Nieuwe maand, nieuwe kansen

Vandaag toch maar weer eens een poging doen, om een stukje te Logo_puberen schrijven. "De puberperiode", Puberen waar ik momenteel in zit is moeilijk te omschrijven. Ik hou me hardnekkig vast aan vaste werkzaamheden. Jesse speelt daarbij een hoofdrol. De dag start in ieder geval met de wekker. De laatste dagen waren we niet in staat om snel op te staan, negen keer de wekker uitdrukken is ons record. Meestentijds staat de wekkerWekker  op 07.00u. Na een keer of drie alarm uitzetten komen we er meestal uit, en vandaag lukte dat gelukkig ook weer. Dat opstaan is zeer afhankelijk van hoe we gaan slapen. Tegenwoordig drinken we meestal een pot thee, i.v.m. de vele medicatie die ik gebruik, en die is meestal zo tegen 24.00u op. Daarna nemen we dan 1 borreltje. Toch lukt het lang niet altijd om deze structuur te handhaven. Soms kopen we een Hertog Jannetje, en dan is het risico dat de avond uitloopt gelijk een stuk groter, en dan hebben we vaker ook problemen met het opstaan. Het bed, en Rose overigens zijn dan zo lekker dat het veel discipline vergt om Jesse niet te lang te laten wachten. Tijdens de wandeling met Jesse worden we langzaam wakker, we komen meestal Tineke en Tom, en Astrid en Twister tegen, en al babbelende lopen we dan een ronde of drie door het Sterrebos. Normaliter, dan lopen we ook zeker drie á vier keer per week via de Maasboulevard, maar mijn conditie laat dit op dit moment nog niet toe. Toch hebben we vandaag voor het eerst alweer vier rondes gelopen, en we hadden de mazzel dat het droog bleef.

Ik hou me zo vast aan die vastigheden omdat ik voor de rest zowel qua gedrag als qua lijf op zijn zachtst gezegd zeer levendig ben. Misschien is dat het beste te omschrijven als het gevoel wat iedereen denk ik wel eens heeft van levendige benen. Nou dat is nu mijn hele lijf, en mijn geest werkt momenteel ook in flitsen, en floept van Hot naar Her. Gisteren had ik ook de nodige zaken op het programma. Rose was i.v.m. de vele Decemberverplichtingen naar de Wereldwinkel. Dit maal om Kerstpakkettassen te vullen. We kregen overigens de cijfers, en tot onze trots kunnen we mededelen dat ons Kerstpakketoffensief tot op heden een dikke verdubbeling van het aantal kerstpakketten geleid heeft. Waar ik deze zin mee begon, is de nodige activiteiten op het programma. Het huis was een rommeltje, er stond veel afwas, en onze vijf huisdieren en wijzelf maken gezamenlijk toch ook een heleboel troep die toch regelmatig opgeruimd zal moeten worden, ook al komen er niet altijd huizenkijkers. De kattenbak, de vuilniszak, de daktuin, de was, de boodschappen, wat foto’s afdrukken, de advertenties op de diverse veilingsites bijhouden en bijstellen, mijn symptomenlogboek bijhouden, een advertentie voor de WW, het schrijven van de kerstkaarten voor de medewerkers, de wekelijkse labcontrole, waar ik gisteren overigens meer dan twee uur aan kwijt was. De enige manier om die te doen is met lijstjes werken. Smiley_makes_it_better Als ik zo terugkijk naar dit lijstje dan is er de afgelopen dagen toch wel genoeg uit mijn handen gekomen, maar ik balanceer ook qua humeur. Ook sombere momenten hebben de neiging te blijven hangen.

Ik merk ook wel dat als ik enkele dagen niet schrijf, ik daardoor ook geen overzicht heb van hetgeen ik doe, en dat geeft een bepaalde soort ontevredenheid. De somberheid is niet weg, maar het feit dat ik op gang blijf Kerstpakket_fista is toch troostrijk om (terug) te lezen. Zo ben ik langzaam wat meer taken aan het overnemen voor de Wereldwinkel. Zo kregen we gisterenavond de laatste nieuwsbrief die Marga, de afscheid nemende voorzitster, gemaakt heeft. Vanaf Januari ben ik daarvoor ook verantwoordelijk. Idem die kerstkaarten voor de medewerkers. Die heb ik dit jaar voor het eerst geschreven. Als je er eenmaal aan begint dan blijkt het niet zo moeilijk om voor ieder een persoonlijk woord uit de pen te krijgen. Zo gaan Rose, Corrie en ik vanavond ook kleine pakketjes samenstellen en inpakken voor alle medewerkers. Volgende week is de laatste Algemene vergadering en dan hebben we voor allen wat leuks klaarstaan. Ik vind het Wereldwinkelwerk leuk. Het is een leuke manier om zelfstandig toch aan Ontwikkelingssamenwerk ontwikkelingswerk te doen. Het feit dat er nu zoveel artikelen voor een fatsoenlijke prijs konden worden afgenomen van mensen in Africa, Azië, Midden en Zuid Amerika, dat doet me goed, en dat die artikelen via Werreldwinkel Schiedam in honderden gezinnen/families in Schiedam terecht komen geeft echt een gevoel van trots. Het is maar kleinschalig, maar alle kleine beetjes helpen, en ik hou er nu eenmaal van dat er weinig tot niets aan de strijkstok blijft hangen, en wat dat betreft is dit een heel mooi soort van vrijwilligerswerk.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s