Afspraken afzeggen

Gisteren verliep de gehele dag op zeer wisselende temperaturen, en toen we gingen slapen was de koorts volledig weg. Die rare Pieken_en_dalen wisselingen zijn er vandaag weer. Zo tussen 36.4 en 39.3. Ik ga hierover toch maar weer een mailtje sturen naar mijn behandelaar en mijn huisarts, al denk ik niet dat die deze schommelingen zullen snappen. Ik zit nu eenmaal nogal ingewikkeld in elkaar. Persoonlijk hoop ik door de veelvoorkomende griep geveld te zijn, en dat dit niet een terugval is in mijn poly miositis. Ik heb wel een griepvaccinatie gehaald, maar heb al van meerdere personen begrepen dat deze griep daar niet door tegengehouden word. We zien wel.

Vanmorgen zijn Rose en Jesse met zijn tweetjes gaan wandelen, en heb ik me nog eens omgedraaid totdat ze terug waren. Het was erg nat, en ze werden zelfs teruggebracht met de auto door Astrid, die net terug was van een weekje Oostenrijkse wintersport. Ze hadden het erg naar hun zin gehad, en ook Twister, hun hond, bleek een echte sneeuwhond. Ik ben na het ontbijt maar eens de nodige telefoontjes gaan plegen. Ik heb momenteel een heel druk programma, en ik moest dus ook veel afzeggen. Eerst de OR gemaild om te vertellen dat ik morgen niet bij een verkiezingsdesk zal kunnen zitten. Oh ja, ik moet morgen toch even zorgen dat ik heel even op mijn werk kom, want naast de verkiezingen voor de OR, heb ik 3 volmachten gekregen van collega’s die morgen niet werken. Daarna met bellen begonnen, eerst Freek, mijn baas, Bert mijn fysiotherapeut, Michel, degene die me begeleid bij het opbouwen van mijn conditie, en daarna had ik nog een hele reeks mensen te bellen in het kader van de agressie opvang. Ik heb nog niet eerder in een week zoveel meldingen gehad, en ook de heftigheid van de meldingen is weer knap heftig. Een van de meldingen deed me denken aan mijn eerste dag bij de BAVO in Noordwijkerhout, toen ik tijdens een wandeling een patiënt tegenkwam die met een Zippo aansteker en benzine in de weer was zichzelf in de brand te steken. In een impuls heb ik die vrouw toen een duw gegeven waardoor ze in het water terechtkwam, en dat daardoor de beginnende brand in de kiem gesmoord werd. Die lucht, en die gebeurtenis zijn nooit meer uit mijn geest verdwenen. Ik heb wel een heel tevreden gevoel over de gesprekken die ik heb kunnen voeren vanmorgen. Ik ga nu mijn stukje weer afronden, want ik transpireer weer heftig. Des te eerder ben ik weer opgeknapt. Mijn bed roept ook. Later verder.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s