Slapen

Wat kan slapen lekker zijn. Nu voor de vijfde dag thuis, en ik ga momenteel zowel door mezelf als Rose opgelegd minstens twee uur slapen. Ik merk dat ik het dusdanig nodig heb, want het kost geen enkele moeite. Mijn hoofd wordt langzaam aan wat leger, maar mijn spieren staan nog steeds erg gespannen. Die hebben moeite om de ontspanning te vinden. Ik gebruik op het ogenblik een klein tabletje als hulpmiddel en dat heeft mijn hartkloppingen al wel goed geholpen. De zure spieren beletten tegelijkertijd dat ik teveel hooi op mijn vork neem.


Vanmorgen in de regen Jesse gezamenlijk uitgelaten. Sherlock_holmesJesse heeft ook een hekel aan regen. Al na twee stappen begint ze druppels, die er dan nog niet eens zijn uit te schudden
. Loslopend geniet ze echter wel, toch had ze na drie rondjes al genoeg gehad, ondanks dat er nauwelijks andere honden waren om mee te spelen. We hadden nl. voor ons doen behoorlijk uitgeslapen tot 08.45u. Daarna heeft Rose een lekkere omelet voor me gemaakt en voor zichzelf roerei met allerlei ingrediënten. Tijdens het verorberen hebben we naar de nieuwste Sherlock Holmes http://www.imdb.com/media/rm4059794944/tt0988045 gekeken. Ik heb deze dvd van een collega te leen gekregen en we hebben er van genoten. Zowel de acteurs, het verhaal, als de muziek waren top. En na afloop ben ik weer voor twee uur gaan pitten.

Daarnaast hadden we afgelopen donderdag onze eerste Vereniging van Eigenaren vergadering. De opkomst was groot. Op twee bewoners na was iedereen er. De leiding was in handen van de voorzitter en iemand van het kantoor wat onze VvE beheerd. Het was een strakke leiding en de vergadering liep vlot. Het grote onderwerp was de toekomstige vervanging van onze nogal ingewikkelde ketel met warmte terugwin systeem. Ik heb er al eerder over geschreven omdat een aantal jaren geleden door de vereniging is besloten het beheer over de ketels aan de individuele bewoners te laten. Achteraf was dit niet het beste besluit, want we zijn in ons appartementencomplex tot elkaar veroordeeld omdat we gezamenlijk tot vervanging moeten besluiten. Rose en ik hebben talloze installatiebedrijven om een offerte gevraagd, maar er was er niet een die het kon. Uiteindelijk toch een bedrijf gevonden en die bereid gevonden om m.b.v. een powerpoint presentatie aan alle leden te vertellen waarom we allemaal voor hetzelfde apparaat moeten besluiten omdat we anders elkaar in gevaar gaan brengen. Het gaat alleen wel om twee apparaten die een kapitaal kosten Hr_optifor_350 . Voor de vervanging zullen we allemaal zo’n € 4000,- moeten ophoesten. In ieder geval hebben we wel Megadens_3_ferroli bereikt dat iedereen nu snapt waarom. Over het hoe en waarom van wat we uiteindelijk gaan besluiten zal het laatste woord vast nog niet gevallen zijn, maar ik vond het een leerzame en voor ons bevredigende vergadering. Het is tegelijkertijd wel de manier om je buren wat beter te leren kennen. Door al ons uitzoekwerk zijn we echter wel weer gelijk de vertegenwoordiger van onze woningen geworden voor dit gebied. Rose heeft zojuist een pan bonenprut opgezet die we zometeen gaan eten. Lekker gemakkelijk. Ik ben blij dat ik zoveel geslapen heb, zodat ik dit op dit moment goed kan overzien. Ik ga mijn stukje afronden voor vandaag. Ik zal regelmatig met een update komen over hoe het met me gaat. Gegroet.

