Een te gekke dag uit met een grote schrik achteraf bij thuiskomst.

Gisteren hadden Rose en ik een dagje uit. We hadden er al lang naar uitgekeken. Zoals vaste lezers weten zijn wij vriend van het Stedelijk Museum Schiedam. Dit museum organiseert regelmatig uitjes, concerten, rondleidingen, en ook uitjes. Dit meestal met de vrienden van het al lang niet meer bestaande museum van Papendrecht. Deze bevriende vriendenclubs werken hierin samen. Zo zijn Rose en ik al eerder in Antwerpen, Merkhem, en in Bergen bij museum Kranendonk en in Park Meerwijk geweest. Zie onder deze namen eerder in ons archief in het hoofdstuk uitjes. Gisteren hadden we een uitje naar Museum Scheringa, Museum voor Realisme in Spanbroek/Opmeer in Noord-Holland. Dhr, Scheringa is bekend collectioneur van kunst. Jullie kennen hem allemaal van de Frisia/DSB bank. Hoe je ook over deze verzamelaar denkt, en hoe hij zijn verzameling heeft gefinancierd, daar blijf ik maar even buiten. Al heb ik daar wel zo mijn ideeën over, maar de door hem en zijn vrouw bij elkaar gekochte werken zijn grandioos. jammer genoeg was er door een tijdelijke tentoonstelling over Hermann Markard, maar weinig plek voor de vaste collectie van het museum. Rose en ik zijn beide erg gek op werken van bijvoorbeeld Dick Ket, en daar was er gisteren geen een van te bewonderen. Het werk van Hermann Markard was overigens ook erg indrukwekkend, en ook door de kunstenaar die in A’dam werkt en woont, en pas na zijn pensioen begonnen is met schilderen. Het is ook wel apart dat deze kunstenaar zijn werk niet verkoopt, dus het is maar zelden zichtbaar. Kortom, je hebt nu de kans. Ik vond het overigens geen gezellig museum. De medewerksters waren wat kortaf en kil, en gaven niet de indruk je te verwelkomen. De beide gidsen waren wel deskundig in hun commentaar, maar waren direct na wat ze vertelden ook weer weg. www.scheringamuseum.nl Heel anders bijvoorbeeld dan de ontvangst in museum Kranenburg te Bergen of de bezielde gids die ons daar rondleidde door park Meerwijk. Je kunt niet alles hebben. Er was wat ons betreft ook wat teveel tijd uitgetrokken voor ons verblijf in Spanbroek. Rose is op onze tweede computer druk bezig de foto’s die zij gemaakt heeft te bewerken. Na een overigens heerlijke lunch in het museum café en een wandeling door Spanbroek vertrokken we per bus richting Den Helder naar het project "de Nollen", een totaalkunstwerk van R.W. van de Wint. De meeste mensen kennen zijn werk uit de Tweede kamer. Wie een voorproefje wil moet maar even naar www.projectdenollen.nl Daarover later meer. Het werd alles bij elkaar wel een fantastische dag. Het was prachtig zonnig weer, en vooral in Den Helder was de sfeer ook optimaal.

Vlietland_ziekenhuis Ik ga het nu even hebben over onze thuiskomst. Na een lange wandeling van station Vijfsluizen naar de Rotterdamsedijk en het halen van een heerlijke portie Nasi Singapore bij Kongs Point op de Koemarkt, bleek er post te zijn. Aangezien dit post was van het Logo_vlietlandziekenhuis Ziekenhuis, deze brief gelijk opengemaakt, en onder het lezen sloeg de schrik me om het hart. Het was een kopie van een brief die mijn behandelaar aan mij bedrijfsarts geschreven heeft op diens verzoek. Mijn mond viel letterlijk open, want het geschrevene komt volstrekt niet overeen met hetgeen mijn reumatoloog en ik gedurende de nu al anderhalf jaar durende behandeling besproken hebben. In tegenstelling tot zijn eerdere woorden schrijft hij nu letterlijk dat Poly Myositis een goed behandelbare ziekte is die in een periode van vijf jaar tot volledig herstel zou kunnen leiden. Nu zou ik niets liever willen, maar deze inhoud is voor mij bijna ongelooflijk. Uitgerekend de arts met wie ik dacht een goede vertrouwensrelatie te hebben schrijft dit uitgerekend aan mijn bedrijfsarts. Ik raakte in grote staat van opwinding en kan nog nauwelijks geloven wat hij schrijft. Het lijkt wel of het over een volkomen ander persoon gaat, en dat terwijl hij me de afgelopen drie maanden nauwelijks gezien heeft, en ik hem om steun gevraagd had. Ik heb dan ook voordat ik hieraan begon de afgelopen nacht en ochtend eerst besteed aan het op een rij zetten van zijn eerdere adviezen, en hem een brief geschreven. Mede om het voor mezelf onder controle te krijgen en niet in een paniekaanval te schieten. Nu weet ik ook dat ik hem waarschijnlijk niet voor as. dinsdag zal kunnen spreken. Dat lange wachten is des te meer reden om het tot die tijd rustig te kunnen houden en het overzicht te kunnen behouden. Om diezelfde reden heb ik bij het besloten forum van mijn Boospatiënten vereniging ook een vraag hierover gesteld. eens kijken waar dit alles toe leidt. Het heeft er op dit moment in ieder geval voor gezorgd dat mijn hoofd iets rustiger is geworden. Ik ga zometeen ook aan de slag met de foto’s die ik gemaakt heb van gisteren. Dat is een mooie afleiding. Ik ga morgenmiddag wanneer Rose een afspraak heeft bij onze huisarts ook even mee, en overleg wat me te doen staat met mijn behandelaar even met hem. Tot zover, een behoorlijk over zijn toeren zijnde Hot.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s