Bergbeklimmen

Sinds afgelopen donderdag lijkt het alsof ik volcontinueMountaineeringabc  aan het bergbeklimmen ben. Ik ben geen sok waard. Gisteren en vandaag wel een korte wandeling met Jesse gemaakt, maar zelfs zo’n korte wandeling op zijn elfendertigst put me geheel en al uit. Ik denk dat de Diazepam waarmee ik donderdagavond begonnen ben om mijn hart een beetje rustiger te krijgen hier ook een rol bij speelt. Het feit dat als ik me nu al voor de derde keer achtereen naar boven sleep, ik zo drie á vier uur slaap, en gedurende de nachten ook gewoon goed slaap. Ik loop verder de hele dag klef rond, alsof het 30 graden is. Ik heb zojuist de afwas gedaan, maar zit nu bij de computer een blog te schrijven, Knul te eten te geven en een kopje koffie verkeerd te nuttigenLogo_wereldwinkel , ik hijg als een nijlpaard, en mijn ogen vallen bijna dicht. Rose die is net de deur uit om samen mat Marja een dagdienst te draaien bij de Wereldwinkel. We hebben een 10% kortingsactie ter ere van de Brandersdagen. De afgelopen jaren hebben Rose en ik samen ook een kraam bemenst op de Hoogstraat, om zoveel mogelijk mensen richting de Wereldwinkel te verwijzen, maar ik kan geen hele dag meer staan, en voor de rest konden we niet voldoende vrijwilligers krijgen. Die Brandersdagen in Schiedam zijn leuk en zeer druk bezocht, en qua weer boffen we dit jaar helemaal, maar op de plek waar de Wereldwinkel hier in Schiedam zit, zitten we met dit soort dagen zo’n beetje verborgen achter de tent die café "het Weeshuis" daar neerzet i.v.m. optredens. Wat muziek betreft is dit heel leuk, maar de klanten die op de Hoogstraat lopen zien ons alleen met moeite. We hebben wel wat pijlen aan de tent gehangen, en verder komen er regelmatig terrasgangers die op de muziek afkomen ook bij ons binnen, maar het is niet optimaal. Rose en ik hebben donderdagmorgen nog wel een hele mooie etalage gemaakt, met allemaal beelden uit Zimbabwe, gemaakt van Serpetijnsteen. Dat is een soort speksteen, dus niet zo erg hard, maar het gaat hierbij om een donkere steensoort. Wij hebben er zelf ook al enkele in huis. Ik ga zo stoppen met dit log, en weer aan mijn klim naar boven beginnen. Ik hoop dat het allemaal snel weer voorbij is.

