Toch een tuin(tje)

Na een jaar hier. Ja alweer een heel jaar. Ongelooflijk hé!! Beginnen we een lekker groen balkon te krijgen. Inmiddels staan er viooltjes, er hangt een grote gele bloemetjes plant. De oude vetplant die we hebben meegenomen van de Rotterdamsedijk en waarvan het er lange tijd naar uit zag dat deze het niet zou overleven doet het ondertussen weer goed. We hebben een grote aardbeiplant gezet, en er staan diverse kruiden, als mint, peterselie, bieslook, basilicum, tijm en en de bolletjes die ik op 12 mei ter ere van de dag van de verpleging heb gehad heb ik sinds enkele dagen gepot. Oh ja, en Rose kreeg vorige kreeg van een vriendin een vlijtig liesje. Naar buiten kijkend begint het er heel leuk uit te zien. Eerst dachten we dat we helemaal geen planten zouden neerzetten gezien de enorme hoeveelheid groen waartussen we zitten, maar wat blijkt een groen balkon als uitloper van onze huiskamer is toch wel erg leuk. Kijk mee:03_tuintje

Advertisements

Jesse alweer weg

Zojuist Jesse weer weggebracht. We hadden twee vrije dagen en dus Simon_v_d_rivier_nr_9_schipbreuk_2_ heb ik haar weer naar huis gehaald, en zo hadden we de afgelopen week 4 dagen in totaal Jesse in huis. En dat maakt ons huis toch wel een stuk completer. Ik heb weer twintig zakjes eten meegenomen, zodat ze daar voorlopig ook weer voldoende eten hebben. Het was gezellig de afgelopen dagen. Ik ben samen met Rose twee middagen naar buiten gegaan met Jesse. Geen grote ronde, maar toch naar buiten, en dat deed goed. Rose zit natuurlijk de rest van de dag binnen, en zo krijgt ze naast de aanvullende vit D toch ook aan Simon_v_d_rivier_de_stam_der_ruiter natuurlijke vitamine D. Jesse vind het wel vreemd, zo vast aan de rolstoel, en tegen de tijd dat ze er aan gewend geraakt is is Rose de stoel weer uit.
De immobiliteit en de afhankelijkheid zijn voor Rose het lastigste. Binnenshuis begint ze aardig handig te worden, maar om iets buiten de huiskamer, het toilet, de keuken en de gang te doen is onmogelijk zonder daar mij bij in te schakelen. Ik kan me ook heel goed voorstellen dat het ongeduld toeneemt. Soms hebben we zodoende ook best wel spanningen. Niet onoverkomelijk natuurlijk, maar net zo goed als ik veranderd ben door de altijd aanwezige pijn en vermoeidheid, heeft zo’n operatie ook zo zijn gevolgen.

Zo is ze inmiddels ook al weer drie reeksen strips verder. Op het ogenblik zit ze even bij de kapper. Onder aan ons appartement is "de Babbelaar" een leuke en betaalbare kapsalon, en daar heb ik er wegensSchipbreuk_in_de_tijd_dodelijk_univ  te lange krullen net naar toe gebracht. Ik krijg een telefoontje wanneer ze klaar is, en dan ga ik even een uurtje slapen alvorens naar mijn werk te gaan. We hebben net een stuk kruimelvlaai op die ik ter ere van de 36ste verjaardag van Merlijn gisteren in huis had gehaald. Zo hebben we op afstand toch een beetje zijn verjaardag meegevierd. Over strips gesproken, want daar begon ik dit stukje mee: ze is nu bezig met de vier boeken uit "de avonturen van Willem Peper" van Henk ‘t Jong en Adrie van Middelkoop. Daarvoor heeft ze de reeks "Simon van de Rivier"van Auclair en Riondet gelezen, en daar heb ik ook weer even in geneusd. Van de genoemde reeksen in de laatste dagen is deze wel de beste. Voor daarna heb ik de reeks "Schipbreuk in de Tijd" van Paul Gillon neergelegd. Die laatste is ook een waanzinnige reeks. Het heeft jaren speurwerk gekost om deze serie compleet te krijgen. Vooral deel vier "dodelijk universum" waar ook Jean-Claude Forest een grote bijdrage aan geleverd heeft was bijzonder moeilijk te krijgen. Alle andere boeken kon je op tweede hands markten met gemak kopen, maar Schipbreuk_in_de_tijd_8_1981 deze is zeer zeldzaam. Die bewaren we dan ook maar in plastic. Nu weer genoeg over strips.

