Verbazing

Hot en ik zijn vandaag een beetje stilletjes. Hij is nu aan het schrijven wat er gebeurt is vandaag en het is nieuws waar we helemaal niet op hebben gerekend. Ons toekomstbeeld, alhoewel die onzeker was had toch een bepaalde mate van zekerheid. Hij zou later, wanneer wisten we niet, de zwakkere qua spierkracht in onze relatie worden en ik een bundel spierkracht. Ik maar denken, straks moet ik body building gaan doen anders loopt alles in het hondert. Ons bedje leek gespreid, en nu merken we dat de dekens niet van dons zijn maar van flessendoppen en staaldraad waar de deken die op de foto staat gemaakt van is. Nu, na het bezoek van een arts uit een héél andere discipline dan onze geliefde dr. Gerards en warempel, zij leest die bloedwaarden heel anders alsof het ineens in een andere taal is geschreven. 012a_de_ontwerper_is_el_anatsui_uitWe zijn de wereld weer met andere ogen aan het bekijken en alles ziet er weer anders uit. Niet dat ik het erg vind wat die zekerheid betreft die we dachten te hebben, want die beviel me totaal niet. Ik kan er eigenlijk geen woorden voor vinden dus grijp ik even terug naar die beeldententoonstelling in Arnhem die me toch meer raakte dan ik dacht. Die foto van die lap ontworpen door El Anatsui uit Ghana welke er zo zacht en uitnodgend uitziet om erop te liggen, en dat toch niet is. Het is alweer gemaakt van afvalmateriaal en daardoor zo totaal anders tot mijn verbeelding spreekt dan de kunstenaars uit het westen die materialen gebruiken die je kant en klaar kunt kopen. Het is niet beter of slechter het is gewoon anders. Ook het werk van Charlie Roberts schiet me te binnen. Bij het bekijken hiervan117_revelation_skull. Zo af en toe voel ik alsof ik op een roltrap sta en héél langzaam naar de muil van dit kustwerk word geduwd, getrokken en er van overtuigd werd dat ertegen vechten niet helpt maar de beste manier hier mee te leren om gaan is te leren accepteren dat dit voorlopig onze weg is en we toch op de een of andere manier de kracht zullen vinden om te kijken wat er zich achter die muil bevindt. En nu is alles weer anders, er doemt een andere muil op en weer gaat er een andere wereld voor ons open. We zijn het er wel over eens dat we ons huis gaan verkopen en een nieuw gaan kopen of huren en dat we daar weer een een nieuw thuis zullen maken. Daar zijn we als team beiden goed in. De laatste tijd denk ik toch weer aan de zin, daar waar een deur zich sluit opent er weer een ander. Het werk heet trouwens "Revelation Skull "en dat zegt alles.

