Bah! het is zomer

Het is nu echt zomer geworden. Wat heb ik er een hekel aan! Lente, winter of herfst vind ik alledrie leuk. De afwisseling, het begin van de bloei, het afsterven van het groen en de wintertijd, daar heb ik geen hekel aan. Maar de zomer, het transpireren en natte kleren, niet lekker tegen Hot aan kunnen knuffelen. Kleurplaatzomer7 We moeten zelfs oppassen want anders glibberen we ons bed uit. Mijn humeur is dan een stuk slechter. Ik heb zelfs Lotte, mijn geliefde kleindochter gewaarschuwd dat ze beter niet in de zomer bij mij op vakantie komt want dan ben ik beslist niet aardig of begrijpend of humorvol. Dan zit ik alles te overleven.Zomer  Ik zit dan op de bank en laat de ventilator loeien en lees het een en ander. Zelfs tekenen gaat niet goed want "drup, drup drupt" er de druppels op mijn werk. Gelukkig is Jesse ook geen zonneminnnende hond ook al komt ze uit Griekenland. We gaan nu ‘s morgens zo vroeg mogelijk naar buiten want op dat tijdstip van de dag is het weer op z’n best en dan doen we de grote ronde. In de middag gaan we naar een ander deel van het Sterrebos waar de bomen staan en we dus in de schaduw kunnen lopen. Dit is beter dan op ons oude adres waar we eerst grote delen van de dag de zon moesten doorstaan. Al hoewel wist ik op den duur de meest beschaduwde weg te vinden waar het houdbaar is. We lopen van schaduw naar schaduw en houden ons zo rustig mogelijk.

Hete enigste wat ik leuk vind in de zomer is de zomer vruchten. Aardbeien, kersen, meloen.Framboos  De zomergroente zoals tomaten, tuinbonen, bonen en nog vele andere smakelijke hapjes zou Bor de wolf van de Fabeltjeskrant vertellen. Images Salades, koude soepen en koud vlees. Ik denk echt dat ik in mijn vorig leven een konijn ben geweest want wanneer ik hieraan denk loopt me het water in de mond.

Onze Knul heeft denken we een blaasontsteking of last van blaasgruis. Ik ben al met hem naar de dierenarts geweest en hij gebruikt nu 2 x daags een tabletje om zijn blaas tot rust te brengen. Ook heb ik nu paardenrookvlees gekocht. We moeten een plasje van hem opvangen en we hebben een soort korrels van de dierenarts gekocht en het is de bedoeling deze in de bak te doen en hem hierin te laten plassen. We hebben 4 katten!! Dus probeer ik hem morgenochtend het rookvlees te voeren en dan in de badkamer te laten. Alleen, en maar hopen dat hij grote dorst krijgt en dus veel moet plassen. We moeten wat proberen Hot en ik.

Het is nu 3 uur en ik ga Hot wakker maken. Ik heb hem naar bed gestuurd en waarempel hij ligt er nog steeds in ook al dacht hij dat hij niet moe was. Soms helpt het wat dictoriaal te zijn. Wat we hierna doen weet ik niet. Hij zou gaan zonnenbanken en dan samen met mij naar de Thaise masseuse te gaan Ik zie wel maar ik ben wel blij dat hij toch heeft geslapen. Hij heeft het nodig.