Mijn telefoon raakt steeds beter ingericht. Ik begin nu pas door te krijgen wat er allemaal mee mogelijk is. Buiten mijn adressen en telefoonnummers, heb ik er ondertussen muziek en foto’s op en voor de komende vrije dagen heb ik me voorgenomen de agenda functie eens wat beter te bestuderen. dat laatste ook omdat mijn Palm Zire, het na een jaar of acht á tien nu toch echt vrijwel begeven heeft. Dat Palmpje, daar heb ik enorm veel plezier van gehad. Ik liep het laatste jaar al rond met die van Rose, omdat die van mij het vorig jaar, al voor onze verhuizing, begeven had. Ik had de mijne eigenlijk altijd bij me, omdat al de strips er in stonden, alle toegangscodes, alle telefoonnummers, eigenlijk alle dingen die nu in mijn telefoon bij elkaar kunnen. Dat elektronische agendaatje was een echte voorloper, maar nu zie je ze nauwelijks meer, en zijn ze ook niet meer nieuw verkrijgbaar. Windows 7 had ook problemen met het accepteren van de verouderde software.

Rose belde me vanmiddag om 14.00u alweer op. De wachttijd bij de kapper duurde maar en duurde maar, en haar geduld was op. Daarnaast wilde ze dat ik nog bij tijds kon gaan slapen. Ik heb haar dus teruggehaald en een afspraak voor as. dinsdag gemaakt. Vanavond na het werk kijk ik dus nog tegen haar krullen aan. Ik heb zodoende voor het werk nog even kunnen slapen en sindsdien heb ik er alweer bijna een volledige dienst in mijn eentje opzitten. het was een drukke avond. Veel gesprekken. Maar mezelf in ieder geval nuttig kunnen maken. Ik ga het hierbij laten en zeg een ieder welte rusten voor straks. Ik ga overdragen.

PS bij Vorig bericht

Beste lezers, bij het bericht over het Museumuitje met de vrienden van het Stedelijk museum Schiedam naar België op 13 maart 2010 gingen de linkjes keer op keer mis. Waar dit aan ligt is tot op heden onduidelijk. http://www.facebook.com/home.php?#!/photo.php?id=1445154389&pid=1210189 Het invoegen van deze link naar het fotoboek van Rose op Facebook wil nu wel in een nieuw stukje, dus dat moeten jullie maar gebruiken om de foto’s te kunnen vinden. Gegroet.

Het laatste uitje met vrienden v.h. museum Schiedam

Het is triest, héél triest. Misschien heb ik daarom het stukje over het laatste museum uitje wel zo lang uitgesteld. Er zijn niet genoeg belangstellenden meer die met ons mee willen gaan en het museum moet er telkens €'s bijleggen om de bus te huren, afspraken met musea en hun gidsen te maken. Zo rijk zijn ze niet. Het enige wat ervoor kan zorgen dat ze weer met ons op pad gaan is als er nu allerlei mensen zich aanmelden om met ons mee te willen gaan. 

Maar we zijn op 13 maart naar België gegaan langs de mooie rivier de Leie. Dit is een prachtig kronkelige rivier http://www.toerismevlaanderen.nl/tvl/view/nl/2133960–Film-detail-.html?view=35440550 waarom heen en langs zich allerlei dorpen zich gedrapeerd hebben. Mooie, kleine dorpen en steden waarvan Wim Sonneveld zo mooi kon zingen met zijn lied "Het Dorp". Hot en ik gaan graag naar ons onvolprezen België. Het land is schitterend, de mensen vriendelijk, het eten is heerlijk en het bier bruist prachtig. Kortom alles wat men zich kan wensen.

004_de_stichters_van_dit_museum Onze eerste halteplaats was in Deurle-Latem. http://www.euroreizen.be/trips/leiestreek/latem_deurle.htm Daar bevindt zich het museum Dhondt-Dhaenens (MDD). Het is in 1968 ontstaan uit de nalatenschap van het echtpaar Jules en Irma Dhondt-Dhaenens. Er waren op dat moment 3 tentoonstellingen aan de gang en de eigen collectie was elders. We hadden een interessante gids die ons probeerde bepaalde stellingen te deponeren. O.a. Wat wil je van kunst? Wat doet kunst met je? Wil je je bezig houden hoe het eruit ziet of wil je meer? Want als je het goed beredeneer alles is al geschilderd, gezegd. Wat voegt moderne kunst aan de al aanwezige kunst toe. Kortom wat is de meerwaarde.

