It's (not a beautiful day) 3

We zijn weer twee dagen verder in het verhaal over mijn HP notebook. Gisteren is er alles bij elkaar een kleine twee uur telefonisch contact Ergernis_2 geweest. Ik ga daar weinig over vertellen behalve dan dat de communicatie intern tussen It’s Passage Schiedam, en ConsumentenbelangenCommunicatie  slecht verloopt. Ik ben in die twee uur diverse malen van het kastje naar de muur gestuurd en vice versa.

Vanmorgen kreeg ik echter een telefoontje van M Janssen van consumentenbelangen dat ze gaan proberen me nu toch verder goed van dienst zullen gaan zijn. Hij snapte de hoogopgelopen Ergernis frustraties, en maakte min of meer excuses voor de opeenstapeling van fouten, zowel door hen als door de It’s in de Passage te Schiedam.

Toch moet ik weer in actie komen. Ik moest Caregarant bellen, een 026 nummer, dus ik vermoed in Arnhem. Daar werd ik te woord gestaan door een nette medewerker. Aan hem voor de tigste maal mijn verhaal verteld, en vervolgens gaat de Notebook waarschijnlijk as. vrijdag door hen opgehaald worden. Ze gaan er dan als experts naar kijken en ik krijg dan of een nieuwe of een gerepareede notebook terug. Ik heb ze tevens alle scans en mailcorrespondentie toegestuurd die ik tot op heden heb opgespaard, dus kunnen ze zien welke omzwervingen dit apparaat al gemaakt heeft zonder fatsoenlijk resultaat. Ik hoop zodoende dat dit het een na laatste stukje zal zijn met dit gekmakende onderwerp.

Jullie lezers zullen wel denken, waarom blijft hij zo geduldig? Nou dat ben ik ook niet meer hoor, maar soms wordt je door de omstandigheden gedwongen. It’s erkend inmiddels mondeling dat zij al in het eerste jaar het apparaat hadden moeten inruilen en dat ik het slachtoffer geworden ben van onkunde van de medewerkers in de zaak, en daar ben ik inderdaad ook Wij_pikken_het_niet_langer_2 de fout mee ingegaan. Helaas kun je niet als argument gebruiken dat je Proudtobfout chronisch ziek geworden bent, en toendertijd met 120mg Prednison nu niet bepaald 100% functioneerde.

Consumentenbelangen denkt ondertussen, zolang het apparaat bij Caregarant is na over een schadeloosstelling, maar hierover ben ik vrij cynisch, gezien de ervaringen uit het verleden.

Advertisements

It's 2 (not a beautiful day)

De IT’s. Ik had al eerder verteld over de frustrerende ervaringen met de It’s. Vandaag ging ik de eerder beschreven HP laptop halen, en bij binnenkomst herkende de medewerker me al en ging snel naar achteren om de doos te halen. De doos, de inhoud weet ik niet, is volgens de etiketten zowel in België, als Duitsland geweest. Bij het openmaken, nog in de winkel bleek om te beginnen dat de bijgevoegde papieren er niet meer bijwaren. De aankoopbon en de caregarant verzekeringspapieren. Ook op de vervolgens uitgedraaide bon stond niets over wat er gerepareerd is en überhaupt of er wel wat gerepareerd was. De medewerker kon zich niet voorstellen dat het apparaat niet gerepareerd zou zijn. Its Voor ik de laptop mee naar huis nam, vertelde ik dat ik n.a.v. zijn advies en van zijn collega Astrid, de klachtenservice had ingelicht over de gang van zaken, en hij ging gelijk even bellen wie er daar verantwoordelijk was voor deze zaak. Hij kwam met een telefoonnummer en een naam van degene die ik maar even moest bellen. Ik vertelde over mijn eerdere ervaringen en dat ik ondertussen een gezonde achterdocht had ontwikkeld. Thuisgekomen de accu teruggeplaatst en de laptop op het stroomnet aangesloten. Een half uurtje gewacht en hem aangezet. Bij het opstarten kwam gelijk het vol met strepen zittende beeldscherm weer tevoorschijn, en vlak daar achter aan de eerstvolgende foutmelding van windows XP, dat het apparaat uit voorzorg was uitgeschakeld omdat er zich een ernstige fout had voorgedaan.

