Een prachtig kleinschalig goed doel

Cambodja_de_vuilnisbelt_400 Ik was zojuist even mijn mail van het werk aan het lezen, en er was een nieuwsbrief binnen van ik geloof een collega van me uit Delft. Hij heeft met een vriend in Cambodja een prachtig project gestart waar ik al wel van gehoord had, maar me tot nu toe niet in verdiept had. Door middel van die nieuwsbrief helpen ze op dit moment al 16 kinderen die op een vuilnisbelt wonen, aan Cambodja_de_vuilnisbelt_werk_is_ete onderwijs, en voorzien de families van deze kinderen van rijst, om zodoende het deel van de rijst die die kinderen normaliter door hard werken op die vuilnisbelt verdienen, zodat die kinderen nu kunnen werken aan een betere toekomst. Op de site van deze vrienden www.beetjebeter.nl kunnen jullie je voorzien van meer info over dit project, wat wij van harte aanbevelen. Download neuwsbrief_juni_20081.pdf  Ook de nieuwsbrief voegen we even bij. Ik heb ook een tweetal foto’s van hun website geplukt die me nieuwsgierig maakten. Aangezien ze nu ook voor een goed doel gebruikt worden zullen Ferrald en Marc ons dat vast niet kwalijk nemen. Als jullie net als wij enthousiast geworden zijn dan moet je voor meer informatie toch echt even naar hun site.

Alweer de 28ste

Alweer zaterdag, wat gaat de tijd snel, en wat zijn de dagen snel voorbij. Ik kan ervan genieten, en tegelijkertijd van balen. Mijn gedrevenheid nog eens versterkt door de Prednison draagt hieraan bij. Ik heb het idee veel te moeten doen, en dat lukt me ook vrij aardig, maar ik ben gewoon nooit klaar, lijkt het wel. Als ik dan na het laatste rondje met Jesse, de 32 tredenMet_het_oog_op_morgen  naar onze slaapetage heb gehad, in bed ben geklommen, en heerlijk op mijn rug naar buiten lig te kijken naar Duizenden_lichtjes de duizenden lampjes achter ons huis en luister, met Rose naast me, naar het Oog op morgen, kan ik wel genieten van mijn moeheid, maar dan nog zijn er altijd nog dingen die nog moeten. Als dat gedreven gedoe zich voor doet dan probeer ik me m.b.v. ademhalingsoefeningen wat tot rust te brengen, en dit lukt me gelukkig met grote Ademhalingsoefeningen_3 regelmaat wel. Toch steekt iedere keer die drive weer de kop op. Gek kan dit me maken.

Waar heb ik het nou eigenlijk zo druk mee gehad deze week. Tweemaal reuma/fysio zwemmen, Fysiozwemmen onder toezicht, woensdag en vrijdag. Na afloop ben ik altijd erg moe, en ben dan blij dat Rose een lekkere bak koffie verkeerd zet om gezamenlijk bij te komen. Vier maal boodschappen doen. Waarvan de vrijdag altijd de zwaarste is. Ik ben in dit geval alleen naar de markt geweest omdat Rose aan het werk was bij de Wissel, en heb die boodschappenkar van Rose meegenomen (die ze zelf haar stille vriend noemt) Boodschappenkar voor de zware spullen, aardappels, flessen e.d. Ik had daar eerst zo’n hekel aan, maar door omstandigheden gedwongen is het eigenlijk wel een handig ding. Ik denk dat ik het zo’n rotding vind omdat als je op de markt of in de winkel rondloopt altijd die geruisloze scootmobielen, Markt_schiedam_2 de kinderwagens, mensen met fietsen, en mensen met boodschappenwagentjes de weg versperren. Nu ben ik zelf zo’n heerlijke sta in de weg, waar je zo gemakkelijk over struikelt. Ik ben ook druk doende om al het papierwerk wat ik de afgelopen 6 jaar van de ondernemingsraad bijelkaar gespaard heb, op een fatsoenlijke wijze te vernietigen en uiteindelijk af te voeren. De ene boodschappenkar na de andere. Het gaat me wel aan mijn hart, want alles was keurig op volgorde gearchiveerd, Archief maar tegelijkertijd krijgen we er een hoop ruimte voor terug, en mijn computerarchief is toch nog compleet. Verder had ik meer dan 10 agressiemeldingen deze week. Ik dacht dat vorige week al druk was, maar zoals deze week heb ik nog niet eerder meegemaakt. Ik ben daardoor mijn aantal werkuren behoorlijk Agressie_vuist overstegen deze week. Er waren een aantal heftige meldingen bij, en 1 melder kreeg wel heel erg veel te verwerken Sucide afgelopen week. Voor de rest hadden we woensdag bezoek uit Limburg, en aangezien we deze persoon Lintje_3 al in meer dan twee jaar niet meer gezien hadden was het fijn om weer eens even bij te praten. Donderdag heb ik een dienst gedraaid met Ariëna en Ilse op mijn afdeling, en dat verliep ouderwets prima.