De eerste kunstenaar was Ellen de Meutter uit België. Terwijl de gids de stellingen hierboven verwoordde keken we rond in deze ruimte en haar werk spreekt me aan. Waarom? Het materiaal, composities en kleur. 022_en_aandacht Veel zwart en donkere kleuren. 040_luisteren Het is niet naar het leven getekend maar weerspiegelt haar "innerlijke leven". Ze is niet wat ik een onbeschreven blaadje zou noemen. later bedacht ik me dat ik haar als een moderne sjamaan zou kunnen beschouwen. Een sjamaan in de oude zins des woords was iemand die op plekken was geweest waar nog weinig mensen zijn geweest dat was dus de geesteswereld. Zij waren en zijn een bemiddelaar tussen de geesten en de mensen en probeerden toen de harmonie tussen deze twee werelden te handhaven. De kunstenares Ellen is zo gezien ook een bemiddelaar. Maar nu tussen het verleden en heden. Door haar verleden aan ons te tonen zo kunnen we ons verleden spiegelen in haar werk. De verhalen die we elkaar kunnen vertellen van vroeger zijn altijd anders maar de emoties zijn hetzelfde.

De tweede kunstenaar wiens werk tentoongesteld werd was Anselm Reyle een Duitse kunstenaar. Het is een kunstenaar die door allerlei materialen wordt geïnspireerd. 004_overzicht Niet alleen schilderwerk. Hij  schildert, bouwt, spijkert, lijmt, vouwt en noem maar op en creëert zo een eigen bling bling wereld. 010_detail_van_een_paal Ik heb daar al fotograferend hele leuke zelfportretten gemaakt met vreemde effecten door het materiaal. 039_vreemd_drietal Leuk, leuk en nog eens leuk. De gids was er niet door geraakt. Hoeft niet.  Maar het 025a was wel grappig en leuk foto materiaal. Laat de foto's voor zich spreken.

De derde kunstenaar is Kristien Daem met fotografie. Zij heeft een aantal pieren langs de kust door de tijd heen geportretteerd. Mooie foto's, maar dit zei met niet veel.

http://www.museumdd.be/common/tt.asp?ID=7&DID=940

We dachten, voordat we regelmatig op kunst safari gingen dat het ontspannend, leerzaam, gezellig en niet vermoeiend zou zijn. Voor het merendeel klopt deze redenatie wel. Het is ontspannend, leerzaam en gezellig maar absoluut vermoeiend. Ten eerst je loopt, staat, hangt, zit en drentelt in de diverse musea. Je luistert, denkt mee, becommentarieert met de gids. Deze vertelt zijn of haar verhaal en de insteek is telkens anders.  Sommigen gaan uit vanuit het werkstuk; de techniek, materialen, de geschiedenis van het werk, is het vernieuwend of behoudend. Anderen gaan vanuit de schilder; zijn of haar levensgeschiedenis, wie waren de leermeesters, is het een vernieuwer of behouder, hoe is de techniek en hoe is die door zijn of haar leven verbeterd of niet. Wat is het grootste werk van deze kunstenaar en waarom. Sommige gidsen vertellen hun verhaal met de taal en ogen en anderen vertellen met hun hele lijf. Fascinerend om dit te zien gebeuren en telkens worden we een stukje wijzer. Er wordt dan een insteek gezien waarvan we niet eens wisten dat dit ook op deze of andere wijze bekeken kon worden. later keken Hot en ik in elkanders ogen en verzuchtten: Vroeger hadden we oren en hoorden niet, hadden we ogen en zagen niet.

De gids was zo vriendelijk nadat de rondleiding was afgelopen om voor een een restaurant te zoeken waar het goed toeven is en een tafel voor ons te reserveren. Heel prettig want omdat hij uit deze streek komt kent hij de beste en weet wat betaalbaar is en dat scheelt weer zoeken. Ook kregen we een afscheidscadeau van het museum en dat was de eerste keer dat dit ons overkwam. Het was een boekwerk over het museum en diverse exposities die er te zien waren geweest.  