Alweer een nieuw bouwsel

Gisteren buitengemeen goed samengewerkt met Rose. We hadden in verband met de benauwdheid en de hitte afgesproken maar beperkt te gaan werken. We wilden de pas gekochte badkamerplafondlamp ophangen en een boekenkast maken naast de huiskamersalonkast. Dat is uiteindelijk gelukt. Ook in dit geval hebben we weer oud hout gebruikt. Dit hout hebben we ooit in Arnhem gekocht om een waterbed te bouwen. Ik denk dat dit vlak nadat we het huis op de Parkstraat kregen. Zo op de gok is dat 1983 geweest. Het waterbed heeft heel wat jaren dienstgedaan totdat 1 of meerdere kattebakgrindjes tussen de lekbak en het waterbak gekomen zijn en er zodoende kleine gaatjes ontstonden waardoor ik op een gegeven moment nattigheid voelde. Rose zei, draai je om zo’n vaart zalhet niet lopen. Daar had ze overigens wel gelijk in, want die duizend liter water (vier vierkante meter en 25 cm hoog) hadden veel tijd nodig om via die hele kleine gaatjes echt voor problemen te zorgen. De lol was er vanaf dat moment echter wel af. Uiteindelijk heeft het nog dagen geduurd om al dat water m.b.v. een tiuinslang via het raam naar de achtertuin te laten lopen. Oh, wat stonk dat water trouwens. Het gaat natuurlijk om stilstaand verwarmd water, en aangezien we het tweedehands gekocht hadden wisten we ook niet dat je iets aan het water moest toevoegen om het min of meer ongedierte en luchtjes vrij te houden. Dat hebben we geweten. de culturen die vervolgens vrijkwamen hebben maar net geen milieuramp ontketend. We hebben het uiteindelijk overleefd, en Arnhem ook.

Ik begon te vertellen over de nieuwe boekenkast, en zo kwamen we op de gebruikte gelakte vurenhouten planken. Deze zijn dus opnieuw hergebruikt. Ik wilde dat het lijkt alsof de planken zo uit de muur komen, en dat is gelukt. Ik heb 8mm gaten geboord, daar vervolgens stevige pluggen in en daar vervolgens met de snoerloze makita koploze boutjes in gedraaid. Daarna in het hout passende gaten geboord, en warempel, het is gelukt. Natuurlijk neemt zo’n preciezie karwei meer tijd dan je wil, maar het staat geweldig. Ik had alleen te weing rekening gehouden met het feit dat onze salonkast niet bepaald recht is, en dat bracht lastige problemen met zich mee, waardoor het tevredenheids gehalte toch niet boven de 75% gekomen is. In dit geval blijf je zien dat het handwerk is. Nu de boeken voor een groot deel ook weer terug zijn in de huiskamer, is het holle geluid weg en geeft dit wel weer een warm gevoel. (komt goed uit met dit benauwde weer).

Ik heb me toch een spierpijn na al dat in allerlei bochten wringen, maar ik weet tenminste waarvan het afkomstig is. We hebben hierop besloten het vandaag rustig aan te doen. We gaan zo naar de markt op de Blaak. Willen eigenlijk twee nieuwe broeken voor Rose kopen en tegelijkertijd even Jaap opzoeken. Onze vaste kledingman, waar Rose al sinds jaar en dag het merendeel van haar kleding koopt. We kijken ook uit naar geschikte kastjes voor de werkkamer of de slaapkamer. Daarna gaan we de aangekochte spullen en Jesse terugbrengen naar huis, en door naar de Rotterdamsedijk. daar neem ik een zonnebank, en vervolgens een ThaIse massage. We hebben het beide verdiend. Het eten voor vanavond is al ingekocht, dus dat hoieft alleen nog maar gekookt te worden. We gaan bloemkool, sla, gebakken aardappels, biefstuk en champignonnetjes eten vanavond. Nu haal ik nog even de droger leeg, die sinds we nachtstroom hebben hier, ‘s nachts zijn werk mag doen. De katten verbleven daardoor vannacht op de badkamer en de gang min of meer in een Sauna. Voor nu tot zover. Ik zag gisterenavond dat de tweede dag van de vakantie van onze vrienden in Frankrijk zeer geslaagd is. Nu maar hopen dat ze het met zijn drieën daar zo houden.

Bericht uit Frankrijk

Wat is inloggen moeilijk geworden. Het lijkt wel alsof sinds we google chrome geïnstalleerd hebben met de opslagfunctie van wachtwoorden we niet meer normaal bij web-log.nl kunnen komen. Rose wilde vanavond nadat we Medium gekeken hadden een stukje schrijven. Ze was vergeten dat ik had gezegd via internet explorer te gaan en daar zelfstandig alles in te vullen, dus zowel de gebruikersnaam als ons wachtwoord. Na vier keer proberen lukte het nog steeds niet, dus wilde ik even proberen of het aan haar computer lag of aan haarzelf. vervolgens lukte het mij na twee keer proberen wel, en ik was benieuwd naar haar stukje. Helaas, Rose was door het feit dat ik het zelf even deed en wat ongeduldig was na een dag werken de zin en de spirit kwijt. kortom we zullen tot morgen moeten wachten wat ze te zeggen heeft.