Als ik zo terugkijk dan ben ik nog het een en ander vergeten ook, maar snap ik wel beter dat ik geen tijd had voor een logje.

Ik kwam er afgelopen donderdag ook achter dat een tante van mij op 29 april een Koninklijke onderscheiding heeft gehad. Tante_tiny_vester_prein_kreeg_een_kEr stond deze week een oproep in de stadskrant dat als je iemand wil opgeven voor een lintje dat je daar bijtijds bij moet zijn, en zo stond er onverwachts een foto van tante Tiny (Vester-Prein), de vrouw van oom Ber, de jongste broer van mijn moeder, die al behoorlijk lang geleden overleden is. De_tien_uitverkorenen_voor_een_lintDe middelste foto, daar krijgt ze haar lintje opgespeld door Schiedam burgemeester mw. Verver. Wat zal ze trots zijn.

Skvr Vandaag hebben we er ook al weer het nodige gedaan. De bevestiging van de nieuwe school waar Rose zich voor ingeschreven heeft, kwam per post binnen, en ze heeft dus een plaats veroverd bij de cursus "Het Experiment". Het is een cursus die valt onder tekenen en schilderen, en creativiteit en specialiseert zich in Collages, het doel waar Rose specifiek naar op zoek was/is. Deze halfjaarlijkse cursus start in September. Ik ben zeer benieuwd. Kijk eventueel zelf op www.skvr.nl .

We zijn vanmorgen ook voor het eerst weer onze dagelijkse wandelingen in de ochtend aan het verlengen geweest. We zijn daardoor ook weer langs HSM op de westfrankelandsedijk gelopen, waar ze al een jaar steeds heel grote onderdelen aan het bouwen zijn voor ‘s Mammoet_voorbeelden werelds grootste boorplatform. Ze zijn nu weer een heel groot deel helemaal aan het spuiten in het geel. Daarvoor verpakken ze de onderdelen helemaal in wit plastic, prepareren, schuren, impregneren en uiteindelijk moffelen Hsm ze de stalen onderdelen van dit uiteindelijk geloof ik 185 m hoge platform. Het is altijd een heel apart gezicht, dit soort werkstukken, die ook alleen maar per schip afgevoerd kunnen worden, want zowel qua omvang als zwaarte kunnen ze onmogelijk over Mammoet_trucks de weg. Dat transport doet dan Mammoet ook weer, weer zo’n ernstig tot de verbeelding sprekend bedrijf, waar ik al eerder over sprak.

Zo voor vandaag vind ik het wel weer genoeg zo, en nu moeten we eerst maar weer eens wat gaan doen, en nieuwe zaken beleven, zodat we weer andere logjes kunnen schrijven. Er komt sowieso binnekort weer kerstpakkettennieuws aan. We werken aan een grote opdracht, maar die moet eerst nog wat reeëler worden voordat we hier echt iets over kunnen/durven schrijven. Wel heb ik er al een droom over gehad. Tot later.

