Ervaringen

Ondanks de beroerde nacht gisteren is het op de dag nog goed gekomen. Ik had gelukkig 's middags voor het werk een betere rustperiode en het werk was druk, leuk en aangenaam, maar helaas wel een stuk drukker dan normaliter op een zaterdag. Een van de Patiënten heeft getrakteerd op Chinees en dat was een erg lekkere verrassing. Hij had dit alleen niet overlegd met de diensdoende, want de oven stond gevuld met 14 maaltijden op ons te wachten en dus waren er al een aantal mensen gestart met de drie soorten eten die gisteren door de keuken geleverd waren. Er was chicken Tandoori, schorseneren met aardappelpuree en Zeeuws spek, en gekookte aardappels, gemengde groente en een alpensnitzel. Ikzelf was aan een portie Schorseneren begonnen met Zeeuws spek. Mooi in het kader van onze koolhydraatarme dieetgewoonte. Toen kwamen er echter allerlei verschillende Chinese gerechten op tafel en ook daarvan heb ik het niet kunnen laten mezelf nog wat voor te schotelen. Ja dat was leuk en lekker. Daarnaast heb ik de nodige behandelplanverslagen geschreven, een paar gesprekken gevoerd en een ontslagbrief geschreven voor een patiënt waarvan ik Persoonlijk Begeleider was en die al een tijdje met ontslag is. Een nieuwe taak voor ons verpleegkundigen en begeleiders. Vroeger deed de dokter dit of zijn secretaresse. Tegenwoordig hebben we maar 1 secretaresse voor een heel groot deel van het ziekenhuis en die kan daar de tijd niet meer voor vrijmaken. Wij eigenlijk ook niet, en er wordt dan ook nog verwacht dat je een totale opname in 5 regels vervat. Ervaringen vastleggen Nu weten vaste lezers dat regels een rekbaar begrip zijn en dat ik in 5 regels soms toch nog meerdere A viertjes nodig heb. Toch is dat natuurlijk niet de bedoeling. Het is knap lastig om alle belangrijke zaken en veranderingen samen te vatten in 5 zinnen. Ook dat is me gelukt, en voordat de nachtdienst om 22.41 binnen kwam had ik ook alle rapportages nog gereed.

Rose schreef er eerder al over. Het was weer tijd voor de tweemaandelijkse nieuwsbrief voor de Wereldwinkel en de ene keer is dat een veel grotere klus dan de andere. Deze keer had ik na het maken van een 24bladzij tellend fotoverslag over het uitje naar 't Sterretje-Mammoet en 't Stadserfcafé weinig tot geen inspiratie meer over voor de Nieuwsbrief. Het is ook niet voor niets dat deze pas de 31ste van deze maand gereed gekomen is. Tijdens de andere werkzaamheden had ik een kladje naast me liggen om wat ideeën op kwijt te kunnen. Een zucht van verlichting over het feit dat ook deze nu weer af is. Pfffff. Kladje schrijven

Vandaag na gisterenavond de gebruikelijke leuke discussie te hebben gehad over de klok vooruit of achteruit met Rose gelukkig toch op tijd wakker. Pillen, Douchen, een kop koffie er in en samen met Rose en Jesse naar het Sterrebos, waar we iedere zondagmorgen onze vaste andere hondenbezitsters tegenkomen. Het was knap nat. Wel weer lekker bijgekletst. Daarna besloten wat we als ontbijt zouden gaan nemen. Voor mij werd dit een heerlijke omelet. Rose makte een grote hoop geklutste tomaten, champignons, ui, knoflook en ei natuurlijk. Het was smullen. Tijdens het ontbijt hebben we gekeken naar de tweede DVD van Judge John Deed, zesde serie. Het bleek wederom een hele spannende die we nog niet eerder gezien hadden. Na het kijken weer naar bed.