Vervolgens keek ik even op de site van vrienden die pas op vakantie zijn gegaan, en ja hoor, het eerste blog uit Zuid Frankrijk was geschreven. Het is er in ieder geval mooi weer. Ik hoop dat zij drieën komende nacht beter slapen dan hun eerste nacht. Ik hoop voor hen iets minder benauwd dan hier, want ik vond het vandaag hopeloos hier. Je hoefde niet eens wat te doen en je plakte al aan alle kanten. Momenteel zitten Rose en ik allebei achter de computer, Rose speelt een spelletje Fisdom de luxe, en ik schrijf op de late avond even een blogje. We luisteren naar Simeon ten Holt met Duivelsdans. Wauw wat is dat mooi. Koude rillingen geeft deze muziek, zelfs met dit benauwde weer. Het is volgens de computer intussen afgekoeld naar 16 graden. Ik merkte al dat het wat beter aan het worden was toen ik vanavond tijdens het bezoekuur voor een uurtje ben gaan wandelen met  3 patiënten. Het was lekker even iets van wind te voelen. Ook ons patrijspoort raam heb ik helemaal geopend en als het goed is is onze slaapkamer zometeen als we met Jesse gelopen hebben wat afgekoeld. Ik herb net even zitten kijken naar wat foto’s die ik genomen heb tijdens de verhuizing. Het steeds kaler wordende oude huis, de verhuizing zelf en het steeds meer op een thuis gaan lijkende nieuwe huis. Ik heb nog geen gelegenheid gehad om ze te verwerken, maar beste lezers die foto’s gaan komen hoor. Even geduld nog graag.

Wij gaan nu eerst met Jesse uit, en dan plat. Het was een lange dag en ik verlang naar ons heerlijke bed. Welterusten.

Op weg naar zitvlees

ZITVLEES

NaarmateZitvlees_2

ik langer uitkijk op de staatse panden

van het Château,

voel ik mij hechter met dit land verbonden;

het is mij aangezegd bij monde

van een lakei, hoog van de toren,

dat ik nog blijven mag nadat de randen

van het gazon zijn gladgeschoren.

Zo zit ik ruggelings, ik zit gebeiteld,

het gras is voor mijn voeten weggemaaid,

maar ik ben onverbiddelijk en niet te stuiten,

ik ga mij aan onwrikbaarheid

te buiten.

Druk aan het werk. Vanmorgen lekker in alle benauwdheid gelopen met Jesse. Een flinke ronde gemaakt. Via het Sterrebos, waar we een ronde gemaakt hebben naar de Maasboulevard. Ik dacht even dat het maasboulevarfeest dit weekeinde was, maar ik bleek een week te vroeg te zijn met mijn gedachten. Op http://www.maasboulevardfeest.nl/ kun je meer info lezen over het gratis festival wat nu al meer dan twintig jaar georganiseerd wordt op de Maasboulevard in Schiedam. Ik liep er lekker. De minimale wind van vandaag was daar het beste voelbaar. Via het veldje waar Hans van Braaf druk bezig was met een nieuwe club jonge honden, en hun baasjes. Ik merk dat ik deze wandelingen mis. We wonen nu natuurlijk veel dichter bij het Sterrebos, maar komen dus nauwelijks meer aan de Maasboulevard en de Plantage. Ook Jesse vond het lekker op vertrouwd terrein, al moest ze natuurlijk middels een enorm aantal plasjes alles direct weer eigen maken. Ik ben via de Plantage, het park naar het Centrum gegaan, waar ik een paar boodschappen gedaan heb. Oa. lekkere Turkse harde broodjes, en eieren, want die was ik gisteren vergeten. Via de Wereldwinkel waar Rose aan het samenwerken was met Martine. Het was overal nog rustig. Ik was rond 10.30u weer thuis en ben toen snel na het verschonen van de kattenbak gaan ontbijten. Jesse was ook heel erg toe aan een ontbijtje, en zo hebben wij saampjes weer lekker naar de benauwd overhangende mist gekeken terwijl we ontbeten. Er waren de nodige rekeningen, en ook die heb ik nog afgehandeld voordat ik aan het werk moest.

