Nog even in 2008

01_nieuwe_haven_met_ijs_en_zon_om_0Nog even in het oude jaar een klein logje. Laat ik voor ik het vergeet iedereen een heel goed uiteinde van het jaar toewensen, en een heel tof en vooral gezond 2009. Ik heb er geen moeite mee om het jaar af te sluiten. Het zal een gedenkwaardig jaar blijven waarin veel gebeurd is, en waarin ik in de laatste maand toch even stabiliteit heb leren kennen. Op die manier beginnen we voorzichtig optimistisch aan het nieuwe jaar 2009. Ik hoop stabiel te blijven en mijn conditie weer een beetje te kunnen opvijzelen. Vanmorgen tijdens mijn zwemoefenuur heb ik daar alvast een sportief begin meegemaakt.

Gisteren tijdens de ochtendwandeling met Jesse, liep de dochter van Astrid mee, zij heet Irina, en Jesse heeft er definitief een grote speelse vriendin bij. 03_irina_en_jesse Ondanks de kou speelt zij fanatiek met Jesse, en zij vind dit heerlijk. Spelen, springen, stokjes gooien, ophalen en lekker opeten. Jesse is een echte Vester, ze is dol op hout, en vooral nu zo lekker knapperig en bevroren eet ze daar behoorlijk van. (de lucht binnenshuis is daardoor vaak niet te harden, maar ala, ik weet ook niet hoe haar hiermee te laten stoppen) Irina wilde gisteren na afloop van de wandeling wel even het IJs op, en Twister, hun hond sprong haar al gauw achterna, en ook 04_jesse_heeft_het_naar_haar_zin Jesse mocht aangelijnd wel even mee, en na een paar voorzichtige stapjes kreeg ze het al gauw naar haar zin. Vandaag idem dito. Wat wel een groot verschil is met vroeger, is dat als er toen ergens IJs lag, er ook volop schaatsers waren, en die staan nu allemaal kennelijk op de aangelegde binnenschaatsbaan bij het stadhuis. Daar is het zo druk dat men nauwelijks 30cm2 heeft per persoon. Hopeloos.

Rose en ik luisteren de laatste dagen veel naar radio twee. De Top 2000 is er al dagen op, en het is heerlijk om al die oude muziek weer te luisteren. Terwijl we luisteren hebben we meer dan 100 advertenties vervangen, en ook bijgeplaatst op andere verkoopsites. Alles bij elkaar groeit onze verhuispot nog steeds gestadig. Verder was er gisteren ook goed nieuws van Icesave, we hebben het geld weer in eigen beheer, en gelijk maar weer doorgesluisd naar een nog overeindstaande bank. Het gaf toch wel een gerust gevoel, zeker met een verhuizing voor de boeg. Verder speelt Rose veel spelletjes op Zylom. Ik voeg ook nog even de nieuwsbrief toe die ik vanmorgen kreeg toegestuurd van stichting beetje beter Download nieuwsbrief_december_2008.pdf . Hun zeer kleinschalige hulp aan kinderen op de vuilnisbelt blijf ik onder jullie(lezers) aandacht brengen. Ik wil gaan besluiten met een leuke foto van Jesse en Knul, die dikke vriendjes geworden zijn het afgelopen jaar, en de vrede die zij op hun kussen in onze serre laten zien mag een voorbeeld zijn voor de rest van onze aardkloot.02_20081227_knul_en_jesse

Chantage!!

