mee geschreven door Edmund Cooper en de titel is "De Dagdromer". Het gaat over mensen in de verre toekomst. De mensheid zoals we die kennen zijn naar de verdommenis gegaan en nog een keer. Dus leven ze nu in een soort middeleeuwen waar de Luddite Kerk heerst en door de doctrine dat alle machines uit den boze zijn. Onze held is Keron een kunstanaarsleerling die wil een machine bouwen om te gaan vliegen.

Een aantal commentaren zeggen; Deze stijlvolle allegorie is SF van een ander genre… Een wrange kijk op de toekomst, maar een die een onprettige mate van waarheid zou kunnen bevatten". Books and bookman.

"Hij schrijft met autoriteit en grote bekwaamheid". Arthur C. Clark

http://www.bondle.co.uk/edmund_cooper/introduction.html   Dit is een engelstalige site met vertaalmogelijkheden, want deze schrijver is toch vrij onbekend en daardoor onderschat. Veel leesplezier.

Bovendien heb ik een aantal foto’s ingescanned die ik gisteren heb genomen en ik begin er schik in te krijgen om spiegelbeelden in plassen water te nemen. Deze is nog beter dan de vorige, ik lees het wel of de lezers er mee eens zijn of niet. 20_aspiegelbeeld_boom_in_waterplasj

Witte Pasemus.

Paaszondag Om 08.00u opgestaan.Lange wandeling gemaakt en gefotografeerd vanmorgen, toen een aflevering van Tatort met Shimanski op het boerenland, ontbijt+++, afgewassen, daarna computerspelletje gespeeld, tot bij zessen. Daarna samen gekookt Wilde zalm met dikke mie, spinazie champignons, en kerrie saus. Heerlijk gegeten, en wit wijntje Chardonnay, geopend. zalig.
Paasmaandag, 07.30 wekker. 08.00u opgestaan, foto’s genomen van een witte wereld buiten. Daarna medicatie en lange wandeling. Jesse los in Sterrenbos, veel sneeuwpret. Bij terugkomst zo tegen half elf was witte wereld weer aardig weg. Nu daarentegen na het uitgebreide luxe ontbijt, met wederom een Tatort met Götz George, oftewel Shimanski en Thanner, sneeuwt het heftig en is de wereld langzaam weer wit aan het worden. Hier binnen is het lekker warm, en ik denk dat we maar binnen blijven. Het een en ander aan administratie gedaan, de afwas, en ben bezig de spullen voor de ondernemingsraad uit te zoeken. Verder ga ik een mailtje schrijven aan diegene die het boekje OntdekSchiedam.Nu beheerd. Om wat oneffenheden glad te strijken. Daarna gaann we de 2e aflevering van David Attenborough’s De levende planeet bekijken. Deze aflevering gaat over de bevroren wereld.
Dinsdag, 07.30 opgestaan. Wederom witte wereld. Nog meer dan gisteren. Daarom > Sterrenbos met Jesse. Het was behoorlijk glad. Dus heel rustig aan gedaan. Fosamax genomen, mogelijk voor de laatste keer, omdat ik vandaag ook verder gezakt ben qua Prednison. Nu van 17,5mg naar 15mg. De twijfel over het verdere gebruik komt door dr. G. mijn reumatoloog. Hij zei toen hij het erover had, dat hij denkt dat ik nu wel kan stoppen, omdat de Prednison nu waarschijnlijk minder mijn weerstand aantast. Al die gedachten en waarschijnlijkheden maken nu niet bepaald een zekere indruk. Misschien iets voor een vraag op de V.S.N. site. Daar zitten uiteindelijk de ervaringsdeskundigen. Iets voor later vandaag. Bij terugkomst van de wandeling vanmorgen gelijk de rest van mijn medicatie genomen, en dat werd tijd want ik verging van de pijn. Nu na het ontbijt begint de pijn nu wat weg te zakken.
Dat mailtje gisteren aan Mw. A van ontdekschiedam nu, had gelijk resultaat.
Ik had gevraagd om aanpassing naar de juiste openingstijden en om de volgende aanvulling:

De Wereldwinkel is een bijzondere cadeauwinkel.
Wereldwinkel Schiedam draait voor 100% op vrijwilligers.
We verkopen zowel authentieke als moderne producten uit ontwikkelingslanden.
Alle artikelen zijn afkomstig van eerlijke handel, waarbij een gelijkwaardige manier van handel drijven, dialoog, transparantie en respect voorop staan.
Het streven van de Wereldwinkels is om bij te dragen aan een beter leven voor de makers van de verkochte artikelen, en hun omgeving.
"Wereldwinkels maken het verschil en geeft mensen de kans om zich op eigen kracht aan de armoede te ontworstelen".

Ik kreeg binnen een uur de bevestiging dat de aanpassingen volgens mijn wensen uitgevoerd gaan worden. Nou, beter kan niet. En wat leuk is dat vanavond weer een algemene ledenvergadering is voor alle medewerkers, en dan heb ik tenminste weer wat te melden als PR medewerker. Altijd leuk.
Verder neem ik de laptop vanavond mee, dan kunnen de vrijwilligers allemaal ook even de foto’s van ons uitje zien.

Gisteren nog meer nuttige zaken gedaan, de nodige correspondentie afgehandeld naar tevredenheid, en we hebben er voor de rest een leuke rustige dag van gemaakt.
Rose staat nu een afwas te doen, en dat was nodig, want het pannenkoeken bakken was een groot feest geworden, en we hebben gesmuld, maar het is en blijft altijd toch een vette aangelegenheid. De nieuwe pan bevalt steeds beter, alleen heb ik nu voor een spekpannenkoek i.p.v. 4 plakken ontbijtspek, er nu 6 nodig. Het draaien van die 28 cm pannenkoeken daar heb ik nu de oude draaischijf uit de vorige magnetron voor in gebruik genomen en dat ging perfect.

Rose vertrekt zometeen naar Vlaardingen voor haar maandelijkse spui uurtje bij Juus, en vlak daarna ga ik richting Delft voor de ondernemingsraad. De vraag over het gebruik van Fosamax, dat heftige anti-osteo-porose middel tegen de botontkalking dus heb ik inmiddels gesteld op de site. Ik ben benieuwd wanneer hier reacties op komen.