Advertisements

De wereld op zijn kop vandaag

Vandaag weet ik het even niet meer. Het was al een rare week, met een heleboel dieptepunten en teleurstellingen, maar ook goede dingen, en vandaag spant de kroon. Vandaag had ik een afspraak die door dr. Gerards, mijn reumatoloog, gemaakt is met een collega van hem dr. Soey, endocrinoloog. De vrouwelijke dokter in Vlaardingen begon het gesprek met heel veel vragen, en flink speurwerk naar alle labonderzoeken van de afgelopen jaren, en alle andere onderzoeken, scan’s foto’s, en ging uitermate grondig te werk. Daarna volgde een lichamelijk onderzoek, en vervolgens weer heel veel vragen, naar familiaire zaken, gewoontes, ook mijn symptomenlijst kwam ter tafel en vervolgens kwam ze tot een conclusie. Zij denkt nu dat mijn klachten mogelijkerwijs niet afkomstig zijn van poli myositis, maar van primaire hyperparathyreoidie. Ook zij legt net als de reumatoloog de connectie tussen mijn eerdere diagnoses: Hyperthyreoidie (te snel werkende schildklier 16 jaar geleden, behandeld met Strumazol, en thyrax, door de schildklier een jaar stil te leggen, die daarna uiteindelijk zelfstandig weer maar nu wat langzamer weer aan het werk gegaan is), en de diagnose primaire hyperhydrosis, een jaar of 6 geleden (extreme transpiratie, overigens onbehandeld). de dr. tekende een plaatje van de schildklier http://www.stamcel.org/html/schildklier.htm , en van de vier kleine bijschildklieren Bijschildklier . Ze denkt dat de verschijnselen voor een heel groot deel dezelfde zijn, maar dat deze kwaal een betere kans op behandeling heeft. Ze wil ervoor gaan, en heeft gelijk een fax gestuurd, met mijn gegevens en de vraag of er zo snel mogelijk een nucleaire scan gemaakt kan worden waarin dan haar conclusie bevestigd zal worden of niet. Deze dokter twijfelde niet of liet dit in ieder geval niet blijken. Ook Rose, die met me mee was weet helemaal niet wat we hiermee moeten. Ook de reumatoloog kwam met zijn diagnose behoorlijk zeker over gezien het duidelijk af te lezen biopt uit mijn spieren. Wijs lijkt me om nu geen conclusies te stellen en maar even af te wachten hoe het verder gaat. We kwamen vervolgens thuis, en waren moe, met een raar en onbestemd gevoel, maar wel trek. Dus heb ik ons een uitgebreid ontbijt gemaakt, en dat smaakte wonderwel. Daarna moesten de inkopen gedaan worden, en zijn we samen naar de markt gegaan. Jesse moest ook nog haar lange wandeling, en omdat ik wilde proberen om mijn gedachten even de kans tre geven de vrije loop te krijgen ben ik dat gaan doen. Bij thuiskomst nog snel even een broodje gegeten en vervolgens moest Rose haar eerste dienst bij de Wissel weer draaien. Tien minuten later, ik was nog nauwelijks uitgewasemd, van mijn wandeling met Jesse ging de telefoon, en het was het Erasmus Medisch Centrum in R’dam. http://www.kinderkanker.nl/behandeling/diagnostiek_mid.htm#nucleair De dame aan de telefoon vertelde me dat er een ernstig tekort drijgt aan nucleaire onderzoeksstoffen, maar dat er nog voldoende is voor as. maandag en dinsdag, en dat er nu net een gaatje gevallen is, en of ik maar kon komen. Als oud actievoerder en anti alles wat te maken heeft met nucleaire zaken, toch mijn interne weerstand maar aan de kant gezet, en verteld dat ik er as. maandag zal zijn. Ik heb nu langzamerhand alle vormen van scans wel gehad, CT, röntgen, MRI, Dexascan, en dan nu een nucleaire scan. Wat de dokter vanmorgen ook nog vertelde was ook wel vreemd. Deze kwaal en soortgelijke komen eigenlijk maar nauwelijks voor bij mannen. Mannen vallen normaliter buiten haar onderzoeksgebied, en ze zei dat ik een plezierige verrassing was. Zo zie je maar, ik ben en blijf een buitengewoon en exceptioneel geval, op meerdere gebieden. http://www.verdec.com/geneesk/ziektes/hyperparathyreoidie.htm

Maf he hoe alles weer op losse schroeven staat, en alles gaat me eigenlijk wel even wat te snel, ik kan het echt maar nauwelijks bijbenen. Nadat ik het gehoord had ben ik gelijk weer op pad gegaan voor de rest van de boodschappen en heb Rose die bij de Wissel zat met collega Hans M, even op de hoogte gebracht. Ik ben er echt een tikkie daas van. Ik ga dan ook maar kappen. Als dit nieuws wat bezonken is kom ikk er wel op terug. Gegroet.