Ook al heb ik eigenlijk geen zin om te schrijven zit ik toch achter het toetsenbord. Waarom? Hot vroeg het me, hij chanteerde me, hij dicteerde me en eiste het me. Zoiets met het mes op de keel zettende en had hij ook de moed om me te vragen waar ik over ga schrijven. Chantage was het eerste waar ik op kwam en praatte niet verder.06_vadertje_tijd  Zo ging hij toch nieuwsgierig naar boven naar ons nest. Jesse heeft me eerst uitgelaten en we genoten van de kou terwijl we door ons park liepen. Ik was aan ‘t peinzen en zij las haar krantjes. In ieder geval werkte ik gisteren in de winkel en daar is onze prachtige kerstgrot afgebroken en staan de kerstgroepen in een kale etalage want ze staan nu in de opruiming.07_vadertje_tijd  De kortingen variëren van 20 tot 50%. Het was bekend dat dit zou geschieden en prompt werd ik door de inkoopster en de coördinatrice gebeld om me toch wel allerlei raadgevingen in mijn oor te fluisteren. Doch toen ik vertelde dat sommige groepen wel tot 50% korting in de etalage staan zo hoorde ik toch wel de schrik toeslaan van zoveel korting!! De penningmeesteres had toestemming gegeven dus dat was het einde van het gesprek. Al het andere uitverkoopspul naar boven gesjouwd. We breien dus een eind aan dit jaar. Ook vandaag zijn de agenda’s overgeschreven van de oude in de nieuwen. We hebben er meerdere want we zijn zó vergeetachtig aan het worden. Zo heeft Hot zijn Palm agenda die eerst niet de juiste weekindeling had. Verder heb ik de mijne een ouderwetse van papier. Een hele mooie met de Titel "Vreugd "Geschreven door Paulo Coelho en getekend door Catalina Estrada en het een echt mooi boekwerk. http://www.paulocoelho.com.br/   en ook http://translate.google.nl/translate?hl=nl&langpair=en|nl&u=http://veerle.duoh.com/art/comments/catalina_estrada/&prev=/translate_s%3Fhl%3Dnl%26q%3Dcatalina%2Bestrada%26tq%3Dcatalina%2BEstrada%26sl%3Dnl%26tl%3Den  Hot is net naar benenden gekomen en vreest nu het ergste omdat hij de titel heeft gelezen.  Om verder te gaan met mijn verhaal, we hebben ook de pleeagenda want daar komen we regelmatig en zo hou ik de zaken zo goed en kwaad als mogelijk is in de gaten. 01_vadertje_tijd Kortom we sluiten dit jaar en volgende week beginnen we weer met een nieuw jaar.

Eerste Kerstdag

Om te beginnen wil ik, al is het een beetje laat op tweede Kerstdag, een heel goede Kerst toewensen. Zelf zijn wij gisteren afgereist naar Rheden. Dit jaar organiseerden Merlijn, en Mireille met hun kinderen Lotte en Owen het eerste Kerstdag samenkomen van de familie. De moeder van Rose is deze gewoonte lang lang geleden begonnen, en toen zij te oud werd namen Bart, de broer van Rose en Rose het om en om over. Een leuke gewoonte. Als familie zie je elkaar toch al niet zoveel, en dan is zo’n samenkomst met de Kerst een hele warme en leuke gewoonte, waar je eindelijk weer bij kunt praten, en kunt zien en horen hoe het met neven, nichten, en familie uitbreiding gesteld is. Zo hoopten we ook kennis te maken met Ana, de nieuwe vriendin van Bas, die hij in Zuid Amerika heeft leren kennen afgelopen jaar, maar ondanks garantiestelling, retourticket e.d. kreeg ze geen visum. Hieruit blijkt maar weer dat Nederland deel is van fort Europa. Het feit dat zij er niet bij kon zijn was eigenlijk het enig teleurstellende gisteren. Bas was daardoor verdrietig, maar alles bij elkaar hadden Mireille, Merlijn en ook Lotte en Owen hadden de boel goed voor elkaar. Het eten en drinken was perfect, en ook het huis was buitengewoon gezellig en warm aangekleed. leuk dat nu de nieuwe generatie ook het stokje aangepakt heeft. Het is niet zo dat er ieder jaar een familie zorg draagt voor alles, want het is een goede gewoonte om het een beetje op zijn Amerikaans te doen. De een zorgt voor de wijn, de ander voor de hapjes, en weer een ander voor, het toetje of het cognacje bij de koffie erna. Toch is het hartstikke leuk dat het organiseren nu na Schiedam, en Woudenberg en een nieuwe plaats, nl. Rheden bijgekregen heeft. Na een lange wandeling met Jesse, en een uitgebvreid ontbijt pikten we gisteren om 11.44u de trein naar Amersfoort. Daar stonden om 13.04u Floor en Emiel al te wachten, en zijn we via Woudenberg, naar Rheden gegaan. Het werd voor mij een lange dag, en zonder slaapmoment, ben ik toch erg blij dat het helemaal goed ging. We waren een aantal minuten voor twaalven ‘s nachts weer terug. Ik was doodmoe, maar zeer tevreden. Het werd nog een latertje, want Rose en ik hadden lekker wat na te praten. Zodoende werd het vanmorgen voor het eerst in lange tijd 09.15u voordat we met Jesse gingen lopen. Wat was het gisteren overdag krankzinnig afgekoeld, al die droge kou daar kan je je tenminste op kleden. Vandaag hebben we tijdens ons ontbijt de derde Harry Potter film gezien die we gisterenavond natuurlijk gemist hadden. Zo kunnen we vanavond tenminste weer aanschuiven voor deel vier. Wat is het toch een schitterende reeks, ik geniet er ondanks het lezen en het eerdere zien nog steeds met volle teugen van. Ik heb vanavond een lekkere andijviestampot gemaakt, en Rose bracht zojuist een toetje mee naar binnen, en dus ga ik afsluiten om mijn magnum te verorberen. Later meer.