Dit wordt een stuk met veel onderbrekingen. logisch natuurlijk want ik ben uiteindelijk aan het werk. Wat een warmte. Ik heb zojuist even een oude ventilator geïnstalleerd, want het is nauwelijks uit te houden hier. De patiënten die niet op verlof zijn zitten momenteel met hun bezoek in de tuin op het terras. Morgen, dan vindt er bij onze buren, het Julianapark, weer een zogenaamde cultuurborrel plaats. De naam is lastig, Dansen_bij_cultuurborrelzeker als je op een Detoxafdeling werkt, maar de muziek die vaak gepaard gaat met dit regelmatig terugkerende wijkgebeuren, is wel leuk. Het programma morgen is op de volgende site te vinden http://www.schiedamwest.nl/index.php?aid=199 Op de foto zie je dat er ook stevig gedanst kan worden bij een workshop die er gegeven wordt. Er zal morgen zeker door de achterblijvers wel even gekeken gaan worden waar al die muziek vandaan komt. Ze weten toch dat ze moeten blazen bij terugkomst.

Het wordt wel een stuk met allerlei onderwerpen zo. Ik had zojuist Rose aan de telefoon, en heb van haar wat antwoorden op dringende vragen gekregen. Ik kon namelijk oa. niet vinden hoe ik op extranet moest inloggen. Extranet is de site van de Wereldwinkels waar je allerlei zaken kunt downloaden. Bijvoorbeeld de catalogus voor de kerstpakketten, die ik bij een van mijn vorige stukjes al heb laten zien. Ik ben dit weekend ook bezig met en nieuwe taak. Vanaf Juli dit jaar ben iok ook verantwoordelijk voor het maken van de maandelijkse nieuwsbrief voor onze medewerkers. De vrijwilligster die de eerste vijftig oplage’s verzorgd heeft heeft een nieuwe functie bij onze vereniging gekregen, en nu mag ik proberen een enthousiasmerend krantje te schrijven. Ik heb daarvoor als basis, de notulen van de bestuursvergadering, de cijfers van onze penningmeester, de nieuwtjes van Fairtrade, en wat er nog meer ingebracht word. Gaat vast wel lukken. Voor nu moet ik er een eind aan brengen.

Nog even over mijn functioneren. Daar ben ik uiterst tevreden over. Ik had weliswaar 1 dag deze week dat ik heel rustig aan moest doen om weer bij te komen van mijn zoveelste grensoverschrijding, maar ik begin die grenzen steeds meer onder controle te krijgen. Ik ben op weg naar Zitvlees. Zitvlees Afgelopen nacht kwam deze zin spontaan bij Rose boven, en ik geloof warempel dat ik daar inderdaad naar op weg ben. Ik ervaar in ieder geval vorderingen. Ik wil overigens toch niet alleen zitten, daar ben ik een veel te druk personage voor, maar de rust vinden om weer eens te genieten van een compleet stripboek of zoiets zou al mooi meegenomen zijn. Voor de fiets hoef ik in ieder geval geen zitvlees te kweken, want dat ligt me niet en is al jaren geleden. Misschien pak ik dit nog wel eens op want Wim, een vriend die nu op vakantie is in Frankrijk wil graag zo nu en dan met me gaan fietsen. Ik zal dan wel eerst de fiets die nu nog in de berging beneden staat moeten inruilen voor een waarop ik wel kan zitten, laat staan fietsen. Misschien ga ik die inderdaad inruilen bij de fietsenkliniek van ons ziekenhuis. Een plek waar patiënten wat om handen hebben en waar je voor een redelijke prijs het een en ander kunt laten doen.

Tijd

Toch nog tijd. Na de koffie tijdens House, dat weer behoorlijk overdreven en plastisch was zit Rose ondertussen een spelletje te spelen, en ik heb even de tijd om terug te blikken.

