Nolet Distillery Privé Rondleiding 12-03-2008

Gisteren was dan eindelijk het moment aangebroken waar Rose en ik al lange tijd naar uitkeken. Al jaren komen we vrijwel dagelijks langs het zich steeds uitbreidende complex van Nolet. We lopen natuurlijk dagelijks met Jesse, onze Griekse staander, en hebben in de loop van de bijna 15jaar dat we nu in Schiedam wonen alle veranderingen daar op de voet kunnen volgen. Toen in 2003 de bouw van de molen van Nolet startte, hadden wij net onze eerste digitale camera, en wij vonden dat een leuk onderwerp om met veel foto’s te volgen. Toen in 2005 de molen zijn voltooiing naderde ben ik al begonnen om onze foto’s kritisch te bekijken en de mooiste bijeen te brengen op een schijfje, en uiteindelijk hebben we dat schijfje aangeboden bij de opening van de molen in voorjaar 2006. Ze hebben bij Nolet dan ook een waanzinnige verzameling van foto’s. Wij waren bepaald niet de enigen die de bouw gevolgd hebben. Toen werd al gezegd dat we maar snel een afspraak moesten maken voor een rondleiding. Het was echter zo’n drukte in de agenda bij Nolet, dat het er niet van kwam.

Tijdens het lopen met Jesse komen we ook regelmatig in het S-bos in Schiedam, en daar hebben we ook de 11e generatie van de familie Nolet ontmoet, met hun hond. Een praatje maakten we al geregeld, maar onverwachts volgde er een nadere kennismaking toen Rose tijdens het uitlaten van onze Jesse, een rare en lelijke val maakte, en vervolgens werden we opgevangen door C, die ons na de eerste opvang ook naar het ziekenhuis bracht, en Jesse werd toen ook bij hen thuis opgevangen. Vanaf dat moment gaan we op voornaambasis met elkaar om en hebben ook geregeld contact via de mail. Zodoende dat C ook aan Inge, degene die bij Nolet gaat over de rondleidingen, en daar ook de afspraken voor maakt, doorgaf dat wij graag een keertje alles van binnen wilden zien, en toen was het heel snel geregeld.

Gisteren was het dus zover. Rose en ik hebben extra vroeg Jesse uitgelaten, en waren om 20 minuten na 9.00u op Hoofdweg nr. 10 aanwezig. Toen wij aan kwamen lopen stak Inge net haar hoofd buiten de deur en we werden duidelijk verwacht. Bij binnenkomst bleek het kleine groepje waar Inge het over gehad had te bestaan uit Rose en mijzelf. Ook C heeft zich gedurende onze rondleiding nog laten zien, wat erg leuk was. De koffie stond klaar, en ook degene die de rondleiding zou doen stelde zich direct voor als Pim. Pim werkt al een dikke 30 jaar bij de familie Nolet, en heeft het bedrijf als klein bedrijf meegemaakt, maar dus ook de enorme groei die er de afgelopen jaren is geweest. Het hele verhaal wat Pim vertelde kan ik onmogelijk hier navertellen, maar wat al snel duidelijk werd is dat hij erg trots is om bij dit bedrijf te werken en er eigenlijk ook graag tot zijn pensioen wil blijven. Hij heeft ons gedurende een dikke drie uur een schat aan ervaringen, geschiedenis, bijzonderheden en nog veel meer laten zien en laten horen. Juist omdat we met zo’n klein groepje waren heeft hij zelfs een aantal zaken laten zien die niet bij de reguliere rondleiding horen. oa. de nieuwe tunnel onder het water van de buitenhavenweg naar het nieuwe distributiecentrum aan die zelfde buitenhavenweg, maar dan dus aan de andere kant van het water. Die tunnel en ook het distributiecentrum, ook wel de grijze hoge hoed genoemd, zitten nog midden in de testfase. Ik vond dat indrukwekkend diep en groot, en buiten de leidingen die er van de ene naar de andere kant lopen is er ook een volautomatisch werkend systeem van transportbanden, en liften, in die dik 7.5 brede tunnel aanwezig. Ook de scheepvaart kan gewoon doorgaan dus dat verklaart die diepte.

Na die prachtige nieuwe molen die ons uitzicht richting nieuwe maas opsierde waren we in eerste instantie niet erg blij met die gigantische grijze Hoge Hoed, want dat beperkte ons uitzicht behoorlijk. Maar alles went gelukkig. We mochten gedurende de rondleiding ook foto’s maken en hiervan willen we de mooiste graag delen. Waar nodig vertel ik er wat bij. We beginnen met de oudste op kolen gestookte distilleerketel die we werkend meemaakten. 001_1ste_hoofdketel_op_kolen 003_overzicht_stookketels_en_opvang Daarna een overzichtsplaatje waarbij je ook de opvangketels ondergronds goed kunt zien. Om de diepte te laten zien werd een van die ketels even opengemaakt, en Pim stak daar een meetstok in en de geur van de moutwijn die daar bewaard word leek erg veel op zeer aangename whisky. Deze moutwijn is ook een onlosmakelijk onderdeel van de Ketel 1 jenever. Het volgende plaatje is een tekening van het proces wat in de ketel plaatsvind.005a_procestekening_vergroot 011_deel_drieluik_oud_schiedam010_deel_drieluik_oud_schiedamOp de daaropvolgende plaatjes staat Schiedam van een hele tijd geleden. Onder andere zie je de spoorlijn Schiedam-Delft, en het schip wat zichtbaar is is een schip wat overblijfselen afvoert van het branders en distillatie proces.014_moutwijn_in_eikenvaten_voor_nie 015_pim_bij_filterkollommen_vodka_o Op de gene daarna staan vaten met moutwijn als inhoud die mogelijk voor een nieuw product gaan worden gebruikt. Op de grote foto daarna zijn Pim, en ik voor een klein stukje zichtbaar. We staan hier bij prachtige filter kolommen waar de wodka one van Ketel zuiverder dan zuiver word gefilterd.022_moutwijn_in_eikenvaten_voor_nie De vol-

023_overzicht_en_hele_grote_ketel 025_inkijkje 027_moutwijn_in_eikenvaten_voor_nie 029_nieuwe_distributiecentrum

gende foto’s spreken voor zich. Nu ging de bel, en komt er een goede vriend binnen, Peter, die we lang niet gezien hebben, dus volgt de rest van dit beeldverslag morgen.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s