PPPuuufffffffffffffffff

Wat een drukte, zo in de laatste dagen van het jaar. Zo druk zelfs dat ik nu voor het eerst in vijf dagen tijd heb om even te gaan zitten schrijven. Ik zit nu na te hijgen van het oefenzwemmen, en dat zwemmen ging goed, alleen verga ik van de spierpijn. Het hier ook even met Hans, mijn fysiotherapeut over gehad, en even speciale oefeningen gedaan om te kijken of het echt spierpijn is of mogelijk iets anders. We gaan uit van spierpijn. Ik ben tijdens het zwemmen best wel geschrokken. Meerdere medezwemgenoten hadden vervelend nieuws. Een heeft afgelopen twee weken tweemaal een TIA gehad, en lijkt nu niet serieus genomen te worden door haar vervangend huisarts, maar vertoonde wel wat verschijnselen die je na een TIA vaker ziet. Verder was Herman er niet, en via de anderen hoorden we dat hij gisterenavond ook iets van een attack gehad zou hebben. Tijdens het zwemmen was hij in ieder geval bij de Neuroloog. Later zal ik via via hier meer van horen, en nog een andere zwemgenoot melde dat haar vakantie naar Marokko mogelijk niet doorgaat i.v.m. mogelijke suiker van haar echtgenoot. Kortom het was een verontrustend uurtje, waar ik minder ontspannen vandaan kwam dan normaliter.

Die drukte zie ik overal om me heen, en is natuurlijk logisch. We zien er echter veel meer van dan in eerdere jaren, want we hebben nu direct zicht op de Bas, sinds die achter ons huis gebouwd is. Wat halen mensen veel in huis. Soms zie je mensen stoeien met drie volle karretjes, en die balen dan vervolgens op de parkeerplaats dat hun auto te klein is. We hebben door dat zicht nu ook meer idee van wat er allemaal bij zo’n supermarkt komt kijken. Ze zijn er regelmatig tot diep in de nacht bezig met bij en aanvullen, en ook de vrachtwagens blijven af en aanrijden met goederen. Afgelopen nacht ging het licht er ook pas om 23.57u uit. Als ik zie wat anderen allemaal aanschaffen, dan doen wij het in vergelijking wel rustig. Nu hoeven we ook nauwelijks inkopen te doen voor de eerste Kerstdag, want die vieren we in Rheden bij Merlijn, Mireille, Lotte en Owen. Ik ben heel benieuwd, want er komt altijd veel kijken bij het goed organiseren van zo’n dag waarop veel mensen bij elkaar komen. Normaliter organiseren wij het het ene jaar en de broer van Rose het ‘t andere jaar. Nu hebben Merlijn en Mireille het initiatief voor het eerst genomen. Wij, met Jesse, krijgen morgen vanaf Amersfoort een lift naar Rheden. Ik heb er wel zin in. Gisteren was ik na mijn uurtje rusten ‘s middags ook zo de kluts kwijt, dat ik helemaal vergat naar mijn Fysio te gaan. Ik heb maar even gebeld met mijn excuses, maar ik baalde wel, want ik verga nog steeds van de schouder, nek en rugpijn. Gelukkig kan ik volgende week dinsdag gewoon terecht.

