Jesse alweer weg

Zojuist Jesse weer weggebracht. We hadden twee vrije dagen en dus Simon_v_d_rivier_nr_9_schipbreuk_2_ heb ik haar weer naar huis gehaald, en zo hadden we de afgelopen week 4 dagen in totaal Jesse in huis. En dat maakt ons huis toch wel een stuk completer. Ik heb weer twintig zakjes eten meegenomen, zodat ze daar voorlopig ook weer voldoende eten hebben. Het was gezellig de afgelopen dagen. Ik ben samen met Rose twee middagen naar buiten gegaan met Jesse. Geen grote ronde, maar toch naar buiten, en dat deed goed. Rose zit natuurlijk de rest van de dag binnen, en zo krijgt ze naast de aanvullende vit D toch ook aan Simon_v_d_rivier_de_stam_der_ruiter natuurlijke vitamine D. Jesse vind het wel vreemd, zo vast aan de rolstoel, en tegen de tijd dat ze er aan gewend geraakt is is Rose de stoel weer uit.
De immobiliteit en de afhankelijkheid zijn voor Rose het lastigste. Binnenshuis begint ze aardig handig te worden, maar om iets buiten de huiskamer, het toilet, de keuken en de gang te doen is onmogelijk zonder daar mij bij in te schakelen. Ik kan me ook heel goed voorstellen dat het ongeduld toeneemt. Soms hebben we zodoende ook best wel spanningen. Niet onoverkomelijk natuurlijk, maar net zo goed als ik veranderd ben door de altijd aanwezige pijn en vermoeidheid, heeft zo’n operatie ook zo zijn gevolgen.

Zo is ze inmiddels ook al weer drie reeksen strips verder. Op het ogenblik zit ze even bij de kapper. Onder aan ons appartement is "de Babbelaar" een leuke en betaalbare kapsalon, en daar heb ik er wegensSchipbreuk_in_de_tijd_dodelijk_univ  te lange krullen net naar toe gebracht. Ik krijg een telefoontje wanneer ze klaar is, en dan ga ik even een uurtje slapen alvorens naar mijn werk te gaan. We hebben net een stuk kruimelvlaai op die ik ter ere van de 36ste verjaardag van Merlijn gisteren in huis had gehaald. Zo hebben we op afstand toch een beetje zijn verjaardag meegevierd. Over strips gesproken, want daar begon ik dit stukje mee: ze is nu bezig met de vier boeken uit "de avonturen van Willem Peper" van Henk ‘t Jong en Adrie van Middelkoop. Daarvoor heeft ze de reeks "Simon van de Rivier"van Auclair en Riondet gelezen, en daar heb ik ook weer even in geneusd. Van de genoemde reeksen in de laatste dagen is deze wel de beste. Voor daarna heb ik de reeks "Schipbreuk in de Tijd" van Paul Gillon neergelegd. Die laatste is ook een waanzinnige reeks. Het heeft jaren speurwerk gekost om deze serie compleet te krijgen. Vooral deel vier "dodelijk universum" waar ook Jean-Claude Forest een grote bijdrage aan geleverd heeft was bijzonder moeilijk te krijgen. Alle andere boeken kon je op tweede hands markten met gemak kopen, maar Schipbreuk_in_de_tijd_8_1981 deze is zeer zeldzaam. Die bewaren we dan ook maar in plastic. Nu weer genoeg over strips.

Mijn telefoon raakt steeds beter ingericht. Ik begin nu pas door te krijgen wat er allemaal mee mogelijk is. Buiten mijn adressen en telefoonnummers, heb ik er ondertussen muziek en foto’s op en voor de komende vrije dagen heb ik me voorgenomen de agenda functie eens wat beter te bestuderen. dat laatste ook omdat mijn Palm Zire, het na een jaar of acht á tien nu toch echt vrijwel begeven heeft. Dat Palmpje, daar heb ik enorm veel plezier van gehad. Ik liep het laatste jaar al rond met die van Rose, omdat die van mij het vorig jaar, al voor onze verhuizing, begeven had. Ik had de mijne eigenlijk altijd bij me, omdat al de strips er in stonden, alle toegangscodes, alle telefoonnummers, eigenlijk alle dingen die nu in mijn telefoon bij elkaar kunnen. Dat elektronische agendaatje was een echte voorloper, maar nu zie je ze nauwelijks meer, en zijn ze ook niet meer nieuw verkrijgbaar. Windows 7 had ook problemen met het accepteren van de verouderde software.

Rose belde me vanmiddag om 14.00u alweer op. De wachttijd bij de kapper duurde maar en duurde maar, en haar geduld was op. Daarnaast wilde ze dat ik nog bij tijds kon gaan slapen. Ik heb haar dus teruggehaald en een afspraak voor as. dinsdag gemaakt. Vanavond na het werk kijk ik dus nog tegen haar krullen aan. Ik heb zodoende voor het werk nog even kunnen slapen en sindsdien heb ik er alweer bijna een volledige dienst in mijn eentje opzitten. het was een drukke avond. Veel gesprekken. Maar mezelf in ieder geval nuttig kunnen maken. Ik ga het hierbij laten en zeg een ieder welte rusten voor straks. Ik ga overdragen.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s