Even tijd voor mezelf

Hot ligt te slapen, Jesse ligt te slapen en de katten liggen te slapen. Het vlees pruttelt boven het vuur. De laatste tijd keek ik zo regelmatig in de koelkast en de potjes met jus begonnen zich op te stapelen. Dan worden we blij, Hot en ik. Wanneer ik genoeg jus heb maak ik mijn lievelingskostje. Van ons beiden moet ik zeggen. Ik haal vlees (rund) van de slager en wat goulasch kruiden. Het vlees wordt aangebraden, ik voeg er de gesneden ui en knoflook aan toe. Haal het vet van de jus af die gooi ik weg . Dan doe de rest van de jus in een maatbeker en vul dit aan tot 400 dl met wat rode wijn. Daar doe ik weer de kruiden bij en sla met de garde door de beker en leeg deze in het vlees. Alles staat dan zachtjes te pruttelen en af en toe roeren. Af en toe prikken en later heerlijk 2 dagen smullen. Maar nu heb ik eventjes tijd voor mezelf. Ik ga tegenwoordig op de woensdag naar school. De SKVR in Rotterdam. http://www.skvr.nl/ De cursus heet "Het experiment" en het belooft me dat ik aan de slag ga met collages maken. Maar tot nu toe is er hiervan geen sprake. Ik moet echt gaan tekenen. Hier ben ik echt niet zo goed in. 12_uiteindelijk_resultaat Ik moest eerst iets zachts en hards nemen. In dit geval was de hond in mijn tas en een speelgoedtrein mijn thema. Dit is echt nieuw. Normaliter begin ik met spatten en kijk dan wat ik er in zie. Wolken kijken noem ik dit en wanneer ik rustig ben zie ik er meestal wel iets in en begin dat dan met kleine streepjes eruit te halen. Of ik maak een sjabloon en herhaal dit regelmatig. Kortom ik doe maar wat. Maar nu!! Ik pak een ijzeren ezel en zet daar een tekenblad op leg daar een schetsvel op en ga die Hond en trein samen draperen en probeer dit op papier te zetten. Ik zet ze dan in verschillende standjes. Lastig want de hond is in een zak van mijn rugzak vastgenaaid anders wordt die gehondnapped. We zijn nu met z’n drieën, de nieuwelingen. Eerst schetsten we niet maar wilde daar een kant en klaar tekening van maken. De leraar Nico legde ons daarna het principe van het schetsen uit. Een stuk minder werk. Dus daar stond ik dan op de grond. 13_nieuw_project_deurkruk Logisch zul je denken, waar moet je anders op staan. Maar lieve lezertjes, ik zit altijd wanneer ik teken. Met de voeten op de grond merkte ik dat ik meer kracht gebruik. Dus toch wat geleerd  dat tekenen ook kan worden gebruikt om agressie en andere sterke emoties te gebruiken. Het werd niks, volgens mij. Maar na de eerste avond moesten we alle vellen op de grond leggen en de leraar zei vervolgens, jullie kunnen tekenen. dat is mooi meegenomen. Ik tekende alleen met houtskool. Bij de laatste tekening op het "witte vel" werd er ook graffiet en één kleur pastel gebruikt. Ik nam blauw. Nu zijn we glimmende dingen aan het tekenen, kranen, deurknoppen enz. Het doel is glans te pakken. Het is een hele worsteling maar het schijnt erbij te horen. Wat zal ik blij zijn als ik een opdracht krijg waar ik al mijn techniekjes in kan gebruiken.

Ondertussen ben ik ook zuster Rose. Hot heeft weer iets onder de leden. Wat het is weten we niet. Hij zegt dat zijn spieren verzuurd zijn, is erg benauwd. Dus als ik zeg wat hij moet doen volgens mij en hij doet het! Dan krab ik even achter mijn oren en neem de regie in handen. Dit gaat me steeds beter af, ik ben goed in het leven van het moment. Plannen, da’s lastig. Hot is daar een kei in. Zo heeft iedereen een taakverdeling in zijn of haar relatie. We blijven allemaal een leerstelling houden waar we aan moeten werken. Zo blijf je bezig.