Waar waren we verder zo druk mee de afgelopen dagen? Nu, afgelopen dagen kwamen Sandra en haar dochter Jaqueline uit Venray aan. Sandra ken ik natuurlijk al heel lang, maar haar dochter had ik tot op dit Weekend alleen aan de telefoon gehad. Het werd een buitengewoon leuk weekend. We hebben ons niet laten tegenhouden door het weer, en zijn even naar de grote markt op de Blaak geweest, waar Rose en ik 4 leuke vijftigerjaren eetkamerstoeltjes hebben gekocht voor een uiterst betaalbare prijs. Onze zwarte krakende regisseurstoelen die we twee jaar geleden voor € 5,- stuk hadden gekocht gaan weer weg. Deze zitten ontzettend lekker, en maken de kamer bij wijze van spreken groter. Ik moet alleen nog viltjes onder de poten plakken, want ze schuiven wat lastig, verder moeten ze nog een grote schoonmaakbeurt hebben, maar daar heb ik vandaag de moed niet meer voor. Hoe zal ik deze stoeltjes omschrijven: het zijn echte vijftigerjaren stijl stoelen, bekleed met geel witte skai, die met koperen nagels vastzit, en aan de randen zit een smalle zwarte bies. Twee stoelen hebben mooie leuningen, en twee zonder, en ze staan op ranke zwarte pootjes, en zijn in mooie staat. Bij het zitten geven ze echt steun, en ze kraken niet, en dat is helemaal een feest. Ik ga op het net nog wel eens zoeken of het een bekend model is of niet. Wij zijn er in ieder geval blij mee, en ze werden netjes thuisbezorgd. We hebben op dit moment echter wel wat extra zuigwerk omdat de veren die erin zitten tegen jute aanzitten en deze jute zal mogelijkerwijs Jeff_dunham vervangen moeten worden. We hebben verder lekker gekletst, bijgepraat, nader met elkaar kennis gemaakt, heerlijk gegeten, wat we van tevoren al hadden klaargemaakt, en o.a. naar een dvd gekeken van Jeff Dunham  Ik kende deze Jef nog niet, maar we hebben gezamenlijk ons zitten te bescheuren. Jacqueline had deze DVD meegebracht, en aangezien er op de crimiavond op TV alleen maar herhalingen waren was dit een prachtige kennismaking. Op zondag hebben we eerst gevierlijk Jesse uitgelaten, en dat was erg leuk, en daarna hebben we zeer feestelijk ontbeten. Rose had een heerlijk gebakken eitje +++++ gebakken, en het smaakte ons wonderwel. Rose moest daarna een zondagsdienst draaien in de Wereldwinkel, en wij hebben Schiedam onveilig gemaakt met een wandeling, we hebben de nodige schijfjes gekocht, o.a een set met films van Bert Haanstra, als onderling kerstcadeau voor onszelf. Zo rond zessen vertrokken onze gasten weer richting het Oosten van het land. Volgens mij waren we allemaal moe, maar zeer voldaan moe. Ik heb daarna erg lekker geslapen. De maandag hebben we het rustig aan gedaan, en ik heb een beetje bijgeslapen. Dayaftertomorrow Bij het ontbijt hebben we naar een lekkere rampenfilm gekeken, die we van Wendy en Ard geleend hebben. Het was The Day After Tomorrow. Een mooie blik in een mogelijke toekomst. Heftige en indrukwekkende film.

Qua gevoel zit er een stijgende lijn in bij mij. Ik ben nog snel moe, maar kan toch meer aan. Daardoor doe ik ook meer en staat Rose er minder alleen voor. Dat voelt goed. De zenuwtrekkingen zijn ook wat minder heftig aanwezig en overheersen niet meer mijn gehele dag en eigenlijk is alleen de pijn nog erg aanwezig. Het feit is dat mijn conditie slecht is, maar hier wat aan doen is toch een kwestie van de lange termijn. Wil ik hier niet aan dan zit ik alleen mezelf in de weg, dus neem ik gewoon de tijd. Wanneer het volgende Blogje geschreven word, ik heb geen flauw idee. Tot dan, ik ga nu eerst een uurtje pitten. Vanavond maakSchorseneren  ik schorseneren. Rose gaf gisteren het goede voorbeeld en wat is dat lekker zeg. Het is alleen wel een hoop en ook behoorlijk vies werk, maar nu snap ik ook de naam armeluisasperges. Alleen tegenwoordig zijn ze echter wel duurder dan asperges, en raar maar waar die zijn momenteel ook gewoon het hele jaar te koop. Het gaat in ieder gev
al smullen worden vanavond.
 