Paaszaterdag

078_boom_in_trottoirDe magnetron is intussen gekocht, geïnstalleerd, in gebruik genomen, en bevalt uitstekend. Het jammere is wel dat deze een stuk kleiner is, maar ik had en geen zin in een verbouwing, en daar is ook geen plaats voor, niet in de keuken, maar ook niet in het atelier van Rose. Dus we doen het er maar mee. Ook natuurlijk gelijk de oude in de winkel ingeleverd. Je moet uiteindelijk een verwerkings bijdrage betalen, en nu hebben ze tenminste wat te verwerken. 022_genspireerd_door_christo_vaizey  Dat was nog een aardig klusje want hij zat zo ongelooflijk precies ingebouwd dat er nergens een millimeter speling was.
Vrijdag was ook een volle dag. Mijn lijf heeft het lastig deze extreem natte tijd. Ik heb al een aantal dagen hoge scores, (achten) in mijn symptomenlijst geschreven bij zure spieren, schouders en sleutelbenen en heup tot enkelpijn. Die eindeloos aanhoudende nattigheid en wind vind ik op het 040c_vogels_op_railing 040i_vogels_op_railing 042_skyline_of_rotterdam  ogenblik maar niks, terwijl juist die wind me altijd enorm aantrok, en ons vaak juist richting strand deed gaan. Ach ja tijden en omstandigheden veranderen nu eenmaal. We laten ons trouwens door het weer in principe niet tegenhouden. Jesse laat ons in weer en wind uit, 034_baas_en_hond en we trachten zelfs ons humeur hierdoor niet te laten verzieken.
Kortom op vrijdag meermaals door hagel, natte sneeuw en regen overvallen, hebben we alle Paas inkopen gedaan. Er was zelfs nog een behoorlijke opkomst op de markt, al stonden die marktkooplui letterlijk te blauwbekken. Voor die tijd had ik een afspraak bij huize Frankeland, voor reumazwemmen o.l.v. een fysiotherapeut. Bij de receptie zeiden ze dat de fysiotherapeut in kwestie, Hans, in vergadering was en of ik maar even wilde wachten. 016_mijn_liefjes_en_de_dubbele_boom Nou, ik heb van 10.45u tot 11.30u gewacht en toen bleek Hans uiteindelijk helemaal niet aan het vergaderen te zijn maar alweer op het punt te staan om het zwembad te verlaten. De receptioniste had twee personen door elkaar gehaald, en maakte welgemeende excuses, dus daar vervloog mijn boosheid. Ik heb uiteindelijk nog wel de door mij meegenomen map over polimyositis aan Hans kunnen afgeven en een nieuwe afspraak kunnen maken voor aanstaande woensdag. Hierdoor heb ik wel het zwembad even gezien en dat ziet er goed uit. Vandaar uit ook nog een enorme hagelbui kunnen zien die ik in ieder geval niet op mijn hoofd gekregen heb.
’s Middags terwijl Rose naar de Wissel was, heb ik de foto’s van onze tocht naar Dordrecht van woensdag bewerkt, en ook gelijk een schijfje gebrand voor W & A. Is ook een leuke 013_oude_spoorbrug_en_de_zwaan_op_d 075_bijna_op_bestemming rapportage geworden van een geslaagde dag. Gisteren een heerlijk peen en uien stampot met een slagersrookworst genuttigd alvorens door Ed opgehaald te worden voor mijn wekelijkse avond Djembé spelen. Het werd een hele fijne sessie gisterenavond, waarbij ik mezelf minder geforceerd heb als de vorige keer, twee weken geleden. Het was een lekkere sfeer, en gelukkig speelde Kofi Ayivor het merendeel 077bdreigende_lucht van de avond zonder stokje(s). De klank van de trommels is dan veel beter hoorbaar, en de slagen overheersen minder, al is Kofi zelf het daar niet mee eens.
Compleet uitgespeeld en bezweet kwam ik thuis, waar Rose Jesse al aan het uitlaten was en we zijn gelijk naar ons hoog gelegen bed vertrokken, en maakten het daar ongelooflijk, maar waar toch weer knap laat.

Vanmorgen hebben Rose en ik goed gebruik gemaakt van het mooie deel van deze Paaszaterdag. Het was mistig bij het opstaan, en Rose pakte direct onze grote Konica Minolta, en heeft tijdens de bijna twee uur durende wandeling maar liefst 142 foto’s geschoten, die ze nu naast me aan het bewerken is. De foto’s die dit log opsieren zijn er een aantal hiervan. 047_my_smiling_love
Gisteren ontvingen we naast een heel leuke mail van een nicht uit Noordwijk ook een mooie ansichtkaart van de dochter van French Sister die met haar vriend op vakantie is in de Seychellen. Het is de eerste keer dat zij, die de Nederlandse taal niet spreekt, ons schrijft, weliswaar beginnend in het Frans, maar met een zin die we goed begrijpen, en daarna m.b.v. haar vriend overschakelt naar Engels.
Ik was er gewoon even stil van. Ik heb nu even geen nieuws meer.