Markten

Vandaag gaat het weer wat beter dan gisteren. Gisteren het even rustig aan gedaan. Ik heb nu mijn eerste drie 6 uurs diensten erop zitten, en dat is nog stevig wennen. Ik heb nu nog de neiging om alles wat ik normaal in 8,5 uur doe nu in 6,5 uur te willen stoppen, en dat is natuurlijk niet handig. Ik weet ook wel beter, maar wil toch op zijn minst een behoorlijk deel van het werk doen zodat de collega’sOverdrijven  met wie ik werk er niet gauw genoeg van krijgen. Ik bedoel dus die 6,5 uur werken en dan om 21.00u naar huis gaan en mijn collega alleen achterlaten. Ik denk dat ik ook hieraan wel weer zal wennen. Gisteren was ik overigens wel erg moe. Na de gebruikelijke zaken, lagen er nog de nodige kerstpakketten telefoontjes voor me klaar, en ik moest ook nog de nodige opvangtelefoontjes plegen, maar verder hebben zowel Rose en ik het betrekkelijk rustig aan gedaan. Rose vond het wel erg leuk dat ik het avondeten voor mijn rekening nam, en dat smaakte uitstekend. Gisterenavond zou er eerst om 19.00u nog iemand komen praten over een verzekering maar die belde ziek af, en om 20.00u had ik een bijeenkomst in het stadskantoor over de veranderingen die achter ons huis gaan plaatvinden als de tijdelijke Bas v d Heyden er gebouwd gaat worden, Bas_van_der_heijden terwijl op hun huidige plek een hypermoderne Bas gebouwd gaat worden. Alles gaat op de schop, en er was terecht protest van de nodige ondernemers die voor hun omzet afhankelijkGemeente_schiedam  zijn van de achteringang. Het werd een beetje grimmig, mede doordat niet alle aanwezigen nuchter waren. Volgens mij gaat de gemeente er redelijk zorgvuldig mee om, en poogt de werkzaamheden zo kort mogelijk te houden en altijd een staalplatenweg neer te leggen zodat de veiligheid en toegang gewaarborgd blijft. Ook bij normale onderhoudswerkzaamheden heb je momenten dat de weg aangelegd moet worden.

Vanmorgen begon normaal, en ik had heel behoorlijk geslapen. Ik denk wel een uur of zes, en zonder piekermomenten. op mijn symptomenlijst heb ik deze nacht een 6.5 gegeven en oh wat is dat lekker weer eens wat langer kunnen slapen. Daarna zijn Rose en ik snel met Ro en Jesse gaan lopen want om 09.00u zou onze dierenvoerbezorger voor de deur staan, voor een van zijn 4 jaarlijkse bezoeken. We hadden deze keer een fikse bestelling. 3 grote zakken Excellent excellent diner voor Jesse, 3 zakken kattevoer, 8 zakken gedroogde long en 20 kauwstokkenGedroogde_long Kauwsticks , en 2 grote zakken houten kattebakvulling. Lou bezorgt gratis, en dat scheelt me een hoop gesjouw, zeker nu we geen auto meer hebben. Na al deze spullen te hebben opgeruimd, hebben we eerst maar eens een uitgebreid ontbijt gemaakt, en daarna was het tijd voor iets waar ik me al een tijd op verheugde:

Vandaag is de eerste keer dat ik samen met Rose zonder rekening te hoeven houden met de Ondernemingsraad naar de Blaak in Rotterdam kon voor de markt. Ik begon voor we gingen met dit stuk, en nu na afloop was het een buitengewoon leuk uitje. Zoals gewoonlijk hebben we toch weer meer gekocht dan dat we wilden. Rose heeft een prachtige jurk gekocht bij Jaap, onze bekende marktkoopman, die jammer genoeg niet meer op de markt in Schiedam staat. Blaak_metrostation_01 Wij hebben hem en zijn vrouw Riet geloof ik ontmoet toen wij pas in Schiedam woonden, en de spullen die ze verkopen zijn helemaal de stijl van Rose. De spullen die ze bij hen koopt zijn meestal van het merk Bora fashion, en zijn o.h.a. niet erg goedkoop, maar gaan meestal ook wel erg lang mee. Zo zit Rose nu ook naast me in een jurk volgens mij uit 1999, en dan is het toch wel een voordelige aankoop Jaap_markt_rdam_juni_2005 geweest. Het is altijd leuk om weer bij hun kraam langs te gaan. Altijd een babbeltje, meestal een kop koffie, en vaak ook een aankoop, maar altijd gezellig. Er was nog een klant bij Jaap, die ook uit Schiedam komt. Zij vertelde Jaap al meer dan 30 jaar te kennen. We hebben op de markt ook nog twee prachtige oude blikken gekocht, een van Insulinde koffie en thee uit Groningen, en een van Nibb-it. Twee blikken die niet alleen mooi zijn maar ook goed van pas komen als dierenvoederopbergplaats. Ik moet ze alleen met commandant nog een beetje opknappen. We hebben ze voordelig kunnen kopen, en konder er op de terugweg mooi alles instoppen wat we verder aan inkopen gedaan hadden. Ik was om 15.00u wel heel blij weer thuis te zijn, en wat is een tram dan handig, voorasl als die je van de markt rechtstreeks voor je huis afzet. Daarna hebben we voor Rose nog twee paar crocs kunnen kopen in een aanbieding, en ben ik wat leuks gaan kopen, wat we al eerder hadden zien staan, voor degene die straks als wij een paar dagen naar Arnhem gaan op Jesse zal passen.

We zijn nu gelukkig weer thuis. Rose is bezig een pond heerlijke peultjes schoon te maken. Ik bak er wat aardappels bij met een op zuivelbasis gebaseerde vleesvervanger. Ben benieuwd. We gaan stedds vaker vleesvervangers gebruiken. Dat bevalt goed. Voor vandaag vind ik het eigenlijk wel weer meer dan voldoende. Ik zit zelfs nu al met de laptop op mijn schoot voor de tv, dus het ontspannen en uitrusten is al begonnen. Nog even iets hartverwarmends wat me vanmorgen overkwam:

Abvakabo_fnv_consulent_gezondheidsz Ik sprak vanmorgen Jur nog, de voorzitter van de ondernemingsraad, en vakbondsconsulent gezondheidszorg voor de ABVAKABO. Hij had me ook al het advies gegeven om een afspraak te maken met de WIA Wia_de_haren_rijzen_ten_berge consulent van de vakbond, en daar heb ik komende maandag een afspraak mee gemaakt in Alexanderpolder. Ik heb afgelopen week een mailtje ontvangen van Henry, een van de ambtelijk secretarissen van de OR, over het feit dat Jur vorige week kennelijk zo boos was toen hij mijn verhaal hoorde over de € 600,- achteruitgang in inkomen, zelfs bij 70% blijven werken, en de buitengewoon demotiverende uitspraken van Personeel_organisatie Personeel en Organisatie, die niet eens de vraag om een tegemoetkoming in de kosten voor voedings supplementen die ik gebruik om mijn weerstand een beetje op peil te houden in overweging namen. Nou blijkt hij in zijn rol als vakbondsconsulent bij de waarnemend baas van P&O binnen gelopen te zijn, en daar flink van leer getrokken over het feit dat dit wel zeer Asociaal_gedragAsociaal_3  asociaal beleid is voor een ziekenhuis wat zogenaamd zorgvuldig met zijn personeel zou omgaan. Asociaal_gedrag_2 Ik ben benieuwd of dit nog iets van resultaat met zich meebrengt. Ik heb Jur mijn en Rose’s oprechte dank gezegd voor zijn verontwaardiging. Zoiets geeft me een warm gevoel van binnen, en maakte mijn dag eigenlijk bij voorbaat al goed.

Zondag 22 juni 2008

De tweeëntwintigste juni is bij mij sinds 2 jaar een gedenkwaardige dag geworden. Hoe dat zo? Nou, de tweeëntwintigste mei was dat altijd al, dat was de trouwdag van mijn ouders. Die waren in 1941 getrouwd, hier in Schiedam. Twee jaar geleden stierf precies een maand na de viering van hun 65ste huwelijksdag mijn moeder. Ze was er aan toe, het leven had niets geen goeds meer te bieden. Ik had er toen al vrede mee, en ook nu twee jaar later. Toch merk wel dat ik haar nog regelmatig mis. Maar dat kan geen kwaad.