Het 0900 nummer wat ik had meegekregen (inmiddels bijna uit mijn hoofd draaibaar vanwege de vele langdurige en kostbare telefoontjes, Ondertussen meer dan twintig uur in de afgelopen twee jaar en twee maanden á € 0,15 p.m) gebeld en na lang wachten, en helaas luisteren naar een agressie opwekkend muziekje en reclame, en verwijzingen naar web sites waar ik ondertussen nooit meer iets van wil weten, kreeg ik een medewerkster, die me vertelde dat ik alles maar per mail moest gaan doen. Uiteindelijk Itsabeautifulday_2 ging die medewerkster even bellen met het filiaal, maar zette me i.p.v. in de wacht op beeïndigen. Kortom terug gebeld en vervolgens kreeg ik een andere medewerker, weer na dik twintig minuten, ene René Otten. Deze medewerker behandelde me netjes, maar verwees me vervolgens toch terug naar de desbetreffende winkel, zeggende dat deze nu instructies hadden gekregen voor een goede behandeling en afwerking van deze zaak waar alles is misgegaan wat er maar mis kon gaan. Ik heb inmiddels wel een telefoontje van de bedrijfsleider gehad, maar nog niet met toezeggingen. Hierover belt hij me dinsdagmiddag terug. Ik ben heel benieuwd hoe dit gaat aflopen, maar zelf weet ik zeker dat dit de allerlaatste keer is dat ik bij de It’s iets zal kopen.

Tot op heden ben ik redelijk rustig gebleven, ondanks dat ik ben uitgemaakt voor leugenaar, klager, zeikerd, en zo Its_all_about_you nog meer namen die ik niet zal herhalen. Een ding is tevens zeker, dat als It’s nu niet met een fatsoenlijke oplossing aan komt ik er echt een zaak van ga maken. Mijn rechtsbijstandverzekering heeft ook al een cc’tje van mijn klachtenbrief ontvangen. Mijns inziens is het de wettelijke plicht van de leverancier om me een deugdelijk apparaat te leveren, en dat is tot op heden niet gebeurd. Voorlopig heb ik er echt last van. Het dusdanig inhouden en netjes blijven heeft me nu op mijn werk genoodzaakt een extra pijnstiller en rustgever te nemen. Bedankt It’s. Ik hou jullie op de hoogte. Gegroet.

Kattenverdieping in onze flat + vervolg op stuk van gisteren

05 Weer eens een stukje vanuit huis, en niet over de Chinese arts. Ik sla een weekje over daar. Ik wil wel eens kijken of zijn behandelingen langer werken dan een week. Ook financiële motieven spelen daarbij een rol, want mijn verzekering betaald maar max € 500,- per jaar. En aangezien de behandelingen € 35,- per keer kosten, snapt edereen wel dat ik er niet het hele jaar mee door kan gaan. Daarnaast komen er ongeveer € 25,- per twee weken aan pilletjes bij, dus alles bij elkaar is het een dure grap. Maar neem nu vandaag, de dag van mijn wekelijkse chemokuur met Methotrexaat, ja dat middel wat de laatste tijd zo in het nieuws was, zit mijn pijnlevel op zes en mijn vermoeidheid op een zeven. Beiden een stuk beter dan voor de tien behandelingen. Maf zeg, zet ik aan het begin van mijn stukje dat ik het niet over de Chinese arts ga hebben, en nu hou ik er dan ook terstond mee op.07_knul_en_jesse

Even terug naar het heftige begin na onze vakantie. Eigenlijk was het wel goed die drie heftige dagen. Door al die gesprekken met mijn patiënten, en met de collegae is de verwerking van de dood van een van de patiënten goed op gang gekomen. Ik ben ook trots op het feit dat ik die drie lange dagen zo goed ben doorgekomen. Ik ben nu wel heel erg moe, maar dat is natuurlijk logisch. Als ik alle uren deze week bij elkaar optel dan heb ik er al bijna een volledige werkweek opzitten in drieeneenhalve dag. Nu geniet ik van mijn moeheid en gaan Rose en ik genieten van een aantal dagen vrij. Het is het laatste weekend van september, en in Schiedam is dat ook het hoogtepunt van de Brandersfeesten. www.brandersfeesten.nl Er is altijd van alles te doen op straat. Een taptoe, een botenparade(gondelvaart), veel muziek, straattheater, waterspelen, en nog veel meer.  Vanavond beginnen we bij café de Unie aan een mosselavond, en we gaan ons min of meer in het feestgedruis storten en er weer een soort van vakantie van maken. That’s the spirit. Dat voelt goed.