Even tijd maken

Na het logje over de emaille reclameborden was het weer even stil. Niet dat Hot of Rose erg veel stilgezeten hebben, neen sterker nog, we hebben het razend druk gehad. De externe harde schijf was gecrashed, evenzo onze Medion van 5 jaar oud. Over de oorzaak dat twee apparaten zo snel achter elkaar crashen zullen we wel nooit een antwoord krijgen maar het voelde wel behoorlijk zuur. Voor veel geld aan arbeidsloon hebben we in ieder geval sinds gisterenavond onze documenten en afbeeldingen weer terug, op een nieuwe grote externe harde schijf. Het gaf even wat extra sjeu en spanning aan ons toch al zo rustige leventje. Hmmmmm. Vandaag kregen we de vorige week door ons bestelde nieuwe basiscomputer. We hadden hem gisteren voor de algemene ledenvergadering van de Wereldwinkel opgehaald, maar nog niet uit de doos gehaald. Vanmorgen na wat aanpassingen aan onze computerkast heb ik dat gedaan en al mijn geduld en frustratietolerantie werden wederom op de proef gesteld. Dusdanig dat ik ernstig aan mijzelf ging twijfelen. Dit apparaat, gloednieuw en alleen maar aangeweest om er de nodige hard en software op te installeren moest dus al tientallen malen gewerkt hebben, en nu deed ie het hier niet. Alles gecheckt, alle stopkontakten en stekkers nagekeken en er zelfs enige vervangen. De draden nagekeken of onze Knul er soms in gebeten had, en uiteindelijk na veel twijfel aan mijzelve, de winkel maar gebeld, en vervolgens de computer weer losgekoppeld, de tas van de boodschappenbolide van Rose gehaald en opnieuw naar de andere kant van het centrum gelopen met de computer, waar een draadje losgetrilt bleek. Thuisgekomen de boel weer aangesloten, de veiligheid aangesloten en de internetverbinding weer gelegd. Rose heeft zojuist tijdens een lang telefoontje wat ik met mijn French Sister had alweer een spelletje gespeeld. Incredimail werkt weer, en de eerste mailtjes zijn binnengekomen en verstuurd. Ik kan niet meer, en ga een kopje koffie drinken met Rose. Dan nog een korte wandeling met Jesse, en dan naar bed. Morgen wacht de verdere installatie en ‘s middags ga ik weer een dagje werken op de afdeling. Dit keer met Ariëna, met wie het ook al weer heel lang geleden is. leuk dus. Tot een volgende keer.

Emaille Reclameborden

03a_pijl Na een heel Weekend spullen fotograferen, bekijken, waarde bepalen via internet e.d. zijn we vandaag naast 7 volle dozen met boeken waarvan we besloten hebben dat deze niet mee gaan verhuizen aanbeland bij een andere verzameling van ons. De afgelopen 27 jaar 02_beka hebben we steeds goed om ons heen gekeken en heel veel dingen gespaard. Stripboeken, die gaan overigens niet weg hoor, po’s oftewel nachtspiegels, stenen, schelpen, iconen, boeken, cd’s, masker’s, dvd’s, kunst, emaille reclameborden enz, enz. Vandaag zijn we via google bij een aantal 01a_resit_1961 verzamelaars van die laatste onderstreepte binnengekomen, en die waren zeer gexefnterresseerd in onze verzameling, 04a_springfield_enz die ik hier overigens ook even toon. Die van BEKA, de supermatras is de oudste denken we, die is uit 1936, en heeft bij aanschaf ook het meeste gekost, ik geloof x80 240,-. Het bord van 05_univor Resit, is ook al een ouwetje uit 1961.  Daarna volgt een volkomen onbekende. SPRINGFIELD FIRE en MARINE INSURANCE COMPANY and Agency of the Netherlands maakt ook dit bord erg leuk. Het dunne geemailleerde enigzins door de zon verbleekte bord hebben we in uiterst verroeste staat in Frankrijk langs de weg gekocht. Het gaat over goede poedermelk, met allerlei toevoegingen erin 06_nitratevoor kalfjes, en is van het merk UNIVOR. Nooit ergens anders meer gezien. Datzelfde 07a_agadepot geld voor het ook al in Frankrijk gekochte bord. Nu hebben, hadden wij een zwager die eerst in Frankrijk met mijn French Sister getrouwd was, en in de landbouw werkte, en die veel later naar Chili is vertrokken, zodoende dat dit bord extra 08_htm aantrekkingskracht op ons uitoefende. NITRATE DU CHILI, L* Engrais Azoté Naturel, hiet te koop, was ook maar nauwelijks zichtbaar, en om nu te zeggen puntgaaf, is ook een stempel teveel, maar het hangt hier in huis al jaren op een mooi plekje. Ik denk ook dit bord zeker 10_heras te gaan missen. Het bord van het AGA-DEPOT hangt bij ons thuis toepasselijkerwijs boven het gasfornuis. Het bord van de HTM om abonnementen aan te vragen, te verlengen en om rittenkaarten te kopen is ook al knap oud, en hebben we in onze Haagsche tijd aangeschaft. Het bord van HERAS 11_lodaline_tovert_de_vaat_schoon Hekwerk hing bij ons aan de kooi, die overigens ook overcompleet geworden is, maar had zodoende ook al jaren een zeer toepasselijk plekje. Het bord van Lodaline, tovert de vaat schoon is ons allereerste emaiile reclamebord. Dat is al meermaals mee verhuist, en hangt bij ons ook al in de keuken tegenover de plaats waar dagelijks de vaat gewassen word. Dan nu op een bord na van Veiligheidsinspectie voor Motorvoertuigen na, wat we stom genoeg niet op de foto gezet hebben, het laatste bord van onze collectie+ een Reclame bord van Artic Ice Cream, met de fijnste boter bereid, een bord wat ik ook al weer jaren geleden gekregen heb van Joke en Nathalie, nu oud collegaxb4s waarmee we gelukkig nog wel contact hebben, in puntgave staat. Mensen die interesse hebben kunnen altijd mailen.12a_artic_ice_cream_met_de_fijnste_ 