Opgaande lijn

Beste lezers, ik had vandaag een gesprek met mijn behandelend arts. Het zijn de laatste weken van het huidige Oude_vlietlandzkh_schiedam_2 ziekenhuis in Schiedam. Mijn volgende bezoek zal in het nieuwe Vlietlandziekenhuis zijn. Nieuwe_vlietland_ziekenhuis_schie_2 De dokter was mooi op tijd. Rose was mee, en we kregen nog geen 5 minuten de tijd om in ons krantje te lezen. Meestal loopt zijn spreekuur uit,omdat hij royaal tijd besteed aan zijn patiënten. Aangezien dat ook voor mij geld zal je mij daar niet snel over horen. Na binnenkomst en zijn vragen naar hoe het momenteel gaat, en of ik al geopereerd was, hebben we gezamenlijk de labuitslagen van de afgelopen maanden doorgenomen, en er was geen enkel rood cijfer meer bij, dus alle waarden zijn binnen de normen, dus inclusief mijn CK, mijn lever, mijn nieren, mijn calcium enz, enz. Hieruit vloeit voort dat ik vanaf morgen terugga qua Prednison naar 7,5mg. Mijn wekelijkse Chemo kuur moet ik voorlopig nog wel voortzetten, maar gaat het verder zoals het nu gaat, dan zal ook daar vanaf April 2009 de geleidelijke afbouw beginnen. Spiersamentrekkingen_2 Vervolgens hebben we het gehad over de levendigheid van al mijn zenuwen. De dokter gaf een volkomen begrijpelijke uitleg hiervoor. Doordat mijn lichaam gewend is geraakt aan grote hoeveelheden calcium, heeft het de nodige tijd nodig om zich aan te passen. Dit gebeurd door spiersamentrekkingen, en dat kan een behoorlijke tijd vergen. Ik kan hiervoor Magnesium_2 magnesium gaan gebruiken, maar dit adviseert hij niet, omdat deze klachten toch langzaam beter zullen worden. Geduld_2 Voorlopig kan ik wel beamen dat het minder word, maar het gaat wel erg langzaam. Op de schaal van 1 tot tien sta ik alweer een tijdje op een 7 á 8. Ik kan nauwelijks wachten tot het minder word. Hierop door bordurende gaf hij aan dat ik het voorlopig gewoon heel rustig zal moeten doen, en ik klaagde over mijn huidige conditie. De dr. gebruikte de term een conditie als een natte krant. Ik kende deze opmerking nog niet maar het klinkt wel leuk. Natte_krant_2 Werken moet ik voorlopig zeker niet. In eerste instantie heel langzaam onder toezicht weer wat oefeneningen gaan doen. I.o.m. de fysiotherapeut ga ik vragen of ik van tweemaal naar driemaal per week Onder_toezicht_2 mag/kan. Daarnaast lijkt het hem een goed idee om eventueel wat te gaan fietsen. Begin met 5 minuutjes rustig per dag, en dit dan heel langzaam op geleide van het beeld per minuut uitbreiden. Als ik zo lees wat hij daarover zei, dan gaat dit ook een lang verhaal worden. Daarna kwam het hoofdstuk pijn aan bod. De dr. denkt dat mijn huidige pijn in schouders, Geduld_3 nek, borst e.d. voortkomt uit spierpijn a.g.v. mijn zwemoefeningen. Ik weet het niet. Ik moet het wat hem betreft bij max 4 Paracetamol /codeïne1000/20/mg subs of Ibuprofen 500mg subs houden. Vervolgens kwam er nog een onderwerp aan bod. Mijn osteo porose, oftewel mijn kalkafbraak in mijn botten. Zijns inziens moet ik nu ik onder de 10 mg Prednison gekomen ben stoppen met de Fosamax, en ik heb gezien de huidige calciumwaarden ook geen behoefte aan Calci Chew of i.d. Hij vertelde ook dat gezien het huidige beeld ik ook niet meer wekelijks of tweewekelijks naar het lab hoef, maar eenmaal per 6 of 8 weken. Zijn er dan afwijkingen dan belt of e-mailt de dr. mij. Tot slot maakten we een afspraak voor 1 april 2009. Gewoon vreemd, maar wel positief geloof ik. Tot zover de update mijn gezondheid betreffende.

Geween en de tandengeknars

De ramen rinkelen, het dak danst op ons huis, de beesten zoeken in wilde paniek het kleinste hoekje van onze kamer,02_woede_2  Hot deinst verschrikt terug in zijn hoek. Wat is er toch aan de hand. Wat veroorzaakte deze razernij van de normalerwijze toch zo rustige, vriendelijke bedaarde vrouw genaamd Rose? Hot heeft haar thema over de VIP behandeling in de Doelen gejat!! Zonder te vragen of zij er plannen mee heeft gaat hij er met dit schitterde thema aan de haal. Daar gaan de jeugdherinneringen in de dagen dat Rose in de U.S.of A woonde. Dat ze de elementrie school doorliep en op koor zat. Leuk was dat! Lekker blêren in het openbaar. Niks mis mee. Dat was in de 50ger en 60ger jaren in die tijd dat men als kind werd verwacht dat je je kop hield in gezelschap van je ouders. Kerstliederen en nationalistische liederen werden daar mij door de strot geduwd. Ook "God bless Amerika "hoorde bij dit reportoir.04_woede  Het klopt, dat wat je in je jeugdjaren wordt geleerd raak je nooit meer kwijt. Dus toekomstige verpleegsters en broeders zet je schrap, want wanneer ik aan het dementeren ga zullen deze liederen galmen in de hal, slaapkamer en eetzaal en gillend zullen de medebewoners wegvluchten.