Rose is vanmorgen lekker aan het werk in de Wereldwinkel, samen met Marga, en gaat daarna gelijk bodschappen doen. Ik ben lang met Jesse weggeweest vanmorgen, en die ligt nu uitgevloerd naast me. Toen we thuiskwamen lagen er drie katten op hun eigen verdieping in de gang. Dat deze speciaal aangelegde verdieping voor de katten inmiddels ook echt door ze in gebruik is genomen vind ik wek kicken. Knul heeft ondertussen een vaste slaapplaats. 01_eerste_nacht_dat_knul_boven_slaa Hij ligt ‘s nachts naar ons te kijken tegen het raampje van onze slaapkamer aan. Z beest heeft het plekje bij het toiletraam tot eigen gemaakt, en Wijfie varieert haar standplaats. Het naar boven klimmen wat eerst zo lastig leek is heel normaal geworden en gaat oh, zo snel. Soms gaan ze onderweg even heerlijk krabben, en zo is het inderdaad tot het kattenparadijs verworden waar ik in eerste instantie alleen maar van gedroomd had. Hierbij een kleine impressie van hoe het er nu uitziet. Sinds deze foto’s zijn er kleine kussentjes bijgekomen, waar onze kattenfamilie erg blij mee is. Later meer.

De eerste 3 werkdagen na de vakantie

Wow, wat een drukte. Wat kan een mens snel weer helemaal tot de nok toe aan het werk zijn. Er waren maandag veel nieuwe patiënten. Er was na de overdracht ook gelijk een uitgebreid werkoverleg, en eigenlijk een uurtje na binnenkomst zat ik er al weer helemaal in. Er was enorm veel bij te lezen, en te praten, en tot overmaat van ramp volgde er na die vergadering ook een bericht wat een fikse impact op me had. Een van de lang bij ons opgenomen patiënten had vlak na ontslag de hand aan zichzelf geslagen, en dat nieuws sijpelde maar langzaam bij mij binnen. Ondanks het feit dat dit in mijn lijn van werk toch regelmatig voorkomt wen ik er nooit aan, en dat is maar goed ook. Toch krijg je met patiënten een relatie, en ondanks dat dit een werkrelatie is, krijg je door middel van veel wandelingen, veel gesprekken, intensieve therapiën, evaluatiemomenten e.d. een vertrouwensband, en eerlijk is eerlijk het sloeg even in als een bom.

Gelukkig is het over het algemeen behoorlijk druk, en heb ik niet al te veel tijd om er mee bezig te zijn. Mijn werk is meestal lichamelijk niet al te zwaar, maar dit soort zaken, daar kan ik toch nog behoorlijk van onder de indruk zijn. Gelukkig gaat mijn leven verder, en dienen zich altijd voldoende zaken aan die me vervolgens weer afleiden. Toch merk ik aan het einde van mijn drie daagse dat ik ontzettend moe ben. Gisterenavond werd het ondanks de late thuiskomst na een avonddienst behoorlijk laat, en vanmorgen was het daarintegen behoorlijk vroeg. Rose en ik moesten naar het Erasmus Medisch Centrum. Rose haar ene werkende oor bleek een scheur in het trommelvlies te hebben wat de afgelopen maanden maar niet dicht ging, en we waren dus naar een specialist gestuurd om te kijken of dat gat nog te repareren was. Rose haar oren zijn ooit in de vijftiger jaren van de vorige eeuw bestraald. Toen leek dat de oplossing voor alle problemen, maar nu voorkwam dit de zelfstandige genezing. De specialist constateerde dat het gehoorsverlies enigszins meeviel, maar dat het gat, de scheur zich tegen onze verwachtingen in hersteld had. De specialist voelt sowieso niet veel voor een operatie, omdat het het enig werkende oor van Rose is, en hij adviseert momenteel dan ook om een gehoorapparaat te gaan uitproberen. Kortom we hebben weer een doorverwijzing gekregen. Alles bij elkaar waren we hiermee zoet van vanmorgen 08.00u tot bij tweeën. Aangezien ik om 14.30u moest beginnen is dit wel een erg lange dag aan het worden. Ik kan dit stukje ook niet fatsoenlijk afronden, want het is ineens weer knallend druk. Later meer. Gegroet voor nu.