Sonsbeek 2008 1 Wijze mannen

Wat een gedoe maken we de laatste tijd mee. Je zou er depri van worden. Die stomme ziekte van Hot en daardoor misschien, waarschijnlijk wel de verkoop van ons huis en wat er daarnaar gebeurt? Ik weet het niet. Misschien kopen of huren. Ondertussen lijkt het of we dat leuke uitje in Arnhem zijn vergeten. Het kan zijn dat dit een zege in vermomming is. Dat ik er niets over schrijf wil niet zeggen dat ik er nooit over nadenk. Wanneer dat gebeurt denk ik toch wel regelmatig aan een beeldengroep van een kunstenaar uit Kameroen. 026b_les_9_notables Deze kunstenaar is Joseph Sumégné en maakt zijn werk voornamelijk van afgedankte auto-onderdelen, rubber en sloophout, maar ook van hoorn, kralen en borduur en vlechtwerken. Ik vind het prachtig want ik werk zelf ook graag met afval- of rest materialen. Het eerste waaraan ik dacht terwijl ik rond aan het lopen was en toch wel een groot aantal foto’s schoot was aan de geschiedenislessen die ik op school volgde en later in boeken heb gelezen. Ik dacht aan het boek Shogun waarin de hoofrolspeler vertelde aan een hoog geboren Japanse edelman hoe Spanje en Portugal de wereld delen hadden verdeeld waar ze invloed mochten uitoefenen. Kortom hoe die continenten in hun bezit kwamen. Vandaar mijn titel van dit stukje. Wijze mannen, maar niet heus. 026d_ook_hoorn_kralen_en_borduur_enTrouwens de hoofdrolspeler van dit boek was zo slim om de wereldkaart te pakken nadat hem was gevraagd hoe groot Nederland was en liet de edelman zien hoe klein Nederland is. Maar dit is een ander verhaal. Ook schoot me een verhaal te binnen hoe St. Maarten werd verdeeld tussen Frankrijk en Nederland. Het eiland is niet groot en er werd aan twee matrozen, een Franse en een Nederlander uiteraard, de opdracht gegeven om van hetzelfde punt te starten om rond het eiland te lopen en waar ze elkaar zouden ontmoeten er een streep tussen die punten zouden worden getrokken en dat deel van het eiland werd dan eigendom van hun land. Alleen had de Nederlander een fles rum en zijn rondje werd daardoor aanmerkelijk kleiner maar als troost werd er verteld, zijn gedeelte van het eiland was wel het mooiste. Ook dit is een ander verhaal. Hij ontwikkelde een filosofie die hij het jalaa filosofie noemde. Dankzij het net tikte ik dit begrip in bij google en warempel het is geen nieuw ontwerp van de kunstenaar. Het heeft zijn wortels in het oude christendom/islam. Er is dus niets nieuws onder de zon, alleen hij heeft het een nieuw jasje gegeven. Ik citeer nu uit het boekje wat we na de tour door Sonsbeek hebben gekocht want waarom026i_deze_figuren_zijn_sjamaan_acht het wiel