Gisteren was onze kleindochter Lotte jarig. 14 is ze geworden, en zoals gewoonlijk op die leeftijd vind ze dat ze behoorlijk oud geworden is. Ik geloof dat dit bij mij net zo was, toen ik 14 jaar werd. We hadden gezamenlijk een hele mooie kaart geschreven, met een gebatikt lapje, waar ze toen Rose gisteren belde erg blij mee bleek te zijn, en ik had haar een heel cool hyves berichtje gestuurd, waarvoor ik ook bedankt werd. Leuke manier van contact hebben vind ik overigens, al is de manier van haar schrijven soms wat lastig door mij oude knar, te ontcijferen.

We gaan binnenkort, in Juli naar Arnhem toe om met Merlijn, Mireille, Lotte en Owen te vieren dat die eerste twee 15 jaar samen zijn, en ook alweer 7 en een half jaar getrouwd. Ze vieren dit in een blokhut, waar ze bij hun trouwen ook groot feest gevierd hebben. Leuk. Om ervoor te zorgen dat we ook kunnen hebben Rose en ik drie nachtjes een hotel geboekt in het centrum van Arnhem. Dan kunnen we een middag/avond gebruiken om alle verjaardagen tegelijkertijd te vieren en voor cadeau opa en oma te spelen. We hebben al het een en ander verzameld voor die vier, en waren afgelopen tijd door mijn gezondheid en de teruglopende financiën niet echt in de gelegenheid om bij de individuele verjaardagen te zijn.

Ik had vanmiddag voor ik ging werken wel een heel fijn telefoongesprek met Merlijn waar we weer eens even ouderwets hebben kunnen bijkletsen. Het was daar in het Oosten des lands al behoorlijk aan het onweren en tijdens ons gesprek kwam er een enorme bui regen naar beneden. Hier vind ik het nog steeds knap aan de benauwde kant. Het werk gaat me vandaag en gisteren overigens ook weer goed af, en zag ik er in eerste instantie tegenop, ik heb nu weer goede contacten met alle aanwezige medepatiënten, en ik zit nu al weer bijna aan het einde van mijn dienst. Ik vind het nog wel raar om na een dikke zes uur vaarwel te zeggen. Maar uiteindelijk zal het wel wennen, en tot nu toe reageren mijn collega’s die nu toch nog twee uur verder moeten in hun eentje goed, en begrijpen waarom het is. Ik ben daar vanzelfsprekend erg blij mee. De samenwerking vandaag en de afgelopen diensten was ook top, ook overigens met de collega’s van de omliggende afdelingen. Ik hoop dat dit nog lang zo mag duren.

Goh, zo hebben zich gedurende het steeds opnieuw een stukje schrijven toch wel weer veel onderwerpen de revue gepasseerd. Ik heb hier momenteel niet de mogelijkheden om dit stuk te verfraaien, dus ik laat het hierbij.

Lotte is 14 jaar!!

Lotte, mijn geliefde kleinkind is sinds één dag 14 jaar. Ik heb haar een mooie verjaardagskaart gestuurd, opa Hot schreef op haar Hyves pagina en ik heb haar gebeld. 042_ernie_muts_en_lotte_2 32_moslima_lotte_ik_heb_niks_pass_2 Het was een leuk gesprek. Ze vertelde me dat ze zich oud voelde. Dat langzamerhand ze haar poppen aan de kant schoof want ze is verliefd en heeft dus wat anders om te knuffelen. We hebben veel met de poppen gespeeld Lotte en ik. We hebben zelfs een poppenbruiloft gehad met de rode pop, Ernie op haar kniën en een tijgerpop. Hele verhalen vezonnen we over de brutale, rode pop Ernie die veel van Muts, de linkes pop hield maar toch…Ook over Muts die een rups is en toch zo graag een vlinder wilde worden en dat dat er heus niet in zat. Een groot verdriet voor een pop. Het bond ons, die poppen en dat blijft zo.