Vandaag was een goede maar drukke dag. Vanmorgen lekker met Jesse en Rose naar het Sterrebos. Het is de dag van mijn wekelijkse chemo kuur en ik zie altijd op tegen de misselijkheid. Toch, sinds ik besloten heb me daar eigenlijk maar niks meer van aan te trekken, heb ik er ook merkbaar minder last van. Kortom ik ga gewoon beginnen met de dagelijkse verplichtingen en heb het er zo min mogelijk over. Daardoor heb ik gewoon monder de kans om erover na te denken en is de misselijkheid echt uren eerder verdwenen. De eerste keren was ik er behoorlijk belazerd van, en ondanks dat ik mezelf geen aansteller vind had ik er serieus last van en kwam ik op zo’n dag tot bijna niks. Die eerste dagen van mijn huidige stevige dosis duurde de misselijkheid tot een uur of 19.00u ‘s avonds, dus ik had er vanaf inname om 07.00u twaalf hele uren last van. de misselijkheidsgevoelens zijn overigens niet helemaal over, maar als ik de eerste uren rekening houd door niet te bukken en dergelijke, dan ben ik de laatste keren er zo’n beetje rond 12.00u vanaf. Het zweemt dan de hele dag nog wel, maar ik laat me er niet meer door tegenhouden.

Sterker nog, neem nou vandaag. Rose en ik hebben om een uur of 10.00u lekker ontbeten op ons balkon. Tijdens het ontbijt belde de firma Geerink dat ze wilden langskomen om specifiek te kijken wat er mis was met de twee vaste horren voor de huiskamer en de werkkamer, die gisteren niet bleken te passen. Bij aankomst bleek diegene bedoeld vooor de huiskamer met een heel kleine aanpassing toch goed passend bleek te maken en de andere namen ze mee naar de zaak waar ze deze 4mm smaller gemaakt hebben alvorens hem terug te brengen. Kortom we zitten nu in een met horren ingepakt huis, en dat voelt goed. Het maakt het thuisgevoel er nog groter op. Helaas heb ik nog niet alle aanwezige zoemers gehad, dus dat vraagt volharding. Op het moment dat de firma voor de tweede keer terugkwam werd ik opgehaald door collega H met wie ik vervolgens naar Delft gereden ben voor een goede doch enigzins melige AGressie Incidenten Meldingen vergadering. echt veel nieuws is hier niet besproken, zij het niet dat we gekozen hebben voor een opleiding voor de nieuwe medewerkers en een herhaling voor onszelf. Zo’n hele en twee halve dagen opleiding met een acteur is leuk en nodig, al was het maar om weer eens met elkaar te oefenen en om te kijken of er in je eigen werkwijze toch geen foutjes geslopen zijn de afgelopen jaren. Het is ook leuk om elkaar beter te leren kennen, want we werken toch wel zeer nadrukkelijk samen. Het is ook wel en redelijk dure grap, maar wil je als organisatie dat zaken professioneel worden afgehandeld dan is de opleiding wel het laatste waarop je moet bezuinigen.

Na een dik uur op weg te zijn geweest voor de terugweg van Delft naar Schiedam was ik nog juist op tijd voor de afscheidsreceptie van collega I. Ik heb jaren heel vaak nachtdiensten met haar gedraaid, en heb haar en haar man en familie ook naast het werk leren kennen, en ik ga haar echt missen. De hartelijkheid en warmte die van deze grootse vrouw uitgaat. Ja, toch geef ik haar groot gelijk dat ze nu ze nog de gelegenheid heeft te profiteren van een prachtige ondertussen allang afgeschafte regeling dat ze die kans pakt. Dit was al de zoveelste reorganisatie en werkverandering die zij in haar meer dan veertig werkjaren heeft meegemaakt, en als ik de keus zou hebben weet ik het zo net nog niet. Het was een gezellige bijeenkomst. I zelf had twee verschillende grote cakes gemaakt, en de collega’s van zowel MC, als haar oude afdeling 19 hadden het groot aangepakt met hapjes en drankjes. Na afloop zijn I en B, haar man vervolgens meegenomen met de oud collegae van afd. 19 naar de Kleine Visser op de Nieuwe Haven voor een etentje. Ze waren op kosten van het ziekenhuis in hun woonplaats door een taxi opgehaald en gaan vanavond op dezelfde wijze weer terug naar huis. Na een paar glaasjes rosé genuttigd te hebben kwam ik tegen half zeven thuis bij Rose. De hoofdpijn, de benauwdheid van vandaag, het gebrek aan mijn uurtje slaap en de glaasjes sloegen even heftig toe en ik ben hoe ongezellig dan ook toch een klein uurtje plat gegaan. Dit was een goede keus, want nu ben ik vanavond weer behoorlijk aanwezig.