Op de gebakken peren

Na mijn blogje vanaf het werk gisteren, blijkt pas welke schade zo’n dag zonder grenzen stellen met zich meebrengt. Laat ik beginnen waar ik gisteren stopte. Om 22.53u kwam mijn aflossing voor de nacht. Het bleek een externe uitzendkracht die nog niet eerder op de afdeling gewerkt heeft. Ook de aflossing voor de naastonsgelegen afdeling kwam te laat en bleek ook eenexterne uitzendkracht, die weliswaar 1 dienstje op de afdeling gedraaid had eerder. Daar zat ik met de taak om in 7 minuten dit nieuwe meiske, die A verpleegkundige aan het worden is, voldoende over te dragen om de weg te weten, wie er op de afdeling verblijven, en welke bijzonderheden er zijn, welke regels er te handhaven zijn, een sleutel voor haar te regelen, ook voor het medicatiegebeuren, enz. Ik kan zo in een paar zinnen nauwelijks vertellen wat ik aan haar moest vertellen. Uiteindelijk hebben Rose en Jesse een dik kwartier voor de deur van de kliniek staan wachten. Daarna volgde tijdens de wandeling naar huis de blijdschap dat ik deze dag staande heb kunnen voltooien. Het bed voelde ook heerlijk aan, al merkte ik tijdens de wandeling en de klim naar boven al dat ik stevig het zuur in mijn spieren had, en heel moeizaam onze slaapetage bereikte. Het liggen was een ware vreugd, buiten adem en al. Ondanks dat we de wekker vroeg moesten zetten, om 06.00u i.v.m. een uitnodiging voor een ontbijt van www.ontdekschiedam.nu om omdat we als Wereldwinkel voor het eerst een plaats hebben gekregen in deze overigens buitengewoon mooie gids, werd het laat. Ook 01_0832u_voor_de_korenbeurs de overgebleven 2,5mg Diazepam die ik i.v.m. mijn overactieve hart nam, bleven we lekker aan de klets. De nacht was rustig en diep, zij het wat kort. Keurig op tijd eruit, en snel naar het park met Jesse. Bij terugkomst moest ik mezelf volledig opnieuw verkleden, want ik was compleet nat van de inspanning. Besloten toch naar het ontbijt te gaan, omdat het nauwelijks 10 minuten lopen is. Daar na een klein half uurtje aangekomen. Het verkleden had weinig zin gehad want ik was weer net zo doorweekt als na mijn rondje met Jesse. Gelukkig kon ik zitten, en is dat uurtje in de droge kou voor de Korenbeurs toch nog een succes geworden. Wethouder Menno Siljee was mijn overbuurman tijdens het ontbijt, en het was erg gezellig. Ook Ronald de Graaff van www.zabazoom.com, een leuk klein zaakje waar ze designspullen uit de 50 en 60 tigger jaren verkopen en eigen schilderijen, was er. Dit soort werkontbijtjes zijn prima om te netwerken, en de kwaliteit van het geserveerde op een buitengewone plaats, nl. onder een lange party tent voor de Korenbeurs, midden tussen alle schepen die speciaal voor de Brandersfeesten ieder jaar naar Schiedam komen. Diverse mensen keken ook vreemd op van dit unieke ontbijt. Ik denk wel dat ik de enige van het gezelschap was die het niet koud had. Na afloop zijn we richting huis gelopen via de Wereldwinkel. De weg naar huis voelde aan als ellen lang, en bij thuiskomst heb ik mijn werk gebeld om me af te melden voor het komend WE. Ik 01_0833u_voor_de_korenbeurs wilde niet, maar zoals Rose wijselijk zei, dat  dit soort terugvallen meest meer dan een dag vergen om weer van bij te komen. Het feit dat ik op dit soort momenten weet te luisteren naar haar zegt eigenlijk genoeg over hoe ik me voel. Na de klim naar boven ben ik zomaar voor een dikke drie uur in slaap gevallen, en werd wakker van een telefoontje van de secretaresse van dr. Soei, die me vertelde dat de brief van de dr. is aangekomen bij poli chirurgie van het Erasmus M C, en dat ik komende week een bevestiging zal ontvangen hiervan en van een afspraak. Een  beetje gerustgesteld heb ik haar hartelijk bedankt, en een fijn weekend toegewenst, en sliep zonder problemen zomaar nog een uur. Toen ik beneden kwam, was Rose aan het werk in de Wissel, en toen ik mijn mail opende zag ik daar tot tevredenheid dat ook mijn andere baas nu accoord is gegaan met het aanvullen van mijn salaris met behulp van het verkopen van 3 vakantiedagen per maand. Ik voel me lichamelijk nog steeds belazerd, maar voor de rest toch wat beter. Om Rose te bedanken heb ik mezelf even opgevijzeld en ben wat prachtige zonnebloemen voor haar te halen. Dit WE ga ik gebruiken om weer een beetje bij te komen. Tot zover.

Grenzen stellen, oh wat lastig

Donderdagochtend is het altijd weer tijd voor mijn wekelijkse chemokuur met Methotrexaat. Nooit geen zin in maar dan blijk ik toch genoeg zelfdiscipline te bezitten. Na een uitgebreid gesprek gisteren met dr. Gerards, mijn reumatoloog en behandelaar afgesproken dat ik per vandaag ook met 2,5mg Prednison mag zakken. Ben benieuwd of ik verschil voel. Na de pillen uitzetten en innemen, gedoucht, geschoren en fris mat Jesse, Ro en Rose gaan wandelen. Dat voelde allemaal nog goed. Daarna snel ontbeten want Rose moest richting Wereldwinkel voor een dienst met Marga en om net voor de Brandersdagen nog een nieuwe etalage te verzorgen. Ik ben me daarna gaan voorbereiden op mijn vergadering van 13.00u in Delft met onze baas van de AGressie Incidenten Meldingen groep. Met alle bij elkaar gezochte papieren eerst naar de Super om nieuwe strippenkaarten te kopen, want Rose had de laatste gisteren met heen en terug naar school gaan opgemaakt. Vervolgens naar de Wereldwinkel om Rose te helpen met de etalage. Daar dik 2 uur mee zoetgebracht en toen snel naar Delft. Daar vergaderd. Was een goede vergadering en we waren 15.30u klaar. Toen als de wiedeweerga terug naar Schiedam, en gelijk door naar het werk. En daar begon het me een beetje teveel te worden. Ik transpireerde me kapot, ik was duizelig, en zag en voelde mijn hartslag overal. Toen dit na een uurtje nog niet verminderde heb ik 2,5mg Diazepam genomen. Ik ben blij dat het nu iets over 22.00u is en ik alle verplichtingen erop heb zitten. Het is maar goed dat ik morgen weinig verplichtingen heb, want er kan even niets bij. Als ik ook terugkijk op vandaag heb ik geen keuzes gemaakt, maar me laten leven, en soms lijkt het erop dat ik het niet zal leren ook, maar ala. De tijd zal het leren.