Ik pakte mijn oudste dagboek erbij. Ik was 13 jaar toen ik er me begon. Het begon op 7 jan. 1964. Het is nouw 1964 en ik hoop dat dit jaar mij evenveel gelukt schenkt als de vorige. Ik heb deze dagboek gekregen op d dec. van Bart (mijn oudste broer). Ik zal er alles in schrijven wat er allemaal gebeurt. Nou schrijf ik wat er allemaal ongeveer gebeurt is. Paus Johannes XXII is vorig jaar gestorven aan kanker (een vreselijke ziekte) Deze man maakte indruk omdat hij het 2e vaticaan concillie heeft gehouden die de hele kerk op zijn kop zette. Ik was toen een fijn Katholiek meisje. Op 22 november is president Kennedy vermoord. De hele wereld is geschokt. (Ons gezin heeft 3 jaar in Amerika gewoond en we hebben toen de presidentsverkiezingen meegemaakt tussen Kennedy en Nixon. Dat maakte diepe indruk op me) Ik heet ….(Rose) en ik ben de jongste. Ik heb vorig jaar een leuke Sint, Kerst en Nieuw jaar gehad. Jan wou de marine in maar hij kan er niet in. Hij is 16. Hij heeft een onderzoek gehad en ik denk dat het zijn hoofd is die hem liet zakken. Hij heeft namelijk een hersenschudding (schedelbasisfractuur) gehad. Bard wordt slager zoals pappa. Trude (mijn zus) werkt op kantoor en heeft een vriend die Hans heet. Wij hebben een zaak hier (Arnhem) het is een slagerij. Ik ben 13 jaar (en dat vind ik freselijk want ik wil 14 zijn dan zien ze me mischien niet voor een kind aan) Over 3 maanden wordt ik 14. 2 April. Het is op het ogenblik niet druk. Ik zit op de huishoudschool en ik vind het daar erg leuk.

Wat is dit lang geleden en toch herken ik dingen zoals ik die toen redeneerde en zoals Lotte dit doet. Alleen de taal is een stuk vlotter. Wat wil je de 60tiger jaren. Wat verandert de wereld en toch blijft alles het zelfde. We lachen, huilen zingen, maken ruzie leggen het weer bij. Er zijn nog steeds oorlogen, hongersnood, natuurrampen, dictaturen en democratie.

De_eerste_foto_na_amerika_2

De 17de voor het laatst geschreven

De 17de voor het laatst geschreven. Dat komt omdat alles nogal moeizaam verloopt. De 17de alles bij elkaar een dikke negen uur aan de slag geweest, en dat was simpelweg teveel. De woensdag waarvan ik besloten had dat dit een rustdag moest worden, verliep alles behalve rustig. Vroeg de ronde met de honden, daarna snel ontbijt gemaakt en genuttigd, toe als een haas naar de apotheek en de dokter, daardoor te laat in huize Frankeland voor mijn reuma/fysio zwemmen. Dat zwemmen heel rustig aan gedaan, maar ik transpireerde bij wijze van spreken tijdens het zwemmen gewoon door. Toen ik om half een thuiskwam, zette Rose een lekkere bak koffie verkeerd, maar ik was zo gedreven, ook al zo’n heerlijke bijwerking van de Prednison, dat ik gelijk achter de computer kroop, en min of meer in de telefoon om door te gaan met ons charmeoffensief (van de Wereldwinkel Schiedam) om bedrijven die we eerst een brief geschreven hebben, nu vervolgens per telefoon zover te krijgen dat ze hun emailadres zouden geven om de virtuele catalogus te ontvangen. Daardoor heb je gelijk de naam van de persoon die gaat over de aanschaf/inkoop van die pakketten/relatiegeschenken, en daarmee wek je veel sneller hun nieuwsgierigheid. Ik kreeg door die gedrevenheid ook nog bijna ruzie met Rose, die me terecht probeerde af te remmen, en me zover wilde krijgen dat ik eerst eens even rustig zou gaan zitten om van de koffie te genieten. Uiteindelijk heeft de koffie toch nog goed gesmaakt, maar ik was onrembaar.