Drie dagen thuis

Nadat er door Rose en vervolgens de dokter aan mijn noodrem getrokken is ben ik inmiddels 3 dagen thuis. Ik heb tot nu toe volgens afspraak maar heel weinig gedaan. Ik heb iedere dag in de middag met behulp van een Diazepammetje verplicht de rust gezocht, en gevonden. Mijn spieren zijn bepaald nog niet tot Rust_zoekenrust gekomen maar de goede slaap en rust doet me al zichtbaar en voelbaar goed. Die diazepammetjes heb ik nog nodig omdat mijn hart en mijn spieren zelfstandig nog niet genoeg reageren, en toch tot rust moeten komen.
Vandaag ben ik wel met Jesse naar de markt geweest en Laat_me_met_rustheb een half uurtje baantjes getrokken en oefeningen gedaan in het zwembad van huize Frankeland. Daarna was ik heel erg moe en heb zeker twee uur geslapen. Tijdens die slaap heeft Rose de nieuwe HP laptop thuisbezorgd gekregen vanuit Tilburg. De It’s, die ongelooflijke klotezaak heeft na twee en een half jaar soebatten en gerommel uiteindelijk dan toch besloten mijn nooit fatsoenlijk werkende computer om te ruilen voor het laatste model. Ziet er wel erg mooi uit. Of deze wel werkt is natuurlijk nog even afwachten, maar de accu in intussen al aan het opladen. Vandaag gaan we er niks meer mee doen. Ik heb net even de afwas gedaan, en dacht na een gezellig bezoekje vanmiddag dat het even tijd was voor een
Rust update. Rose zit na het bereiden van een lekkere pastaschotel met vis en salade lekker achterover in een stoel naar Grey’s Anatomie te kijken, en ik ga zo naast haar zitten met mijn voeten omhoog.
We gaan de komende tijd heel rustig alle gegevens uit onze vast computer back-uppen en daarna gaat die computer naar Rheden, naar Merlijn, Mireille, Lotte en Owen. Die kunnen deze ook nog bijna nieuwe computer goed gebruiken. Rose en ik gaan dan verder op twee lap-tops. Gezien ons veel kleinere huis is dat een mooie opgeruimde oplossing. Voor nu ga ik verder mijn rust zoeken.

Time Out

Zoals ik eerder al schreef in het stukje, even op mijn tellen passen, moet ik het even rustig aan doen. Ik doe eigenlijk al weken of ik helemaal niet chronisch ziek meer ben. Gisterenavond op mijn werk, het was hartstikke druk, kreeg ik tijdens het rondbrengen van de maaltijden een enorme hitte aanval. Deze ging gepaard met heftige hartkloppingen, en benauwdheid. Daarna heb ik zo rustig als mogelijk al mijn taken gedaan tot rond tienen, en ben toen richting huis gegaan na overleg met mijn collega. Thuis tweemaal een Diazepam 2 mg genomen en dit haalde de ergste hartkloppingen weg. Vannacht met Rose overlegd en de laatste tijd geëvalueerd en besloten me ziek te melden. Ik heb de rem niet op tijd kunnen vinden, en ben zeker de laatste weken te gedreven, tegen het manische aan bezig geweest. Dat wil helemaal niet zeggen dat alles fout gaat, want ik heb wel degelijk veel vaker rustmomenten ingebouwd, loop rustiger, maar heb me misschien mede door de toegenomen energie, mogelijkerwijs veroorzaakt door de kruiden van de Chinese Geneesheer, laten verleiden tot te grote inzet. Ik wil ook graag meer dan 100% geven, en heb nog steeds de ingebouwde neiging om mezelf voorbij te lopen. Ook mijn schouderbladen kloppen geestdriftig mee, ik heb een belazerd kort lontje, ben ontstellend snel geïrriteerd, en dus is het tijd voor een Time Out.
Wat wel nieuw is is dat Rose mij hier afgelopen nacht op kon wijzen zonder dat ik uit mijn bol ben gegaan. Mijn luister vermogen was nog aanwezig en ik moet zeggen, beter nu even een stop inbouwen dan het weer te ver laten gaan. Mijn spieren stonden de afgelopen tijd eigenlijk continue onder spanning, en dat is zeker gezien mijn spierziekte natuurlijk volstrekt onwijs. Daar komt nog bij dat ik een erg hoge grens heb om me ziek te melden. Ik zie mezelf bij wijze van spreken graag als onmisbaar, en eigenlijk is dat natuurlijk flauwekul. Ik denk dat meerdere van mijn collega’s deze hoogspanning bij mij al eerder gezien zullen hebben. Ik was op meerdere terreinen wat fanatiek bezig, en heb veel te veel van mijn spaarzaam aanwezige energie in het werk gestopt. Daardoor ben ik thuis allesbehalve prettig aanwezig. Kan ik geen rust vinden of de tijd nemen om bijvoorbeeld eens een boek te lezen of iets voor mezelf te doen.
Op dit moment is het in ieder geval even tijd om tot mezelf te komen, en even pas op de plaats te maken. Morgen ga ik ook even langs de Chinese Geneesheer om te kijken of er een verband is tussen mijn huidige overspanning en de inname van de kruiden.
 

Op mijn tellen passen !!