Chinese Arts 11

Op de laatste vrijdag van onze vakantie toch nog even snel het verslag van mijn tiende bezoek aan de Chienese arts. De behandelingen gaan nog steeds goed. Pijn, vermoeidheid, en kwaadheid krijgen iedere donderdag hun aandacht, en afgelopen week was het resultaat in die volgorde 7,7,3. Een heel mooi resultaat, maar minder goed als de wek ervoor, toen zowel pijn als vermoeidheid naar een zes gegaan waren. Dit natuurlijk ook verteld, maar over het resultaat is nu nog moeilijk iets te vertellen. Wat wel veranderd is gedurende deze vakantie is het feit dat ik nu al zes dagen achter elkaar geen dagslaapmoment meer heb ingebouwd. Dat kwam door twee oorzaken. 1 Ik voel me behoorlijk goed, 2 We hadden erg veel te doen. Dat daardoor de pijn en de vermoeidheid in het cijfer weer wat zijn opgelopen is dus wel logisch. Ik voel me nog steeds behoorlijk goed, en zeker qua gedrevenheid en boosheid heeft deze vakantie veel goed gedaan. Het koste moeite de ontspanningsknop te vinden, maar met het huidige resultaat ben ik tevreden, en de vakantie is nog niet eens teneinde.

Een aantal zaken bleven helaas ook gedurende de vakantie doorspelen. Het nadeel van niet weg zijn is dat je bereikbaar bent, en dat hebben we geweten. Bijna dagelijks bleek de Wereldwinkel ons nodig te hebben, en daar hebben zowel Rose als ik veel van geleerd. De volgende keer zijn we er echt drie weken niet. Nu was het zo dat onze vertrekkend secretaris even het ziekenhuis in moest, en onze penningmeester is momenteel ook ziek, en aangezien het bestuur daarnaast alleen uit Rose en mij bestaat, ben je dan toch de aanwezige praatpaal. Eigenlijk is alleen de maandelijkse nieuwsbrief uitgesteld, en daar kan ik dan volgende week mooi het verslag van de feestdag ter ere van 50 jaar fair trade, van morgen in Eindhoven nog in verwerken. Een ander ergerlijk feit waar ik al wel eerder over geschreven heb is een eindeloos frustrerend en terugkerend gekloot met mijn HP laptop. Inmiddels dik twee jaar geleden heb ik dit apparaat gekocht bij de It’s in Schiedam. Bij thuiskomst zag ik onderop een licht verbrande sticker van Microsoft XP. Hierover direct gecommuniceerd. Nee, dit had niks met het apparaat te maken. Ondertussen is mijn lap top meer dan 15 maanden van de tijd sinds ik hem gekocht heb in reparatie. Zo ook nu. Ze hebben twee keer het moederboard vervangen, en nu kreeg ik een brief waarin ze aankondigden dit voor de derde keer te gaan doen. Het dure apparaat(€ 1200,- excl 3 jaar verzekering) heeft nog geen moment gedaan wat het behoord te doen, en nu heb ik het hogerop gezocht. Een Advies KOOP NOOIT IETS BIJ ITS, de service is waardeloos, en het is ongeveer het frustrerendste wat je kunt doen. Voortgang van hoe dit verder gaat volgt. Nu gaan Rose en ik eerst boodschappen doen, en vanmiddag ontvangen we Juliëtte, de vriendin die ooit Jesse van Amorgos(GR) naar Nederland gehaald heeft. Jesse licht zich al bij voorbaat op te winden. Later meer.

Chinese Arts 10 + meer

Vaste lezers zullen wel denken, waar blijft het bezoek over het negende bezoek aan onze Chinese Arts. Ten eerste hebben we vakantie, dus is onze vaste dagindeling totaal anders, en momenteel wordt er maar weinig geschreven. Onze prioriteiten liggen anders. Maar dan nu toch, het is intussen maandagmorgen. Ik zal eerst een cijfer geven aan mijn pijn en mijn vermoeidheid. Beide krijgen een zeven, en dat was vorige week om deze tijd eigenlijk beter. Ik kreeg na een gesprekje bijna dezelfde behandeling als de donderdag daarvoor. Toch is het resultaat anders. Ik kan het moeilijk in woorden uitdrukken. Rose en ik zitten inmiddels al wel sinds donderdag 3 september in de vakantiemood, en daar ben ik erg blij mee. We zijn ons lekker aan het ontspannen, en daar heeft niet het bezoek van afgelopen week maar juist het bezoek van de week daarvoor een grote rol gespeeld. Toen heeft de Chinese arts ook speciaal naalden geprikt om mijn korte lontje en mijn geladenheid te beïnvloeden, en tot mijn grote verwondering heeft dat goed geholpen. Nu zal het van twee oorzaken komen denk ik, het feit dat er openlijk over gesproken kan worden en het feit dat ik die kwaadheid en geladenheid accepteer. Samen met de accupunctuur, de pilletjes om mijn bloedsomloop te verbeteren, en dus de Chi te helpen, maken de vakantie tot nu toe tot een suc6.