Nachtspiegels en meer

Na een gezond dagje gisteren waarbij we heerlijk gerelaí hebben, was er vandaag het gevoel weer wat verder te gaan met fotograferen voor nieuwe advertenties. Er zijn ook advertenties die al uit staan, mToverlantaarnaar waar nog helemaal niet op gereageerd is. Die lopen langzamerhand tegen hun sluitingsdatum op, dus zijn zowel Rose als ik ook op zoek naar sites die beter bezocht worden, waardoor de kans op een reactie vanzelf groter word. Langzamerhand zijn we erachter dat er wel heel veel veilingsites zijn. Marktplaats, speurders, veilingsplaats.nl, tweedhandsnet, via.via enz enz. Het is lastig om een goede uit te Lampetkan_met_schaalkiezen. dat hebben we uiteindelijk vandaag ook niet gedaan. Vandaag nadat we lang gewandeld hadden met Jesse, ontbeten, afgewassen en een was gedraaid, gingen we gezamenlijk naar boven en hebben veel spullen onder ons verhoogde bed uit gehaald. De Toverlantaarn , waarmee ik vroeger zoveel vriendjes thuis uitnodigde om hen filmpjes voor te schotelen.Acht_vogels_in_kring_uit_mexico_2 Die gaat de deur uit met de 29 filmpjes die we ook nog hebben. Boven viel nog veel meer te fotograferen. De prachtige grote Lampetkan met wasschaal, in Engelse stijl die we nog van de moeder van Rose gekregen hebben. De 8 vogeltjes in een cirkel, afkomstig uit de Wereldwinkel, uit Mexico. Geel_topje_van_ouasi_modo_rdam_met_Allemaal dingen waar we van genoten hebben maar die op een normale slaapkamer nauwelijks plaats zullen kunnen vinden. Een prachtige oude geemailleerde vernevelaar Vernevelaar_3die we jaren geleden op een rommelmarkt gekocht hebben. Zo hebben we ook eens even stevig huisgehouden in onze ondergoed en sokkenkast. De inhoud is rigoureus met minstens de helft afgenomen. Een vuilniszak met sokken en ondergoed die slecht van elastiek geworden waren of gewoon te klein, ook mooi spul wat veel geld gekost heeft is er uitgegaan, maarGele_feestbroek_van_quasi_modo_rdam  ja als je het niet meer draagt of dragen kunt, dan word het toch echt tijd om afstand van te nemen. Toen kwamen we pas onder het bed. BBQ gereedschap terwijl we geen van beiden van BBQén houden, weg ermee. Wintervoer voor jaren voor vogeltjes, nou dat hebben we nog gehouden, stel er komt een strenge winter aan. Een black light, van ons laatste grote feest, waar 19_verzameling we ook nog andere lampen e.d. hadden aangeschaft. Een prachtig fluoriserend geel feestpak, gemaakt door Quasi Modo op de Binnenweg in R´dam. En nog veel meer wat eruit gaat. Toen kwamen stuk voor stuk onze nachtspiegels, po"s, ondersteken en urinoirs onder het bed vandaan. Ze moesten wel behoorlijk schoongemaakt worden. Ik heb ze stuk voor stuk gefotografeerd, maar met de gedachte aan dit blogje ook even een verzamelfoto gemaakt waarop de meeste van onze verzameling staan. Er zijn er nog meer dan ik dacht, en ze hebben allemaal dienst gedaan zoals deze.20_gele_grote_onbeschadigde_nachtsp 21_wit_aardewerk_nachtspiegeltje_so Al met al hebben we behoorlijk huisgehouden vandaag, en terugkijkend voelen we ons beide ook behoorlijk tevreden. De fotoos zijn intussen allemaal ook al bewerkt, en hoeven nu alleen nog maar tot advertenties omgevormd te worden. Daar heb ik voorlopig nog meer dann genoeg werk aan, maar de haast is er op dit moment toch wel een beetje af en dat vind ik helemaal niet erg. Ik hou het hier dan ook maar bij voor vandaag. Ik verheug me om na de slotwandeling van de dag lekker het bed in te kruipen.