uitvinden als die er al is?  "De nieuwe vrijheid moet je verdienen" zegt Joseph " Door herbezinning en respect voor de ander". Hij heeft daar een Afrikaans woord voor: JALAA. Het geeft een beslissende overwinning aan op het kleine, dagelijkse zelf en een verhoogde staat van mens -zijn. Hij draagt zijn filosofie uit met sculpturen die hij jarenlang steeds verder bewerkt, tot veelkleurige, intens gedetailleerde sjamaan-achtige figuren ontstaan. Tijdens Sonsbeek 2008 toont de kunstenaar een beeldengroep waaraan hij al sinds 1988 doorwerkt en die, al reizend, keer op keer een nieuwe context krijgen.: Les 9, Notables , De 9 Notabelen zijn in Kamaroen wijze stamleden die bij uitzondering de regering moegen adviseren op het gebied van rechtspraak, cultuur, gezondheid en sociale zaken. In park Sonsbeek vormen de notablen een kring rondom een 5 meter grote tafel waarop een wereldkaart ligt. In het midden staat een kleine glazen 026j_en_ze_zijn_onstaan_in_1988piramide waaruit een vier meter lange antenne omhoog priemt. Aan het uiteinde vangt een witte glazen bol het zonlicht op. 026l_nu_zijn_ze_notabelen_of_wijze_De zin: Het geeft een beslissende overwinning aan op het kleine, dagelijkse zelf en een verhoogde staat van mens -zijn zette me aan het denken aan iets wat er eigenlijk totaal niets mee te maken heeft of misschien toch wel. Ik denk dat de kunstenaar een zekere mate van kennis heeft van de islam en deze zin verwijst er naar. Toen het bleek dat de volgelingen van Mohammed hier in Nederland blijven heb ik het een en ander over de Islam gelezen en toen was het geen beladen begrip zoals het nu soms is. Mijn stukje is vervloekt, toen ik het web doorkruiste over het woord djihâd kwam ik een prachtig artikel tegen. Dat vertelde me dat dit begrip zeer eenzijdig uitgelegd wordt als oorlog tegen de ongelovigen. Daarna hield de computer er even mee op en toen die weer was opgestart kon ik dit stukje niet meer vinden. Wat ik toen leerde was het oorlog tegen de duivel binnen en buiten jezelf. De kleine en grote djhâd en de kleine dat was de belangrijkste in die dagen want het was de bedoeling dat men het slechte binnen jezelf bestreed. Maar ja, wanneer politiek een woordje meespreekt026n_ze_zitten_nu_in_een_kring_rond026p_waaruit_een_4_meter_lange_an_3 dan gaat de ratio de deur uit en emotialiteit wordt binnengehaald. Zucht. Wat vind ik de figuren en wat zij representeren prachtig!! Ze zijn gemaakt met wat we hier troep noemen in schiterende mooie mensen en elk hun eigen uitstraling.

wat een week

Wat een week, wat een spanning, wat een hoop onverwachtse zaken, wat een hoop onzekerheden, wat een rotonderzoek, wat een afreageren naar elkaar toe doordat we allebei niet in goede doen zijn, wat een goedmakerijen, wat een shitcomputer, wat een angsten, wat een klote ons nu in de steeklatende externe harde schijf, wat een smerige ziekmakende contrastvloeistof, wat een hoop beroerdmakend gezeur en gezeik, wat een tegenvallende makelaar, wat een klote ziekte en een rotpijn. Ik kan zo nog even doorgaan, maar dat heeft weinig zin. Er zijn gelukkig ook opbeurende zaken. Meestentijds zijn we snel in staat om het na onenigheid weer goed te maken, we houden gelukkig zielsveel van elkaar, maar het is nu eenmaal zo dat als je elkaar zo goed kent, en je hebt weliswaar gezamenlijk besloten om je huidige huis (thuis) te gaan verlaten, natuurlijk door externe omstandigheden, ziekte en teruglopend inkomen, dan geef je een hoop zekerheid op, en door die spanning ben je niet altijd in staat om even goed te luisteren, en dan krijg je misverstanden, die niet nodig zijn maar wel gebeuren. Juist omdat we elkaar zo goed kennen is het ook zo gemakkelijk elkaar te kwetsen, en voor je het weet floept er weer wat uit waar je direct als je het zegt al spijt van hebt. Het goede nieuws is dat we elkaar hebben, en niet van plan zijn los te laten, dat er volop mensen zijn die met ons meeleven, dat de oogarts deze week geconstateerd heeft dat mijn oogdruk gezien de medicatie niet verontrustend gestegen is. Dat ik redelijk goed reageer op de Paracetamol, Codeïne subbs. De vervelende dingen daar ga ik er maar twee van noemen. 1 De makelaar die we in eerste instantie gevraagd hadden om een reeële inschatting van ons huis te maken, blijkt een eikel, die eeerst negen dagen nodig bleek te hebben en vervolgens kwam met een rapport wat werkelijk nergens op sloeg. Dus gaan we even verder zoeken naar iemand die er wel zin in heeft om ons byzondere huis te gaan verkopen. Rose en ik gaan gewoon verder.2 Nog een tegenvaller. We gingen naar diverse winkels om te kijken of er belangstelling was voor onze spullen en dat viel ook al tegen. Het zal dus nog een hele klus worden om een fatsoenlijke prijs te krijgen voor de door ons aangeboden spullen. Bovenstaande is er ook de oorzaak van dat ik er gewoon nauwelijks toe kan komen om te schrijven. de inspiratie ontbreekt gewoon, en we hebben het zo druk druk druk. Wat wel heel leuk is dat we Knul in huis genomen hebben. Hij bezorgd ons veel en gelukkig meestal leuke afleiding. later meer.

