Monoloog

Er zijn van die dagen dat alhoewel de lucht blauw is het geen prettige kleur is, dat je de blues wilt zingen en je kunt de woorden niet vinden en de noten blijven steken in je keel.02c_blues  Er zijn van die dagen dat ik in mijn nest lig, normaal het beste bed van de wereld en omstreken en nu vol met bulten en kuilen. Er zijn van die dagen dat de vogels in plaats van te kwinteren en te kwelen er niets anders dan rauwe en door merg en been gaande geluiden produceren. Er zijn van die dagen dat mijn lief van alles aan het doen is en ik er me geen deel aan voel hebben. In plaats van gesprekken te voeren en te luisteren naar elkaar dan houden we monologen en de oren lijken dichtgestopt met was, koude was want ik wil het toch niet te sadistisch maken. Dat weer op andere dagen. Je zult wel denken dat dit slechte dagen zijn dat je continue blij ende vrolijk moet of wilt zijn. Nee hoor!! Deze dagen zijn oké om wat ze zijn. Met de fase van de ziekte van Hot is het soms nodig om de tijd voor deze gevoelens te nemen.02b_blauwe_lucht  Stop deze emoties weg dan gaan ze spochten en stinken in de krochten van mijn geest. Dat heb ik vroeger wel eens gedaan en daar schoot ik helemaal niets mee op en in die tijd raakte ik mezelf kwijt. Het koste me daarna een lange, lange tijd om mezelf weer terug te vinden en weer hartelijk om mezelf kon lachten. Ook deze dag gaat weer voorbij. Morgen staat de zon op en ik ook. 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s