Soms komt dat me wel eens de strot uit, maar doe ik het niet zit niemand anders dan ikzelf op de gebakken peren, dus kies ik er iederre keer weer maar weer voor om het toch te doen. Ik moet uiteindelijk vanavond ook weer werken, en dat gaat niet als ik instort. Nu zit ik onder een kop koffie verkeert dit blog te schrijven terwijl Rose een spelletje op de computer speelt. Ze wil graag dat ik haar kom helpen. Kortom een zacht verzoek om af te ronden. Dat ga ik ook doen als ik een toepasselijk plaatje gevonden heb. Later weer meer. Gegroet.

Een gewone zondag

Een gewone zondag. Hot ligt te slapen na gedane arbeid. Niets bijzonders, maar ik ben toch trots op hem. Drukwerk 2 De 2 maandelijks gedrukte nieuwsbrieven liggen klaar. De meeste nieuwsbrieven worden per mail verzonden maar een aantal medewerkers hebben geen pc of weten niet hoe die werkt. Elke 2 maanden hoor ik Hot zuchten en steunen want dit is een deel van het werk van een voorzitter. Je moet elkaar wel op de hoogte houden van het wel en wee van de winkel. Elke keer ziet hij er tegen op maar hij fikst het toch maar om van alle losse gegevens een geheel te maken. Toen hij tot voorzitter werd gekozen heeft hij een grote bezem door de nieuwsbrieven gehaald. Door o.a. een nieuwe lay out te maken met allerlei rubrieken zoals de cijfers en getallen van onze onvolprezen penningmeester. Helaas halen we de omzet van vorig jaar niet. De reccessie slaat toe in Schiedam en dat merken we in de winkel. Kerstpakketten 1 Gelukkig hebben we een 2tal mooie kerstpakket Kerstpakketten 2 orders binnen en Ans B. Draait de kramen met verve. Ze woont heel haar leven in deze onvolprezen stad en kent de mensen, heel veel mensen. Dus ze weet wie wat spaart, jarig is of een jubileum heeft, wat ze lekker, mooi of bijzonder vinden. Daar houdt ze rekening mee met de inkopen en wanneer ze wat gescoord heeft tikt ze de betreffende persoon aan en zegt dan Héél lief "Ik heb wat bijzonders voor jou op de kop kunnen tikken". Je moet dan wel sterk in je schoenen staan wil je deze vriendelijke vrouw die toch wel heel hard voor jou zoekt om net datgene waar jij zo van houdt te weigeren om dit aan te schaffen. Dus de omzet is daar dan toch bijzonder hoog. Ook heeft zij zich op de pakketten  gestort en samen met de prijzen groep alles ingekocht, gepakt en laten afhalen. Ook hebben zij en de penningmeester de zakelijke dingen afgehandeld. Knap vinden Hot en ik dit. We zullen haar deerlijk missen wanneer zij dit niet meer kan, om welke reden dan ook. Drukwerk 1 Ook heeft zij beloofd de pakketten enz. in januari met een van de bestuursleden te evalueren want ze is er niet eeuwig en ook niet zo jong meer en deze stok zal dan over moeten worden gegeven en genomen. Dit alles ter zijde want ik ga verder met de nieuwsbrief. Die heeft nl. een extraatje. De tekst en foto's die Hot heeft geschreven in het blog over het uitje heeft hij ook afgedrukt en bij de brief gevoegd. Als cadeautje. Wanneer we onze kerstpakketten voor de medewerkers inpakken doen wij er ook een foto van de groep op het Mammoetterrein in afgedrukte vorm erbij. Lijkt ons leuk.

