Opluchting en Lintjesregen

Gisteren hadden Rose en ik de algemene ledenvergadering van de Wereldwinkel. Daar hebben we er drie van per jaar, maar tegen deze vergadering heb ik erg aangehikt. Zoals vaste lezers wel weten zijn zowel Rose als ik bestuurslid, en ben Wereldwinkel_logo ik zelfs voorzitter geworden. Deze keer was ik met die functie niet zo heel erg blij, want daardoor moet ik verschrikkelijk op mijn woorden letten. De groep medewerkers bestaat uit een grote diversiteit aan mensen, en mijn taak is het om ze zoveel mogelijk goed met elkaar te laten samenwerken, en daar is communicatie ook een heel groot deel van. Bemiddelen is ook een van mijn functies. Sommige mensen gaan maar moeilijk met elkaar door een deur, en toch moeten ze samenwerken, en dat alles is een hele kunst.

Nu zitten we momenteel met een levensgroot probleem. Ik zal het proberen te schetsen. Toen Rose bestuurslid werd, waren er drie bestuursleden. Die drie deden het al meerdere termijnen, en waren volgens de statuten al over de officieel toegestane aanblijftermijnen heen. Toen de voorzitter aangaf te zullen gaan stoppen, zat ik al een tijd te worstelen met mijn gezondheid, en draaide ik al een tijdje mee als klusjesman en deed winkeldiensten. Doordat ik aan de Prednison zat ging mijn concentratie heftig achteruit, en nam ik met dubbele gevoelens afstand van het Ondernemingsraad lidmaatschap op mijn werk. Ik kon het gewoon niet meer zo doen zoals ik eigenlijk wilde. Maar ik had het idee dat als je zaken moet inleveren dan moet je er ook dingen voor in de plaats gaan Lintje_wereldwinkel_40_jaar Pc083618 doen, en zodoende heb ik me aangemeld als voorzitter. Echter, nu nog maar nauwelijks een jaar verder hebben alle drie de oude bestuursleden opgezegd, en zou er per 1 april 2010 de situatie ontstaan waarbij Rose en ik samen met een penningmeester alle bestuurstaken moesten doen. Dat kan natuurlijk niet. Om te beginnen vanwege de grote hoeveelheid taken, ten tweede omdat we partners zijn, en ten derde omdat we dit niet willen. Ik heb samen met Rose al sinds duidelijk werd dat de laatste opzegging eraan zat te komen aan alle medewerkers laten weten dat als er zich geen nieuwe mensen zouden aanmelden, het voortbestaan van Wereldwinkel Schiedam ernstig in gevaar zou komen.

Gelukkig bleek de ernst van de zaak toch overgekomen, want gisteren hebben weliswaar aarzelend toch meerdere mensen zich gemeld. Een persoon gaat zich ontwikkelen voor het etalage gebeuren. Iemand gaat de notulen van de vergadering maken en uitwerken, en nog een ander gaat zich samen met Rose richten op de PR. Verder hebben we iemand die heel vaak in de winkel is zover gekregen dat ze alle lopende zaken als een soort doorgeefluik, met toestemming van de algemene vergadering aan het bestuur gaat doorgeven zodat we als bestuur beter op de hoogte zijn en minder achter de feiten hoeven aanlopen. Ik had me ernstig zorgen gemaakt, en zoals gewoonlijk werken spanningen door in mijn spieren.

Ik had gisteren na afloop al een stekende koppijn, en Rose en ik hebben het desondanks laat gemaakt. Beiden zeer opgelucht over de gang van zaken. Toen vanmorgen om 07.00u de wekker ging hadden we allebei zoiets van is het nu alweer zover. We hebben nog een keer of zes gedraaid, maar moesten er toen toch echt uit. Ik voelde al een stevige spanning, een nog steeds aanwezige hoofdpijn, en hartkloppingen. Toch gewoon naar buiten gegaan voor de grote ronde met Jesse. Hopende dat de koude me verder zou helpen. Helaas deed dit het hem toch niet. Thuisgekomen heb ik een door Rose klaargemaakt ontbijt genuttigd, samen met een Diazepam 5 mg om mijn hartkloppingen onder controle te krijgen, en na het ontbijt mijn bed in voor een uur of twee. Dit deed het hem. Niet dat ik me nu optimaal voel, maar ik was in ieder geval in staat te gaan werken, en dat ben ik nu, op een logje na, ook aan het doen. De opluchting is groot, al moet er nog een hoop gedaan worden voor we weer een goed samenwerkend en communicerend team zijn als nieuw bestuur. Het mooiste is wel dat een van de Certificaat_van_bert_koenders aspirant leden ook graag breed inzetbaar wordt. Dus als de secretaris of de voorzitter uitvallen, dan is er altijd iemand die kan invallen.

Terug kijkend was het ook een goede vergadering. We hebben eindelijk ook over moeilijke zaken gedabatteerd, en ondanks dat de kwis die we voor na de pauze in ons hoofd hadden, door tijdsgebrek niet door kon gaan, was het een geslaagde avond met een grootse opkomst. We hebben ook afgesloten met een hapje en een drankje en we hebben ook allemaal een lintje ontvangen als dank voor ons vrijwilligerswerk. Lintje Ik had de Burgemeester gevraagd die te komen uitreiken, maar die heeft helaas afgezegd. Toch was het een leuk intermezzo. We kregen ook allen een certificaat van dank door minsiter Koenders van Ontwikkelingssamenwerking. Het gaf absoluut een aparte touch aan de avond. Waar ik alleen van baalde is het feit dat we pas afsloten om 23.45u. Zo genoeg wel weer.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s