Beste lezers, de andere door mij en Hot gema
akte foto's zijn te zien op fotomappen in facebook. We geven hiernaartoe een link. De fotomappen waar je moet zijn beginnen met : Uitje met vrienden van het museum 2010-03-13. Veel kijkplezier. Reacties zijn altijd welkom op het emailadres in de linkerkolom of via reacties. Gegroet
. http://www.facebook.com/home.php?#!/photo.php?id=1445154389&pid=1210189

Kort bericht, woensdagavond 2010-05-26

Ik ben aan het werk vanavond, en heb even de tijd voor een korte update.
Ik heb het druk, en het gaat heel behoorlijk.
Wat ontzettend belangrijk is is dat ik iedere dag de dag in tweeën breek en tussendoor ten minste 1 uur ga slapen.
Alleen op die manier krijg ik het voor elkaar om en 100% te werken in het ziekenhuis waar ik werk, en daarnaast de nodige mantelzorg te verstrekken aan Rose, mijn vrouw, die nu bijna drie weken geleden aan haar enkel geopereerd is. Die is na een erg lange wachttijd nu definitief vastgezet met twee platen en 16 schroeven.
Waar ik nog wel mee worstel is met mijn humeur. Door de pijn, de vele pijnbestrijding, 4,5 gram per dag, en de constante vermoeidheid, lijkt het wel of ik of een goede bui heb of hogelijk geïrriteerd rondloop. Er is geen tussenweg mogelijk, en dat maakt de omgang met mij juist in ontspannen sferen zoals thuis erg moeilijk.
Op mijn werk kan ik dit goed ondervangen en lijk ik immer stabiel vriendelijk, maar juist thuis is dit een valkuil, en verhef ik snel mijn stem, ben ik snel ontstemd als dingen niet zo gaan als ik wil, heb nauwelijks geduld, en kan ik me lelijk laten gaan in drift en onredelijkheid.
Ik baal hier ontzettend van, maar dat maakt me dan weer depressief.
Ik loop ondertussen wel bij een klinisch psycholoog, en ben daar bezig met cognietieve therapie, maar dat is niet de eerste keer. Ik wil er meer vat op krijgen want anders ben ik zometeen mijn relatie kwijt en dat is wel het laatste wat ik wil. Hier volgt vast en zeker meer over, want hiermee ben ik voorlopig nog niet klaar.

Nu ga ik weer aan het werk. Tot een volgende keer.
Gegroet.

Tension

Tension Waar het door kwam of komt, ik weet het niet. Twee heerlijk ontspannen dagen gehad, en dan toch, is daar ineens, onverwacht, spanning onderling. Een verkeerd woord, een woord wat verkeerd opgevat word, wat je verkeerd hoort, en daar heb je ineens de eerste stemverheffing, het woordje nooit, komt er een keer doorheen, en vervolgens het woord altijd, en je hebt de poppen aan het dansen. In mijn geval heb ik er dan ondanks uit praten vaak de hele dag last van. Ik draag dat dan wat ik er ook aan doe, of ik me schuldig voel of niet, langer mee dan ik wil. Eigenlijk heb je er alleen maar last van. Die last uit zich of door tranen, of door een down gevoel, of de wanhoop slaat toe. Ik ga dan ook twijfelen aan Tension2 waar het om ging, was het de moeite waard, en eigenlijk vrijwel in alle gevallen is het niet de moeite waard geweest. De ellende voelt achteraf gewoon klote. Ook mijn verplicht rustmoment voor dat ik ga werken is dan nauwelijks een rustmoment, en beide partijen hebben ook nog eens hetzelfde verdrietige nagevoel en de daarbij behorende schuldbewustheid. Ook ruzie maken en goed maken blijkt iedere keer, zelfs al zitten we al in ons dertigste jaar samen, een kunst.

Pinkstervrij

Jesse is sinds gisteren weer bij ons en dat is heerlijk. Raar maar waar, als ze er niet is dan is ons huis ondanks Z beest, Wijfie, Knul, Rose en mijzelf toch niet compleet. We hebben tijdelijk een andere manier van omgang met haar, maar ook Jesse geniet van de koppies van Z. haar extra schone oren, het heftige spel met Knul en ik weet niet wat nog meer allemaal, maar ze geniet. Morgen breng ik haar weer voor drie dagen weg, maar dat is goed te overzien.