Straks gaan Jesse en ik Hot naar zijn werk brengen. Sla ik 2 vliegen in een klap. Hot vindt het gezellig en Jesse heeft haar rondje gehad. Dan ga ik verder met de cursus "digitale fotografie" verder te bestuderen. We kunnen aardig met onze toestellen overweg maar alleen als hij op automatisch staat. Alle andere knoppen snappen we de ballen van en die wil ik toch wel gaan gebruiken. Het zou kunnen dat dan de foto's nog professioneler worden. Complementaire kleuren 3 In mijn gedachten ben ik ook bezig met mijn meesterwerk op de SKVR. In dit geval een mooie lettersoort en raster te vinden. Het werk is nu voornamelijk blauw en Nico adviseerde me om verder te gaan met een complementaire kleur. In dit geval is dit oranje. De kreet complementair houdt in dat deze 2 kleuren elkaar versterken. Kijk maar wanneer je naar de groenteboer gaat. De bananen liggen altijd in donker paars papier gedrapeerd. Het paars wordt paarser en het geel geler. Dus a.s. woensdag neem ik het klad mee, de afdrukken van het papier die ik van het werkstuk rukte Complementaire kleuren 2 en de verf bij het scheiden van de verf. Het is dus een spiegelzijde van het grote werk en daar kan ik lekker mee oefenen. Dit is de theorie, ik ben benieuwd hoe het af gaat lopen.

Onrust zonder grond

Na een waardeloze nacht van draaien, onrust, levende benen, pijn en niet weten wat er aan de hand was, kwam ik er vanmorgen achter dat ik Onrust
gisterenavond wel mijn glaasje water maar niet mijn pillen tot me genomen heb. Zoiets stoms is me de afgelopen drie jaar gelukkig nog niet eerder overkomen. Vanmiddag tijdens de uurtjes dagslaap als voorbereiding op mjn werkdag heb ik een beetje kunnen bijpitten, en durf nu mijn avonddienst wel aan.

Maf hé hoe een mens tobben kan en er zo'n simpel antwoord blijkt te zijn.

De rust is wedergekeerd.

Hilversum 1

Na veel drukke dagen en weinig inspiratie vandaag om tot een nieuwe nieuwsbrief voor de Wereldwinkel te komen dan toch nog een blogje. Dit onderwerp komt voort uit de zoektocht op het WWW over in eerste instantie de EUROhal, die na wat studie toch duidelijk de Expohal Hilversum EXPOhal bleek te zijn. Grappig hoe je soms vertrouwd op je geheugen, en er dan op gewezen wordt dat dit toch niet helemaal perfect werkt. Zo had ik gisteren ook mijn French Sister aan de lijn en we hebben lekker bijgepraat en zijn inmiddels weer helemaal bij, maar zij wees me erop dat niet mijn oudste broer in Hilversum in het mooie stadhuis getrouwd is maar zij. Mijn oudtse broer is in Naarden getrouwd, de plek waar zijn vrouw vandaan komt. Maf Ford Thunderbird in Expohal Hilversum zoals zulke zaken door elkaar heen kunnen lopen.

Vorige week toen ik bezig was met Packhard deluxe in expohal hilversum het blog/ of de reportage over het uitje met de medewerkers van de Wereldwinkel Schiedam dook ik in memory lane. Via de EXPOhal kwam ik bij allerlei beurzen en concoursen terecht die daar gehouden zijn. Ik heb er ook veel speldagen gehad tijdens vakanties. Ik geloof dat het Expohal samenzang kindervakantiewerk heette!! Helemaal zeker weet ik dat niet. Ook was er met kerkelijke feestdagen altijd samenzang. Expohal hilversum met prachtige oude bussen 1969 Soms door het leger des heils, soms ook omroepkoren of andere bijeenkomsten. samen met mijn ouders ben ik er zodoende ook vaak geweest. Ik vond het een indrukwekkend gebouw. Expohal publiek Er waren allemaal prachtige brede ruimtes overspannen door prachtige lange stalen overspanningen, en aan de zijkanten waren er ook verdiepingen met brede trappen, die je op de openingsfoto uit 1960-10-12, goed kunt zien. Op de foto rechts overigens ook van die fantastische bussen uit die tijd. De EXPOhal stond op het sportpark, bij de Soestdijkerstraatweg in Hilversum. Er was toen wij er in 1966 kwamen wonen net een nieuw station en een eigen halte gekomen, genaamd Hilversum Sportpark. Hilversum sportpark (met zo'n prachtige groenen trein erbij) Daarna kwam er voor Hilversum nog 1 station bij geloof ik. Ik geloof dat TV Toren Hilversum dit Hilversum Noord(of Media Park) heet. Je kunt daar het best uitstappen als je naar de NOS wilt of richting TV of KPN toren, waar mijn oudste broer nog langdurig gewerkt heeft. Hilversum halte Sportpark Er lag nog veel meer op dat Sportpark Hilversum sportpark. Onder andere de draversbaan, de atletiekbaan, de maneges en een voor die tijd grote parkeerplaats. Dat komt in deel 2. Tot zover.