Overigens, lezers die interesse mochten hebben in de getoonde spullen kunnen altijd even een emailtje schrijven, via de link in de linker balk. Gegroet.

Artrage

Ongeveer een half jaar geleden werden Rose en ik door een aanbieding van Senior web waar we al jaren lid van zijn, enthousiast, en hebben een uitbreiding voor onze computer gekocht. We deden nog diezelfde dag de betaling, naar een bedrijf in Duitsland. Het BAMBOO tablet, werd al binnen enkele dagen bezorgd, en we begonnen enthousiast te kijken welke mogelijkheden dit teken tablet heeft. Je kunt hiermee gewoon weer schrijven op de computer, een handtekening zetten, tekenen en schilderen. Tal van mogelijkheden. De eerste dagen hebben we vrij 20080921_eerste_probeerselen_aveel ermee gespeeld, en toen werd vreemdgenoeg zelfs het aankoop bedrag weer op onze rekening teruggestort, en vergaten we bijna dat we het aangeschaft hadden. Afgelopen week bleek dat er bij de post een eerste herinnering van de rekening zat. Wat hadden we nu gedaan, we bleken een gewone digitale overboeking gedaan te hebben, maar aangezien het een Duits bedrijf is had het een internationale overboeking moeten zijn met een IBAN nummer. We hebben maar gelijk weer betaald, echter nu op de juiste wijze, en het gaf weer een impuls aan het geoefen met dat apparaat. Ik heb met heel veel moeite nu ook om een kleine indruk te geven wat ermee kan, een voorbeeld in dit log verwerkt. Ik had er zoals eigenlijk gewoonlijk geen rekening mee gehouden dat je allerlei soorten bestanden hebt, en er kwam dan ook 2 uur zoeken, en een ander fotoprogramma downloaden bij kijken om van de Artrage document een Jpeg te maken, maar dat is nu dan ook te zien. We waren natuurlijk ook de nederlandse handleiding http://www.cadez.nl/wacom/bamboo_fun_nl.pdf kwijt omdat we allebei sinds de aankoop een computercrash hebben gehad. Nu staat deze weer bij de favorieten. Rose kon gisteren op de een of andere manier geen zwart instellen, maar dat heb ik nu ook weer op weten te zoeken. Al dat geëxperimenteer, zorgde er wel voor dat we de Jazzie opening van een nieuwe cobra tentoonstelling in het Stedelijk Museum Schiedam gemist hebben. Een dagje samen thuis klooien is eigenlijk ook wel erg leuk, zo zonder verplichtingen. Vanmorgen hebben we samen met buurhond Ro, ook weer eens dik 2 uur gewandeld. Jesse en wij hebben er ook echt van genoten, en ik denk toch dat ondanks de benauwdheid die de Methotrexaat regelmatig langdurig veroorzaakt, ervaar ik toch ook wel dingen die ik gemakkelijker doe. Zo is mijn concentratie de afgelopen maanden verbeterd. In mijn symptomenlijst geef ik aan allerlei verschijnselen cijfers, en qua concentratie heeft Rapport1 het cijfer lang op 2 á 3 gestaan, en dit is nu gegroeid tot 5 á 6, en dat maakt functioneren thuis en op het werk toch wel iets gemakkelijker. Een voorbeeld, is dit stukje, ondanks tegenslagen, zit ik twee en een half uur later toch nog te schrijven. Tijdens die tegenslag heb ik een lunch gemaakt voor onszelf, en ook nog wat beweging genomen. Ook het mediteren gaat weer wat easyer. Wat ik nu zeg wil niet zeggen dat ik er nu ontspannen bijzit, maar na het bezoekje aan dr.Soei afgelopen vrijdag weet ik dat ik geduldig zal moetten wachten op dinsdag over twee weken, op die echo, en ik hoop dan tegelijkertijd een afspraak te kunnen maken voor de noodzakelijke operatieve verwijdering van een van mijn bijschildklieren. Het lastigste van het wachten is dat ik mezelf graag behandeld zie met spoed, maar voor de artsen ben ik dat met mijn huidige kwaal gewoon niet. Ze houden daar geen rekening met de gecompliceerde toestand waarin ik verkeer. Wel is mijn huisarts geneigd om een poging tot spoedbehandeling te doen aldaar. Ik kan in het uiterste geval ook nog mijn ziektekostenverzekeraar inschakelen, om alles wat te bespoedigen, en misschien zelfs de bedrijfsarts.