De laatste dagen weer veel aan het werk, en ik merk dat ik weer heel veel aankan, maar ook dat ik weer wat moeilijker Balans_in_je_werk de rem kan vinden. Zaken op en naast het werk werken in mijn hoofd nog flink door en daardoor kan ik soms maar moeilijk afstand Controle nemen. De pijn is de laatste week ook wel weer erg heftig, en zoals vanmorgen die mist en nu weer al dat vocht dragen daar stevig toe bij. Ik ben als ik ‘s avonds thuis kom hartstikke moe maar heb ook thuis nog last van een te stevige drive. Het lijkt of mijn oude probleem, het niet vinden van de stop knop weer de kop op steekt. Gisterenavond ook werd ik even erg boos op commentaar op een noodzakelijkerwijs snel genomen besluit. Ik trok daaruit snel Driftigconclusies en dat zijn meestal niet de best over/doordachte beslissingen. Daar gelukkig niks mee gedaan, maar ik merk wel dat ik weer even op mijn tellen moet passen. Mijn bui is goed, Impuls maar de pijn btrengt me wel snel uit evenwicht. Nu moet ik morgen weer eens bloedprikken voor twee controle bezoeken. Een bij de Internist/Endicrinoloog en een bij mijn behandelaar/reumatoloog. Bij de een is het dik een half jaar geleden en daar gaat ook een dexascan voor plaatsvinden om te kijken hoe het staat met mijn osteo porose, en de ander heb ik ook al in geen 4 maanden gezien. Ik vermoed dat het allemaal wel goed gaat, maar ben toch wel blij met een periodieke controle.

Het feit dat ik nu alweer een dikke acht maanden 100% aan het werk ben is wel een teken dat ik behoorlijk stabiel geworden ben, maar garanties zijn er uiteindelijk niet. Ik zal jullie lezers op de hoogte houden.

Ik heb zojuist ook even een vriendin gesproken die gisteren jarig was. Het was een leuk gesprek, en toen ik ter sprake bracht dat mijn Chinese GeneesheerChineese_arts tegen me verteld had dat hij mijn kraakbeen gaat herstellen bracht zij gelijk de kwaaltjes van haar vriend ter sprake. Haar mond viel er van open en ze wil er graag meer van horen. Ik heb verteld dat ik haar op de hoogte zal houden over mijn vorderingen. Ik ben zelf ook wel heel nieuwsgierig of er verbetering mogelijk is. Het lopen met een corset is weliswaar geen ramp en geeft veel ondersteuning, maar ik zal toch heel erg gelukkig zijn als ik het niet meer nodig zou hebben. Het is net als in de tijd dat ik incontinent geworden was. Je went er uiteindelijk wel aan maar oh, wat ben ik 01_kruidenmengsel_2blij dat mijn voorraad incontinentie materiaal inmiddels door anderen gebruikt kan worden, en dat ik er helemaal vanaf ben. Ik vertrouw er nog niet helemaal op, maar heb wel zoiets van baat de behandeling (met het kruidenbrouwsel) niet, hij schaad in ieder geval niet.

Thai Wor Tong 4

Alweer mijn vierde bezoek bij deze Chinese geneesheer. Dhr. las binnen 2-3 minuten mijn beide polsen en mijn tong, sloeg snel aan het rekenen en kwam tot vrijwel hetzelfde recept als twee weken geleden. Het is een uit 10 verschillende soorten opgebouwd recept. Je betaald dus ook voor tien soorten, dus € 70,-. Ik vind het nog steeds een dure liefhebberij, maar ik merk toch al wat verbeteringen. Ik heb zoals ik in mijn vorige stukje al schreef een heel druk programma, en ik slaap ernaast nauwelijks nog overdag. Toch draai ik goed en volgens Rose kom ik wat sterker over, en eigenlijk klopt dat ook wel. Helaas is de pijn ook wat voller en sterker aanwezig. Dit is deels te wijten aan mijn behoorlijke valpartij van afgelopen zondag waarbij ik op mijn rechter heup de nodige treden genomen heb. Ik ben al blij dat ik niks ergers heb opgelopen van dit heftige pubergedrag van Jesse, kwetsbaar al ik geworden ben. Ook mijn vermoeidheid is nog alom aanwezig, maar er komt meer uit mijn vingers.

Ook de geneesheer is tevreden en hij ziet absoluut vooruitgang. Mijn vochtbalans en Chi zijn beter, en zodoende heeft hij weer voor twee weken kruiden meegegeven. De IZZ heeft tot op heden alles terugbetaald, maar dat zal binnenkort, wanneer ik de € 500,- grens zal overschrijden wel ophouden. Wel sprak ik laatst onze goede vriend Lucas, die een half jaar bij hem gelopen heeft, en die is er ondertussen voor het laatst geweest en is ontzettend tevreden. Ook hij had heel veel ontstekingsklachten gepaard gaande met grote vermoeidheid en hel veel pijn, en hij vertelde me er helemaal af te zijn. Voor zo’n resultaat teken ik ook. Tot zover deze update.

woensdagavonddienst

De afgelopen weken ontzettend druk geweest. Niet veel geschreven. Wel enorm veel gebeurd. Niet zo gek veel inspiratie. Veel gewerkt. Jarig geweest. Aan de tweede helft van mijn leven begonnen. Een fantastisch feest gehad thuis, met veel collega’s, in ons nieuwe steeds meer als thuis voelende huis. Een paar heftige opvangdiensten gedraaid waarbij veel al wel verwerkte gebeurtenissen toch weer door boven kwamen. Kortom heel veel stof, ook over hoe ik me voel, maar waar moet je dan beginnen hé? !!