Dagje Waterbus

Dinsdagavond nog tijdens de bestuursvergadering van de Wereldwinkel waar Rose zat, kreeg ik rond 21.30u een telefoontje van Marga, die meldde dat ze met de WW graag wilden deelnemen aan een actie om een eigen reclamecampagne te kunnen winnen via een promotie actie van Pin. In de post die ik eerder op de dag al had zien voorbijkomen zat die actie, en als PR medewerker had ik hier al kennis van genomen. Het leek me een leuke actie om aan deel te nemen, maar de sluitingsdatum was wel 21 maart. Ik had dus al bij Rose aangedrongen op een snelle reactie van het bestuur. Zodoende was ik nog tijdens de vergadering van Rose in staat om onze inzending te regelen. We hebben gekozen voor een dromenvanger in de aanbieding, waarmee in dit geval de Wereldwinkel Schiedam zijn dromen waar wil maken. Of we met deze slagzin iets zullen winnen is nu natuurlijk gewoon afwachten, maar niet deelnemen is in ieder geval ook geen winkans, dus afwachten maar.

Rose kwam tegen 23.30u thuis en we gingen moe maar tevreden snel slapen.

Moe, en met de gebruikelijke behoorlijke pijn, na een heerlijke actieve dag eergisteren, gisterenmorgen vroeg opgestaan, en met Jesse gaan lopen, en keurig op tijd zaten we om 10.30u klaar om W en A te ontvangen. Met hun beiden hadden we al lang de afspraak om wat te gaan ondernemen samen, maar steeds leek er wat tussen te komen. Op dit moment zouden W en A in Marrakesh in Marokko zitten op vakantie, ware het niet dat zij beiden momenteel heel blij zijn met de zwangerschap van W. Ze hebben er heel lang naar toe geleefd. Kortom ze hebben i.v.m. de zwangerschap hun vakantie afgezegd, en hierdoor hadden we nu de kans om met zijn vijfjes, eigenlijk met zijn zevenen wat te ondernemen. Ze waren mooi op tijd en hebben eerst maar eens rustig een kop koffie gedronken. W had niet haar beste dag, en aangezien ze nu zo’n 21 weken zwanger is van hun eeneiige tweeling, hebben we afgesproken het heel rustig aan te doen en dat of W of ik goed zouden aangeven waar onze grenzen lagen. Die twee beginnen al aardig wat ruimte te eisen, en dat ruimtegebrek en het vinden van een goede stand van het bekken beperken de bewegingsmogelijkheden terdege. Daarna zijn we per tram richting Leuvehaven gegaan, die halte is vlak bij de voet van de zwaan, die mooie brug in Rotterdam, waar ook de afvaart en aanlegplaatsen zijn van de Spido, en de Waterbus http://www.waterbus.nl/ richting Dordrecht. Naar die laatste waren we onderweg. We zijn vervolgens na even tijdens een hagelbui geschuild te hebben bij een bushokje aan boord gestapt van de Piet Hein. Omdat we niet in de spits zaten hadden we ruimte te over, en konden zitten waar we wilden. Een heel leuke tocht volgde en 55 minuten later arriveerden we in Dordrecht. Zo’n sneldienst legt onderweg regelmatig aan. Ook al staat er maar een reiziger te wachten of hoeft er maar een passagier uit. Eerste halte is Krimpen a/d IJssel, Tweede halte is Ridderkerk, de derde is Alblasserdam, en daar bijna recht tegenover de vierde halte, Hendrik Ido Ambacht, Daarop volgt halte Dordrecht aan de merwedekade. We hadden mazzel op de heenweg. Het bleef droog en ik heb lekker wat foto’s kunnen maken.