Druk, dat helpt

Ondanks dat mijn gedachten regelmatig even naar as. dinsdag gaan, wanneer ik de CTscan van mijn longen heb, gaat het heel behoorlijk. Afgelopen week gewerkt en veel agressie meldingen verwerkt. ik had er in totaal 15, en dat bracht deze keer behoorlijk wat werk met zich mee. ben je bij de een met een kort telefoontje klaar, vergt een ander meerdere telefoontjes of zelfs een gesprek ter plekke. Ik blijf het leuk werk vinden, en krijg de indruk van de mensen waarmee ik te maken krijg dat ze het over het algemeen ook prettig vinden als er wat aandacht besteed word aan het gebeuren wat ze achter de kiezen hebben en een uitgebreid luisterend oor. Sommige melders geef je nieuwe inzichten, en soms doen ze hetzelfde voor mij.Agressie_verbaal_leidt_tot_niets  In mijn geval vind ik het prettig om dit werk bij mijn huidige werkgever te kunnen doen. Bij mijn vorige baas was er volstrekt geen aandacht voor, en ik heb dat diverse malen dan ook ernstig gemist. Vanmiddag als ik mijn tweede dienst dit WE draai ga ik eens kijken of ik tijd heb om ook de bijbehorende briefjes en registratie werkzaamheden te klaren.

Vandaag hebben Rose en ik ook de foto’s uitgezocht en bijgewerkt die we op Funda gaan zetten. Alle ruimtes van ons huis hebben we zorgvuldig op de foto gezet, en komende week zoeken we samen met de door ons gekozen makelaar de definitieve foto’s uit. Gisterenavond bekroop ons wel weer even behoorlijk de twijfel of we er wel goed aan doen om ons huis te gaan verkopen, maar na een redelijke nacht denk ik dat het toch wel goed is om er aan vast te houden. Het creëren van een nieuw huis is lastig, maar dat gaat ons waar en welk huis het ook gaat worden wel weer lukken. Morgen gaan we in ieder geval ook nog even naar een collega om zijn huis, weliswaar ver buiten het centrum eens te bekijken, omdat het zo groot is. Of het voor ons te betalen zal zijn is ook nog maar helemaal de vraag. de ruimte trekt ons wel aan. I.p.v. een kleiner huis zou dat zowaar meer vloeroppervlakte betekenen en hoeven we niks te verkopen. Al deze werkzaamheden, brengen wederom een enorme portie afleiding met zich mee. Als ik aan Ct_scan die CT scan denk ben ik wel een beetje bang wat die schaduwen zullen betekenen, maar van dag tot dag leven we toch al. Het maakt wel gedachten los. Als ik nu naar mijzelf kijk, bijna een jaar van mijn start met Prednison, dan denk ik eigenlijk dat ik er alleen maar op achteruit gegaan ben, terwijl ik het jaar daarvoor, de toen nog onduidelijke ontsteking ook goed wist te remmen met Diclofenac, e.d. Ik heb dat jaar bijna helemaal de 100% kunnen blijven werken. Dat doet je stevig twijfelen aan Olympischespelen_beijing_2008 het nut van een en ander. Verder hebben Rose en ik weer heel veel telefoonnummers in onze nieuwe toestellen gezet. Een hoop werk, maar we krijgen op deze manier wel veel meer controle over het toetsenbord, inclusief de specialeOlympische_medailles  tekens enz. Ik ga me nu na een lekker broodje als lunch klaarmaken om te gaan werken. Gisteren had ik er weinig zin in, maar vandaag gaat het wel lukken voel ik. Trouwens gisteren ging het ook goed. Zo tussen alles door heb ik vandaag tot nu toe ook wel weer genoten van de Olympische spelen. Leuk zo’n inhaaldag om weer wat prachtige medailles mee te pikken.