Rose heeft ook nog een doos leeggekregen vandaag, al is het nog moeilijk de vrijgekomen spullen van een plekje te voorzien. wat wel gelukt is om vandaag mijn decoupeerzaag te reviseren, en klaar te maken voor het zagen van de planken voor onze nieuwe boekenkast in de huiskamer. Dat is nu het voordeel van een kleine zaak. Ik kwam binnen, Jan de man die me hielp keek even goed naar het aanwezige zaagje en de instelling van de machine en zei dat opsturen weinig zin had, want het apparaatis in prima conditie, alleen het aanwezige zaagje en de stand waarin de zaag stond veroorzaakte de scheefzagerij. daaraan kan je zien dat hier deskundigen werken. In dit geval was de aanschaf van een nieuw zaagje á € 6,95 voldoende en voorkwam het dat het apparaat werd opgestuurd en drie weken later mogelijkerwijze onveranderd met een fikse rekening vergezeld weer in mijn bezit zou zijn gekomen na betaling hiervan. Cervolgens liet hij mij achter de zaak een lijntje zagen en ik had ineens het apparaat weer terug waarvoor uik het gekocht had. Alle bevestigingsmaterialen heb ik al in huis gehaald. We hebben nog wel een enmorme lijst met werkzaamheden, maar langzaam maar zeker gaan we de goede kant op.

Ik heb nog een fiks klusje voor de boeg dit weekend. Met ingang van 1 juli ben ik binnen de Wereldwinkel schiedam de verantwoordelijke voor de maandelijkse nieuwsbrief. Het is nog nieuw voor me dus ik ben benieuwd wat ik daar nu weer van terecht ga brengen. Ik hou jullie lezers wel op de hoogte. Zo, ineens zie ik hoe laat het inmiddels is. We zitten heerlijk naar muziek te luisteren, een cd van Work. Work 4 om precies te zijn. Heerlijk om weer eens te horen. Het doet me terugdenken aan de dansvloeren die ik jaren onveilig heb gemaakt. leuke herinneringen en nog steeds lekkere muziek. Alleen het dansen kan ik nu beter achterwege laten. We gaan Jesse maar eens een rondje geven, alvorens richting onze Patrijspoort op de slaapkamer te vertrekken.

Raar hoor. 2

Nu ik via internet explorer, en via een niet door de computer vastgehouden wachtwoord heb ingelogd, heb ik ineens kleur. Ook thuis. Via Google Chrome of gewoon Google lukt het me niet om bij web-log,nl in kleur te schrijven. Ik denk dat ik het snap nu. Als je wachtwoord is opgeslagen en door de computer word ingevuld dan kom ik niet in het door mij gewenste programma, en als ik ze handmatig invoer wel. wat ik wel vreemd vind is dat ik dit probleem nooit eerder ondervonden heb. Er is dus wel degelijk wat veranderd, maar ik ben benieuwd of ik daar nog achter kom. Na al deze uitzoekerij is mijn tijd omm te schrijven voor nu weer voorbij. Ik heb nog nauwelijks tijd met Rose besteed, en dat gaat na zo’n drukke dag als deze nu voor. Ze heeft net een heerlijke kop koffie voor me gezet. Gegroet.

Aanmeldscherm thuis blijft zwart wit

Ik had zojuist Rose aan de telefoon. Even gevraagd om op de ouderwetse manier zich aan te melden via het web-log portal in ons eigen web-log. Ook op die manier blijft het aanmeldscherm voor nieuwe berichten alleen in zwart wit. Kortom de body van het bericht is beperkter dan op alle andere plaatsen waar we inloggen. Zijn er mensen die dit verschijnsel ook kennen. Die wil ik vragen te reageren. Dan kunnen we dit probleem  misschien samen oplossen. Bij web-log lijken ze deze vraag nog niet te kennen.