V.I.P. treatment

Afgelopen Maandag werden Rose en ik opgehaald voor een avondje uit. Wim en Tineke hadden ons hiervoor uitgenodigd. Om 18.30u reed de zwarte bolide voor en bracht ons naar "de Doelen". Het muziekcentrum van Rotterdam. Rose en ik waren er al vaak voorbij gelopen, maar binnen waren we nog nooit geweest. Het uitje bestond uit een kerstconcert. Deo_cantemus_in_de_doelen Het in volle bezetting uit 350 zangers bestaande koor Deo Cantemus www.deocantemus.nl en het Gereformeerd Kerkkoor Zwijndrecht die als gastkoor aanwezig was verzorgden de avond. Zo’n 500 zangers dus en zo’n 2200 bezoekers, waaronder 3 bussen uit Stadskanaal. Wim en Tineke hadden nog meer genodigden meegenomen en zo hebben we dus ook kennis mogen maken met een heel stuk familie van hen. Erg leuk. Het was duidelijk dat dit voor hen een traditie is. Ik geloof dat Tineke nu 21 jaar deel uitmaakt van dit gigantische koor, en zij geven ieder jaar rond de Kerst 5 van dit soort concerten. Het was ook gelijk duidelijk dat ze voor ons de Deo_cantemus allerbeste kaartjes  gescoord hadden, want we zaten op de laatste rij, in het midden en zo dus recht voor de dirigent (Cor de Haan), die tegelijk de enige persoon was die mocht swingen gedurende dit concert. De liederen die ten gehore werden gebracht kenden Rose en ik uit ons verleden. Rose uit haar tijd in de United States of America, waar zij tussen 1959 en 1962 op school ook op een choir, en zei kon dus ook bij de stukken waar we mee mochten zingen lekker meedoen. Voor mij idem dito. In Hilversum waar ik mijn lagere school en middelbare schooltijd voor het merendeel heb doorgebracht namen mijn ouders me vaak mee naar de Kerstsamenzang in bijvoorbeeld de Expohal Expohal_hilversum bij station Sportpark in Hilversum. Een giga hal naast de draversbaan(paarden). Het ging dan om avonden van het Leger des Heils of wanneer omroep studiokoren bijelkaar kwamen. Ook in de st Willibrordus kerk en in de Vituskerk Vituskerk_hilversum heb ik mooie concerten meegemaakt, zowel als misdienaar, acoliet, verkenner en als bezoeker. Het was dus bij wijze van spreken een bezoek aan het verleden. We vonden het beide erg leuk, en indrukwekkend. Tineke was ook prachtig gekleed in een Blauw zwarte toga, en was zichtbaar in haar element. De avond werd weliswaar omringt door allerlei gebed, en ander bij gereformeerden passend ritueel, maar daardoorheenkijkende was het toch bijzonder de moeite waard. Er waren ook 2 solisten aanwezig: Een Mezzo-sopraan, Maria den Hertog en een Bas-bariton, Julian Hartman. Het gigantische orgel werd bespeeld door André de Jager en de vleugel werd bespeeld door André van Vliet. De verdere muziek werd verzorgt door ‘L Órchestre Particolare. Zo rond 23.30u werden we door Wim weer voor de deur afgezet. Het was een zeer geslaagde avond.

Ik hield in eerste instantie mijn hart vast want een half uurtje voor aanvang brak bij mij het zweet los, en ik was ontzettend duizelig, en ik was stevig aan het hyperventileren, en mijn hart ging tekeer als een beest. M.b.v. Rose en de nodige ademhalingsoefeningen stonden we toch op tijd klaar, maar ik ben pas diep in de nacht na afloop weer een beetje bij adem gekomen. Uiteindelijk ook m.b.v. een extra pijnstiller en een Diazepammetje om mijn hart een beetje rustiger te krijgen. Ondertussen is alles wat doorweekt was geraakt alweer gewassen en kunnen we tevreden terugkijken op de herinneringen.