Afwezigheidsassistent_2

We hebben ook veel leuke dingen gedaan, waarover later meer verslag, maar het was open munumentendag, en alle ateliers van Schiedam waren open, en we hebben een prachtig kastje gekocht voor op de slaapkamer, een mooi en betaalbaar schilderij gekocht van Carla Zevenbergen. http://www.degroeneluiken.nl/activiteiten-expo/exposities/expo-aug-okt07_carla-z.html (hier eerder tentoongesteld werk van haar) Zo hebben we zowel afgelopen zaterdag als zondag veel ateliers bezocht, en dat was een waar genoegen. Zo hebben we ook onze eigen site weer eens onder de aandacht gebracht. Zo kan je hier in de linker zijbalk onder werk Rose veel van haar werk zien, en Rose en ik hebben besloten ook haar actuele werk te gaan toevoegen. We nemen zo nu en dan een lunch of een kop koffie op een terrasje, en hebben de vakantiesfeer hier in Schiedam goed kunnen vinden. Top. Later meer.

Bistro 't Sterrebos Schiedam

Na van velen over bistro ‘t Sterrebos gehoord te hebben, was het gisteren eindelijk zover dat we een tafeltje konden reserveren. Ambiance prima, begin uitstekend. Begonnen met een rode port, en kregen daarnaast warm vers stokbrood met smeerbare kruidenboter en roomboter naar keuze. Gekozen voor een vismaaltijd. Ik koos voor scholfilet, en Rose voor Matelot, met heilbot en fruits de mer in witte wijnsaus.Bistro_t_sterrebos_schiedam
Onderaan de keuzes stond klip en klaar dat de maaltijden geserveerd werden met frites, gebakken aardappelen groente en salade. Wij vielen aan op de goed uitziende gerechten, maar wachten tevergeefs op de groente. Er was wel een bakje salade, en dat was goed, maar niet voor meer dan 1 persoon. Toen wij kenbaar maakte dat we gerekend hadden op groente, zei Rob dat het niet en en is maar of of. De geserveerde vis van Rose bleek alleen gefrituurd, en dat is toch wel erg zonde van zulke vis. Tevens vroeg Rose aan Suze waar de fruits de mer waren en ze wist zo snel geen antwoord. Vertelde dat ze het zelf nog nooit gegeten had, en na zoeken wees ze iets aan wat mogelijkerwijs 1 fruit de mer was. Helaas waren zowel Rob als Suze niet in staat om te luisteren, en of iets te doen met uiteindelijk gevraagde kritiek. Helaas is mijn kritiek nog niet ten einde. Ook de wijn, á 14,96 per karaf, was wel goed gekoeld, maar dit kon de goedkope Aldi of Lidl kwaliteit niet maskeren. Vervolgens zijn we gaan afrekenen, waarbij Rob ook nog navraag of alles naar wens was geweest. Rose heeft daar nog cinisch ja tegen gezegd, en ik heb daar geen antwoord meer op kunnen uitbrengen. Ik vond de uiteindelijke prijs kwaliteit verhouding totaal niet kloppen. Wij moesten uiteindelijk toch € 70,70 afrekenen, en dat is toch allesbehalve goedkoop. Zelfs al kost groente € 1,49 per ons, dan nog houd je alleen je gasten als je ook naar ze luisterd. Voor ons was dit eens en nooit weer. In tijden van crisis zou je verwachten dat gastheren en gastvrouwen wat zuiniger zouden zijn op hun gasten. We hebben deze kritiek ook in het gastenboek van Bistro ‘t Sterrebos geschreven
www.bistro-sterrebos.nl
. Gegroet.