Laat ik gewoon een begin maken bij deze avond, en dan ga ik later wel kijken wat er bij me naar boven floept. Om te beginnen heb ik vandaag een extra Zaldiar moeten nemen. Bij de schuiver die ik afgelopen zondag door Jesse gemaakt heb, ben ik op mijn rechter heup het weliswaar gladde trapje met die heup genomen, en ondanks dat de blauwheid meevalt, heb ik er stevig last van. De patiënten wilden vanavond gaan wandelen, maar ik kon het niet opbrengen. Teveel pijn. Ik kan wel werken hoor, en heb vanmorgen ook gewoon wel gezwommen bij mijn wekelijkse oefenuur in huize Frankeland. Ook de uitjes met Jesse gaan goed, maar zijn pijnlijk. De dienst vandaasg verloopt prettig. Alle verhalen over de feestavond bij ons thuis zijn positief. Er was voldoende van alles, en de sfeer was uitstekend. Het feit dat er heel veel gerechten waren door de collega’s zelf bereid was helemaal leuk. Daardoor was er een grote variatie. Zo was er quiche vis, vegetarische lasagna, Indiasche Tamil linzen kippensoep, Kip Panikie, Griekse salade, 3 soorten vlaai, een enorme hoeveelheid gegrilde knoflookgarnalen, stokbrood kruidenboter, olijven, zelfgemaakte broodjes, veel camenbert, brie, worst, chips, kaas, koffie thee, en natuurlijk veel wijn, port, heel veel bier, amaretto, rumcola, en nog andere door de gasten zelf meegebrachte drankjes. "Een echt Detox feest dus". Wat wel opviel was dat er heel veel rokers waren die veelvuldig buiten in de kou aan het roken waren. Zoals gewoonlijk zijn mensen die in de zorg werkzaam zijn ook mega rokers. Zelf ben ik blij dat ik al bijna acht jaar inmiddels gestopt ben.

Zo is het intussen toch ineens weer druk, dus zal de voltooiing van dit schrijven op een later tijdstip plaatsvinden. Gegroet.

Moord in Schiedam!!!

Waterhoentjejpg_3Iedereen schrik niet, maar afgelopen zondag is er een moord gepleegd in Schiedam!! Wie, oh wie is het slachtoffer, wie is de moordenaar en is er een handlanger in dit vreselijke complot!! We kennen haar allemaal. De moordenaar is Jesse, het slachtoffer is een onschuldig waterhoentje. En de handlanger? Die is onze geliefde Hot. Het begon allemaal zo onschuldig. Hot ging Jesse uitlaten en bij het passeren van het gat van Monuta begon Jesse weer hartstochtelijk te trekken naar haar geliefde waterhoentjes. Gelijkertijd passeerde er een raar mens dat de beiden in verwarring bracht. Hot gleed uit, de riem sloeg zich om de benen van Hot heen en Hot moest Jesse los laten. Jesse stortte zich op een groepje waterhoentjes en nam het slachtoffer bij de nek en begon zichtbaar trots te paraderen. Helaas! Het nekkie van het slachtoffertjeWaterhoentje kon deze wrede behandeling niet aan en brak. Het was zo’n lief hoentje vertelde de familie van het slachtoffer. Ik weet nog toen hij uit het ei kroop en zo fier zijn nekkie omhoog hield. Beautiful_girl_2Hij zou een goede vader zijn geworden, zo zorgzaam was hij. Het waterhoentjes bestand zal nooit meer worden zoals het was. Het kwam ook door het ijs dat hij niet kon ontsnappen. De moordenaar was dus helaas dus sneller.  Vervolgens speelde Jesse een paar uur met en het Hoentje en Hot. Hot was zijn mobieltje vergeten en moest toen even naar huis om ondergetekende op te halen. Daarna ging Jesse een korte wandeling maken over het ijs en Hot nam het waterhoentje op en gooide hem in de vuilnisbak om zo de snode wandaad te verbloemen. Ook hielp het om Jesse naar huis te lokken en op te sluiten in de hal van ons appartementen complex.01082007_een_der_eerste_fotos_can_2 Later vertelde Hot mij dat zijn hart was gebroken door deze daad en snikkend in mijn armen nam hij afscheid van de dag.