Over die gedrevenheid. Gedrevenheid Iedereen die mij kent weet dat ik sowieso al een gedreven persoon ben. Ik ben of lijk niet in staat me half ergens voor in te zetten en doe dat van nature met hart en ziel. Zo ben ik 15 á 16 jaar geleden in de zorg over Rose, die toen geopereerd werd aan een ernstige hersen(brughoek)tumor, en was bang dat dit niet goed zou aflopen, en ik er alleen voor zou komen staan. De zorg voor haar, en alles wat daaromheen bij kwam kijken, en het gewone werk daarnaast, zorgde dat ik doordraaide. Er werd toen een te snel  werkende schildklier geconstateerd. Een zgn. hyperthyrïoidie. Hyperthyrioidie De artsen grepen toen in door mijn schildklier helemaal te stoppen gedurende een jaar. Ik was toen niet in staat mezelf of mijn lichaam tot rust te krijgen. Uiteindelijk na een jaar is die schildklier zelfsrandig weer aan het werk gegaan en toen wat rustiger, dus dat hielp. Soms kan dat gedrevene, zoals ik dat nu soms weer ervaar, uitermate tegen je werken, en ondanks dat mijn verstand weet dat al die snelheid en haast en drive helemaal niet goed is voor mijn gezondheid, was ik zelfs toen mijn gezondheid nog helemaal oké was nauwelijks in staat de rem te vinden. Ik zit dus nu gewoon weer met de gevolgen van het te geladen en druk zijn. Terug naar die telefonades:

We hebben de afgelopen drie dagen de gehele lijst afgewerkt. Rose en ik hebben in totaal 97 telefoontjes gepleegd, en ik denk dat er i.v.m. vakanties nog 10 tot 15 bijkomen. Een groot deel van de lijst is ook gebeld door Loes, een collega van de Wereldwinkel. Hoeveel telefoontjes die gepleegd heeft weet ik niet maar het was een mega klus. Tegelijkertijd met die gebakken peren waar ik mee zit, zijn we toch ook wel erg trots op het feit dat al die bedrijven nu ook een digitale catalogus binnen hebben, en er zijn al diverse hogelijk positieve reacties. Niet dat we al contracten hebben, maar die zitten er wel aan te komen. O.a is er een geïnteresseerde die 500 kleine pakketjes wil, en dat is nog een resultaat van onze kerstpakkettenactie van vorig jaar. Het geeft dus ook een goed gevoel.

Naast de telefoontjes heb ik afgelopen donderdag mijn steeds uitgestelde jaargesprek met Freek, mijn directe baas gehad. Het was een goed gesprek, al liep dat door mijn huidige gezondheid, heel anders als voorgaande jaren. Mijn functioneren op de verminderde tijdstippen die ik aanwezig ben is royaal voldoende bevonden, en we hebben het meestentijds gehad over hoe nu verder. Ik ben donderdag dan ook begonnen met mijn eerste werkdag van zes uur. Het werd donderdag alleen onverwachts druk. Er was een nieuwe opname, die we al wel langer kenden, die helemaal niet in orde was en even naar het naastgelegen algemeen ziekenhuis moest om enkele zaken die heel ernstig leken uit te sluiten. Er was tevens een onverwachts feestje georganiseerd op de omliggende afleveringen ter ere van het feit dat er sinds enkele maanden een vorm van dagtherapie is. Er stond een bandje in de hal, en die hebben van 16.00 tot 21.00uur heel veel geluid te weeg gebracht. Ze hadden wat je noemt een breed oeuvre. Van André Hazes tot de Jantjes, en weet ik veel nog meer. Laten we het erop houden dat ze verschrikkelijk hun best deden en een uithoudingsvermogen hadden wat voor mij net een beetje teveel was. Er was op de afdeling in ieder geval geen gesprek meer te voeren. Er was ook voor een utgebreide koude schotel gezorgd. Verschillende soorten salades, gehaktballetjes, satéstokjes, spareribs, stokbrood kruidenboter, en allerlei hapjes. Er is door heel veel mensen van genoten. Ook was er een hele leuke cocktail bar, waar een zeer geoefende barman, alcoholvrije maar buitengewoon professionele cocktails, met ijs, fruit e.d. fabriceerde. Hij had 4 soorten op zijn repertoire, en ook deze man is van 16.00 tot 21.00uur aan de lopende band aan het werk geweest. Hij had er zichtbaar pret in. Ik kreeg het niet voor elkaar om exact 21.00u richting huis te gaan. het was tegen half tien, en ik was helemaal op. Het werken was leuk met Spinnetje, maar wel erg lastig door de drukte. wat er nog bij kwam, is dat er een heleboel patiénten rondliepen die ik nog niet ken.