Wat een beetje tegenviel was dat op weg naar het centrum, er geen enkele horeca gelegenheid open was, en we onze lunch dus moesten uitstellen, totdat we in het centrum, bij café restaurant “Centre Ville” terecht konden. We hebben daar 3maal het broodje van de week genuttigd ( met geitenkaas, bruin broodje en geroerbakte groenten), en een maal kroketten + brood. Samen me een lekkere Westmalle Tripel is mij dat in ieder geval goed bekomen, en we waren weer een beetje opgewarmd. Het was wel een kille en erg winderige dag. Daarna zijn we een behoorlijk ommetje gaan maken over de winkelstraten en langs de kerk. Daar kregen we nog bijna een bekeuring van een overijverige dienstklopper van stadstoezicht, die ons in dit geval een waarschuwing gaf voor het aangelijnd lopen met onze mooie Griekse staander Jesse, door de tuin om de kerk. Ongelooflijk, ik werd bijna boos, maar wist me nog net in te houden. Wat sommige mensen voor een uitkering al niet doen!!. Wat ons verder opviel is dat Dordrecht kennelijk een toeristenseizoen heeft, want zowel de kerk, als het merendeel van de leuke winkels(tjes) waren gesloten. We hebben wel bij een leuke stripwinkel  nog wat gekocht, en zijn daarna naar een gespecialiseerde Koffie/Thee/Chocolade zaak gegaan, en namen allemaal een ander soort koffie. Heerlijk. We hebben daar ook nog wat lekkere losse thee soorten gekocht, en toen we daar naar buiten kwamen bleek het alweer na vijven. Zodoende hebben we de richting Waterboot weer genomen, waar we na een stevige hagelbui tijdens het wachten gelukkig weer aan boord konden van opnieuw de Piet Hein. Het was heerlijk warm aan boord, en we konden gedurende de 55 minuten weer heerlijk uitrusten en opwarmen.

Via de tram belanden we weer in Schiedam, waar Rose en ik eerst Jesse even thuis afgezet hebben, en ook de katten even te eten hebben gegeven. Daarna hebben we ons weer bij W en A gevoegd, die ondertussen een plaatsje te pakken hadden bij een klein Japans restaurant, genaamd Hamachi op de Hoogstraat

10 in

Schiedam. http://www.hamachi.nl/

We hebben daar een heerlijk palinggerecht gegeten, genaamd Unagi. Een van ons nam iets anders, maar minstens zo lekker, Usuyaki, een gerecht van gevulde ossenhaas. Deze gerechten werden voorafgegaan door een kom Miso soep. Het was een lekkere en waardevolle afsluiting van een uiterst geslaagd dagje uit. 

Na onze vrienden uitgezwaaid te hebben zijn Rose en ik Jesse gaan halen en hebben nog een lekkere avondwandeling gemaakt met haar. Daarna zijn we heel moe naar boven gegaan en oh, wat bleek het bed lekker. Na een prachtig verhaal van Rechter Tie, over een verdwenen halssnoer, en het luisteren naar het Oog op morgen zijn we gaan slapen.

Vandaag een beetje uitgeslapen,, tot iets over achten. Een fikse wandeling met Jesse. Onderweg kwamen we bij de voorhaven een prachtige tweemaster tegen. Een echte beauty van een schip. Het kwam uit Scheveningen.  Een maatje groter en hoger dan “de Bertha” van onze vriend Lucas, en ook een stuk jonger. We zijn daar even blijven hangen.

Na het ontbijt hebben we samen even grote schoonmaak gehouden, en nu na het boodschappen doen, heb ik even de tijd om te schrijven. Rose heeft een middagdienst bij de Wereldwinkel, en komt pas na 17.00u thuis. Ik ben ook nog op zoek geweest naar een nieuwe combimagnetron. De onze heeft het na jaren trouwe dienst begeven, of liever gezegd het deurtje. Nu had ik die oude prachtig ingebouwd in onze kleine keuken. Ik had een gat in de muur naar het atelier van Rose gemaakt, en zodoende hadden we er de ruimte voor, alleen Moulinex bestaat niet meer, en nu is het dus de kwestie om een in dat zelfde gat passende magnetron te vinden,
en dat blijkt lastiger dan ik dacht. Toch heb ik er een gevonden die waarschijnlijk past, en die ga ik zometeen maar halen. Ik heb nog even geïnformeerd bij een outletzaak voor dit soort artikelen, maar die bleek al gesloten. Daarna ga ik de foto’s van gisteren verwerken.