Boos

Waar zal ik eens beginnen? Vanmorgen vroeg had ik een afspraak met dr. Soei. Ik had met haar secretaresse afgelopen woensdag deze afspraak gemaakt, want de uitslagen van de testen en de scans waren binnen. Helaas had ze woensdag geen tijd, en vanmorgen moesten we ons tussen 08.00u en 08.30u melden. Helaas had ze toen geen tijd. Om 09.30u had ze even tijd, en ik denk dat 15 seconden voor haar genoeg waren om ons duidelijk te maken dat de tests er zo uitzagen zoals ze verwacht had, en haar diagnose bevestigden. Ze vertelde er deze keer direct bij dat het niet de oplossing bied voor de ontstoken spieren, die onder de poli myositis vallen, maar wel voor het merendeel van de symptomen. Boos_2 Vervolgens zei ze dat ik natuurlijk geen acuut geval ben en dat een operatie wel een half jaar op zich kan laten wachten. Gepoogd haar uit te leggen waarom ik er wel haast achter wil zetten. (Prednison, mijn wekelijkse Chemo kuur met Methotrexaat, de kelderende inkomsten, oplopende kosten, salaris, huis, Indicatie van ROGplus, verhuizen, onrust, nu al een jaar  gedeeltelijk in de ziektewet, dreigende WIA WGA e.d.) De dr. leek alles wat ik zei niet te horen en ging over tot de gewone gang van zaken, en de volgende patiënt. Vervolgens zou haar secretaresse met spoed het Erasmus M.C. bellen of faxen om snel een echo te laten doen en een afspraak willen maken voor het vervolg. Helaas bleek dat niet mogelijk as. dinsdag, en gaat dat 7 oktober worden. Alsof ik alle tijd heb. Ook nog op de dag dat we een uitje voor de medewerkers van de Wereldwinkel organiseren. It sucks. Ik ben nadat ik even snel boodschappen ben gaan doen uit frustratie maar een flink end gaan wandelen met Jesse. Ik weet dat het slecht voor me is om me op te winden, maar helaas liepen de frustraties weer eens behoorlijk op vandaag, Vlak voor ik ging wandelen belde Ans, een van de mensen waarmee ik op vrijdag regelmatig de djembé bespeel, op om te zeggen dat ze door haar rug gegaan is, en niet kan vanavond. Vervolgens even Ed gebeld, ook een van de spelers, en die kon ook niet. Daaropvolgend John B gebeld, die deze avonden organiseert, en hem gezegd Kofi Ayivor, en de anderen af te bellen. Ik had me wel verheugd om de agressiegevoelens vanavond weer eens even de vrije loop te geven, en dat gaat nu helaas ook niet door. Balen. De wandeling was wel geslaagd. Jesse was gezellig, en heeft op het Gusto terrein heerlijk genoten, gerend, gevochten, gespeeld, e.d. Het was een lust voor het oog en deed mij ook goed. Nu zitten Rose en ik na afloop van haar Wereldwinkeldienst met Lies, hier voor de TV met de benen omhoog, en komen een beetje tot rust. We hoeven geen haast te maken, want djembé gaat nu niet door, dus hebben we de avond voor onszelf. We gaan er het beste van maken, en dat lukt ons meestal wel, dus nu ook.