Ook gisteren was het eigenlijk weer teveel van het goeie. Het kan ook zo zijn dat alles momenteel gewoon teveel is, maar we hebben na de gebruikelijke rondjes, het zwemmen, de boodschappen, het opruimen ook de telefoonlijst vrijwel klaargekregen, en ik was te moe om nog te gaan djembéen te gaan. Als ik heel eerlijk ben zie ik ook een beetje op tegen de twee diensten die ik dit weekend moet draaien. Ik zit er gewoon een beetje door. Ik heb mijn ontbijt erin zitten, en ben me al aan het klaarmaken om richting de afdeling te gaan. Jesse moet nog even een rondje, want Rose is aann het werk op de Wereldwinkel. Ze maakt deze dienst als het mogelijk is een nieuwe etalage, want de opruiming is begonnen. Vooral veel heel mooi serviesgoed is in de aanbieding. Ze maakt daar vast wel weer iets moois van.Miss_macha_in_de_storm

Gisteren vierden we overigens ook de verjaardag van Jesse. Drie jaar is ze geworden, en we zijn zo blij dat we haar uit Griekenland geadopteerd hebben. Ze toont geen mimiek, maar haar pretmeter zwaait heerlijk heen en weer, en zo te zien is zij er ook blij mee bij ons terecht te zijn gekomen. Op de foto Jesse in de wind op Texel, alweer een behoorlijke tijd geleden. Ze is wel wat dikker geworden, en een beetje minder snel, omdat we mede door mijn gezondheid minder vaak haar los kunnen laten. Tot later, eerst aan het werk.

Afscheid

Een goede vriendin maakt op dit moment een moeilijke periode door. Haar kind, waar ze zielveel van houdt staat op een scheidslijn van: wil ik deugen of niet. Wanneer hij in haar huis woont gaat hij naar zijn foute vrienden, maakt telkens dezelfde fouten. Hij respecteert haar niet en ziet haar als iemand die er alleen maar is voor hem om hem in al zijn behoeftes te voldoen. Hij hoeft er niets voor te doen alleen maar te grijpen want dat verdient hij. Zij moest hem zelfs het huis uitzetten voordat hij te ver gaat voor haar, voor hem en voor haar dochter. Nu is het tijd dat zijn vader het over neemt. Haar ouders nemen haar dit kwalijk want een goede moeder doet dat niet. Wanneer we moeder zijn maken we dit allemaal mee. Je kinderen loslaten en zien wat ze allemaal fout doen of fout kunnen doen. Je houdt je hart vast en toch moet je loslaten. Voor jezelf en voor het kind dat tussen twee werelden leeft, dat van kind en van volwassenne. Een weg die we allemaal moeten gaan. In 1992 heb ik over dit proces een gedicht geschreven, toen mijn zoon dit mee maakte en deze weg moest volgen.

Voor je hier kwam was je er al

In versmelting met ‘t aanvullend deel

werd je compleet en heel

Vóór de ontmoeting tussen ons

begon het afscheid al

Bij elk adieu sterft er een deel

eens was ik jou en jij was mij.

Nu is de afsplitsing voltooid

wat gezegd kan worden is gezegd

we gaan nu verder

elk in onze eigen wereld

in een labyrinth dat leven heet

zullen wij elkaar soms tegen komen.

Gelukkig is het goed gekomen en toeven we graag bij elkaar wanneer we samen zijn.  Ik hoop voor haar dat het ook zo bij haar zal gebeuren en zal een luisterend voor haar zijn met armen die haar vasthouden wanneer zij rouwt.