Rose en ik hebben ook goede dagen. We zijn naar buiten geweest vandaag. Niet naar het Sterrebos, wat veels te lang en te zwaar bleek voor mij, maar gewoon een rondje met Jesse over de Troelstralaan, over de Burgemeester van Haarenlaan, en terug over de Vlaardingerdijk. Rose vond het lekker, en dit was haalbaar. We hebben tevens op het balkon koffie gedronken. Onze planten en kruiden staan er goed bij, en we genieten dubbel en dwars van het uitzicht. Het was vandaag en gisteren ook te gek weer. Op dagen zoals deze hoeven we helemaal niet meer op vakantie. Het is om ons huis heen ook zo heerlijk groen. Werkelijk te gek voor woorden als je bedenkt dat we midden in de stad wonen. Een vogel getwetter en getjilp. Prachtig. Ik had deze dagen ook inToenga_8_meester_der_mammoets_1973  het teken van verwennen gezet. En terugkijkend is dat uitstekend geslaagd. Vandaag heb ik de beste aspergeschotel van mijn hand tot nu toe voorgeschoteld. Heerlijke krieltjes in de schil, gewelde boter, ham, grofgesneden witlof, afgemaakt met kaas, gekookte eieren en de allerdikste asperges die ik vinden kon van de markt. De meeste mensen kopen de verkeerde asperges, die vergeten dat er nog flink wat schil af gaat, want dat schillen blijft het belangrijkst. We hebben zitten smullen, en ik had er een lekkere Cidre Brut de Normandie bij gehaald en die smaakt nog immer uitstekend, zonder dat je direct op je wenkbrauwen loopt.

Sinkingofjapan Vanmorgen zijn we na mijn ronde met Jesse bij het door RoseSinkingofjapan2  klaargemaakte ontbijt gaan kijken naar een onvervalste rampenfilm. deze keer een pas door ons aangeschafte Japanse film, "Sinking of Japan", van regisseur Shinji Higuchi gaan bekijken. http://www.moviegids.be/index.cfm/93694/THE-SINKING-OF-JAPAN De twee uur en 10 minuten waren dik de moeite waard. Het was een ander soort Japanse film als die we tot nu toe gezien hebben, maar wel met erg mooie manier van in beeld brengen en met technische hoogstandjes.

Trigi_1_strijd_om_trigi_1977_oberon Vervolgens heb ik de reeks "Trigië, opkomst & ondergang v eTrigi_29_de_maan_van_gallas_1984_ob  Keizerrijk" (Don Lawrence) weer opgeborgen in onze stripverzameling en de vierdelige reeks "Tschaï, de waanzinnige planeet" geschreven door Jack Vance en nu getekend door Morvan, Li-an en Scarlett, tevoorschijn gehaald. Die hebben we ook compleet op het laatste deel na. Trigië, en Toenga zijn oude series, en de eerstgenoemde serie zouden we nu niet opnieuw kopen. Het zijn het soort van heldhaftige Keizer verhalen, die wel heel leuk zijn, maar wel erg vaak in de serie terugkomen. http://www.zilverendolfijn.nl/ Toenga De boeken zijn inmiddels ook behoorlijk oud en veel gelezen, maar tevens compleet,Toenga_1_de_wilde_horde_1_1974  dus weg doen is ook niet direct een optie. Rose zit momenteel even te kijken naar een aflevering NCIS. We konden onszelf er niet toe brengen om naar dat geschreeuw van de lijsttrekkers te gaan kijken. Om 23.00u gaan we wel goed luisteren naar "het Oog op Morgen". Dan horen we de commentaren achteraf, en zijn in een keer ook weer bij.

  1. Een stad vol ChaschTscha_de_waanzinnige_planeet_1_de_c
  2. Onder de Wankh
  3. De Dirdir
  4. De Pnume

Rose leest momenteel veel af. Daarna gaat ze door met de serie "Tramp" door Kraehn, Jean-Charles en Jusseaume. Tramp_de_vuile_oorlog_door_kraehn_e Ook de reeks "Toenga" van Edouard Aidans, heb ik maar tevoorschijn getoverd, omdat haar tempo van zich erdoorheen werken onvoorstelbaar is, en ik morgen weer aan het werk ga.