Een zucht van verlichting

Vanmorgen ging de wekker erg vroeg. Vooral na een drukke dienst voelde dat wel aan als heel erg vroeg. Nog voor zevenen kraag Jesse al een behoorlijke ronde. We moesten naar het SFG voor een controlebezoek aan dr. Gerard de orthopeed van Rose. Wij beiden hielden ons hart vast want haar enkel die nu net een week uit het gips is voelde Zucht van verlichting
behoorlijk warm en werd toch weer langzaamaan wat dikker. Beiden dachten we dat er iets weer niet goed ging. We hebben geen van beiden verstand van zaken en natuurlijk ook geen eerdere ervaring met platen staal in ons lichaam. Bij de controle vond de dr. het volkomen logisch dat na een week stevig belasten het zo aanvoelde en er uitzag. Wel heeft de dr. besloten te gaan voor steun van een steunkous. Kortom geen nieuw gips en vanmiddag om half een al een afspraak bij het C.O.R.  voor het aanmeten van een steunkous. Wij beiden zitten inmiddels thuis aan een ontbijt. Ik heb vanmorgen vroeg mijn chemo kuur genomen en was daar nu dus wel aan toe. Het valt redelijk vandaag. Ik had het kaartje van mijn Chinese arts meegenomen naar het SFG omdat het meestal uitloopt daar, maar nu kan ik gewoon mijn afspraak halen van 10.00u. Ik ben met Thai Wor Tong een beetje aan het afronden. Tot vandaag heb ik driemaal wekelijks mijn kruidendrank en dat wil ik nu gaan terugbrengen naar tweemaal per week. Ik hoor wel of hij dat ook een goed idee vind. Verslag volgt.

Alles bij elkaar wordt het wel een echte zorgdag vandaag. Gegroet.

Twee witte voetjes

Centrum orthodpedie rotterdam
Vandaag hadden Rose en ik de steeds uitgestelde afspraak met de orthopedische schoenmaker. De steeds opnieuw in het gips gezette enkel was nu eindelijk dun genoeg om de maat te nemen voor de goede hoge wandelschoenen met afrolzool. De 12e november hebben we een vervolgafspraak en met wat mazzel zal Rose dan eindelijk die plastic opblaas airwalker definitief aan de kant kunnen gooien. Haar heupen zullen dan ook een feestje vieren. Die hobbelen nu al dik een jaar en we hopen beiden dat die het overleven want die hebben het afgelopen jaar enorm veel te verwerken gekregen. 

Witte voeten 2

Vandaag dus het passen. Daarvoor had hij eerst wat afdrukken nodig en daarbij gebruikte hij een moderne versie van carbonpapier. Vervolgens pakte hij een soort van glad folie en pakte voet voor voet in. Daarna kwam er gips overheen wat na het drogen middenvoor opengesneden werd en daardoor heb je een perfecte mal van beide voeten. Twee witte voetjes dus. Witte voeten
De schoenmaker, Jaap, zag wel dat vooral Rose haar rechter voet en enkel het een en ander achter de rug hebben en dat de afwerking dus heel secuur en zacht zal moeten zijn. Deze man was duidelijk ervaren en dat gaf een vertrouwd gevoel. Nu is het ook enorm belangrijk want bewegen doen wij beide veel. Rose wil ook weer echt met haar conditie aan de slag. De operatie was uiteindelijk al de 4e mei, maar ook een half jaar eerder liep ze al op deze airwalker. Deze is de tweede al en is eigenlijk al helemaal versleten. Hij zal het nog tot de Kerst moeten doen.

HighTop_Air Walker