De kogel is door de kerk

Vanmorgen na een wat tobberige nacht vroeg opgestaan, omdat we al bijtijds naar het st Franciscus ziekenhuis moesten. Sfg_2 We liepen al voor achten met Jesse naar het Sterrebos, en daar was het toen we aankwamen nog rustig. Al gauw kwamen er veel baasjes met hun honden en al gauw trok Jesse met een enorme sliert honden achter zich aan door de greppels,Enkelrntgenfoto  door het gras enz. Altijd een lust voor het oog. We waren iets na negenen terug, en hebben toen eerst ontbeten. Tijdens het ontbijt even naar internet om de snelste wijze van OV naar het ziekenhuis te vinden. Met de tram 1x overstappen opSfg_3  centraal in R’dam konden we er in 40 minuten zijn. Bij aankomst eerst even ingeschreven. Automatisch doen ze dat dan met als eerste naam mijn achternaam. Rose doet daarEnkelprothese  standaard moeilijk over dus werd ze uiteindelijk ingeschreven met haar veel mooiere achternaam. Vervolgens kwamen we bij Ortopedie, en daar zagen ze prompt al gelijk niet dat mw. een afspraak had. Maar even gezegd dat mw. ook nog een andere achternaam heeft, en ja hoor, toch een afspraak. Daarna bleek dat ze in die zes weken aan deze afspraak voorafgaande verzuimd hadden de foto’s op te vragen bij het Schiedamse Ziekenhuis. Dus moesten er nieuwe gemaakt worden. Zowel haar linker als rechter enkel zijn weer eens op de gevoelige plaat vastgelegd. Dit ter vergelijking. Het ging eigenlijk buitengewoon snel en een klein kwartiertje na de officiële afspraak zaten we al bij de dokter. Deze was uitermate direct en vriendelijk en zei direct dat het naar deze foto’s kijkend toch niet te geloven is dat de röntgenoloog en daaropvolgend onze oude huisarts, daaruit konden vaststellen dat er niets aan de hand was. Rose haar rechter enkel is volledig versleten, en Sfg_4 kraakbeen is er nauwelijks nog te vinden. De dokter ziet geen directe oplossingen in de enkel vastzetten of er een prothese in te zetten. Dat is mogelijk wel voor de toekomst een oplossing maar daarvoor is nu nog teveel beweging mogelijk, en de huidige generatie protheses zijn nog niet erg best, en er gaat teveel te vaak mee mis. Wel heeft ze geconstateerd dat de enkel wat aan de dikke kant is en dat daardoor bewegen pijnlijker is dan zou moeten. Ze heeft een pijnstiller, ontstekingsremmer Pijnstiller_ontstekingsremmer voorgeschreven gekregen. Het middel Celebrex 200 mg. We hebben het al in huis, maar hielden na het lezen van de bijsluiter toch nog wat vragen over, die we zojuist per email even aan onze nieuwe huisarts geschreven hebben. Ze moet naast dit middel gebruiken ook naar de fysiotherapeut om het weefsel om haar gewricht wat steviger te krijgen, en verder net zoals ik zoveel mogelijk blijven bewegen. Wat is zo’n Jesse toch handig hé. Ze voorkomt bij ons beiden teveel overgewicht en laat ons tegelijkertijd heerlijk uit.

Bij terugkomst heb ik een brief geschreven aan de collega’s van de Ondernemingsraad. Ik heb definitief het besluit dat het beter voor me is om per direct te gaan stoppen hiermee. Ik doe gewoon de brief hierbij:

Beste collega’s,                                        Schiedam, 16 juni 2008
Wat ik in dit emailtje aankondig valt me zwaar.
Ik heb er behoorlijk over nagedacht, maar mijn besluit is toch nog sneller gevallen dan ik zelf gedacht had.
Ik wilde eigenlijk niet stoppen met mijn deelname aan de Ondernemingsraad in deze termijn, maar mijn derde terugval sinds mijn officiële diagnose afgelopen Oktober 2007 gesteld werd dwingen mij daar nu toch toe.
Ik heb de afgelopen 6 jaar met heel veel plezier en inzet dit werk gedaan en daar tevens heel veel van geleerd.
Het zal ook heel vreemd zijn om er mee te stoppen. Al merk ik dat het vooral in de periodes dat ik weer van vooraf aan moet beginnen met opbouw van conditie, concentratie, e.d. het me heel zwaar valt om de stukken goed te lezen.
Ik ben nu wel enigszins gewend geraakt aan mijn nieuwe leven, en heb gewoon veel minder energie om te verbruiken. Lastige keuzes als deze komen dan toch op mijn weg, en ik merk dat het mijn hoofd boven water houden met mijn gewone werk op de afdeling al zwaar genoeg is, en kies er met hoog oplopende emotie, nog ondersteund door mijn medicatie toch voor om nu maar per direct te stoppen.
Ik wil gaarne lid blijven van de Bedrijfs Leden Groep, en wil ook het werk in de agressie opvang niet laten vallen. Dat laatste kan ik ook voor een groot deel doen van huis uit.
Ik heb eigenlijk zonder uitzondering met iedereen prettig samengewerkt, en wil jullie daarvoor ook hartelijk danken. Het was een leerzame en interessante tijd.
Jullie zijn dan ook van harte welkom om zo nu en dan eens een blik te werpen op ons weblog  http://hotrose.web-log.nl
, om de stand van zaken bij mij te checken. Ik gebruik dat weblog ook om boosheid, kwaadheid, en/of frustraties van me af te schrijven, en dat werkt tot nu toe heel behoorlijk. Reacties daarop zijn ook altijd welkom, en krijgen ook altijd weer een reactie.
Ik heb nog wel een vraag aan jullie. Ik ben natuurlijk gekozen voor de OR. Hoe zouden jullie het aanpakken om de anderen binnen deze organisatie hiervan in kennis te stellen?
Ik hoor het graag morgen, als ik voor het laatst aanwezig zal zijn.
Hartelijke groet

Mijn buik voelt goed aan na dit besluit. De_kogel_door_de_kerk Ik moet er as. donderdag ook nog met mijn baas over spreken, maar ik denk dat als het enigzins mogelijk is ik de komende tijd eerst met 3 maal 6 uur wil beginnen, ik heb nl. nog steeds heel weinig uithoudingsvermogen, en adem, en uitbreiden kan als het goed is snel weer. Tot zover wat ik op mijn hart had vandaag. De kogel is door de kerk!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s