1000, mille, thousand, duizend blogjes Jubileum op 10-10-10

1000euro
Ongelooflijk. Het duizendste stukje. Gisterenavond toen ik nog even snel voor de sluiting van mijn avonddienst het stukje over 999 maakte, gebeurde er voor de deur van de kliniek iets heftigs. Daarddor werd ik opgeschrikt. Een van de patiënten maakte me er attent op dat iemand helemaal over de rooie en zwalkend in de voortuin liep. Toen ik daarop naar buiten keek zag ik een eerder opgenomene patiënt die net toen ik keek tegen de grond kwakte. Helemaal over de toeren en zich duidelijk niet lekker voelende vond ik hem op het gras. Overeind geholpen bleek dat de betrokkene heel veel gedronken had en helemaal de weg kwijt was. Vervolgens de politie gebeld en tevens de ambulance en zodoende duurde mijn dienst een stuk langer. Tijdnes het wachten op de ambulance kwam ook de nachtdienstcollega aan en samen hebben we gezorgd dat de betrokkene veilig is afgevoerd naar het ziekenhuis. Meer dan dat konden we voor hem niet doen. Toch was mijn adrenalinegehalte behoorlijk gestegen en het duurde ook langer dan een uur na thuiskomst voor ik een beetje mijn rust kon vinden. 1000 Matchless_War_Model_cc_1918

Ook vandaag poog ik met foto's die op de een of andere manier met 1000 te maken hebben dit stuk te verfraaien. Terugkijkende naar het afgeraffelde stuk van gisterenavond laat blijkt dat toch beter gelukt dan ik in eerste instantie gedacht had. Ik had tot zojuist niet de tijd gehad om naar het eindresultaat te kijken. 

Ik vind het nog steeds een raadsel dat de afgelopen tijd zoveel 1000chickens bezoekers ons blog bezoeken. Uit alle mogelijke windstreken. Lezen al die mensen Nederlands of gebruiken ze de geboden vertaalmachines? Er zitten natuurlijk veel landgenoten in het buitenland, maar wat is er zo interessant? Is mijn ziekte zo bekijkenswaardig of kijken al die mensen naar het werk van Rose? Zijn het de oude auto's en motoren die wij beide als we ze tegenkomen op de foto zetten, en die oude herinneringen bovenbrengen? Alle records zijn afgelopen weken gebroken en ik zie eigenlijk echt niet in waardoor dat kan komen. Onze schrijfstijl is niet echt veranderd en er waren uiteindelijk al erg veel eerdere stukken. We zijn in de loop van de afgelopen bijna vier 1000 Toyota 1972 jaren natuurlijk wel wat ervarener geworden in het samenstellen van de blogjes en ook de aankleding is veel verbeterd. Als ik terugkijk dan zijn veel stukken in het verleden erg kaal en ik kom ook veel taalfouten tegen.

Ik blijf het geinig vinden om reportages te maken, en een ding is zeker, die worden veelvuldig gelezen. Regelmatig zijn er via de mail ook vragen om originele foto's of vraag naar linkjes. Zo'n gezamenlijk openbaar 1000 zonnen dagboek is toch een soort van archief waar we veel gedachten en belevenissen in delen met de lezers, en het terugzoeken is ook reuze handig. Het is toch een vorm van geschiedschrijving zonder een boek te schrijven. Ook het schrijven onder de aliassen Hot en Rose bevalt ons goed. Daardoor kunnen we toch een stukje vrijer dan onder 1000 onze eigen naam schrijven, en veel bekenden van ons weten toch wel wie we zijn. Vaak betekent het schrijven over bepaalde onderwerpen ook het begin van verwerking van problemen of het begin van zaken op een rij krijgen. Leuk en bijkomend voordeel is tevens dat mensen met je meedenken. Nadeel is wel dat als je vaste lezers tegenkomt je vaak weinig nieuws meer te melden hebt.

Geld levert het natuurlijk niet op, maar reacties zijn vaak veel meer waard dan cash. Onzekerheid neerschrijven is ook een manier om meer zekerheden te krijgen, en je komt erachter dat er meer mensen met zelfde soort problemen worstelen. Ja het is een maf jubileum en dat dit valt op de tiende dag van de tiende maand in het jaar tweeduizendtien is een ongelooflijke rare samenloop van omstandigheden die ik vooraf niet voor mogelijk zou hebben gehouden. 1000Simca-1963

Het autotje hier rechts, die simca 1000 brengt bij mij ook allerlei herinneringen naar boven. Deze wagen had de vader van een van mijn beste vrienden Vincent. Dit was de wagen van ome Ruud, zoals ik hem noemde. Ik kwam vaak bij hen op de Oosterengweg thuis en heb menigmaal mogen meerijden in hun autotje. Leuk.

1000-Thang-Long-Ha-Noi
Rose en ik zijn vanmorgen heerlijk samen met Jesse naar het Sterrebos gegaan. Rose was een hele tijd niet meegeweest en in dit prachtige koele herfstweer was het heerlijk om Jesse weer eens los te laten. De gehele tijd gaat Jesse dan op zoek naar kleine stokjes en die legt ze dan voor onze neus om ze te schoppen. Ze staat dan als een ware keepster voor je neus te dribbelen en is zeer teleurgesteld als je niet op haar reageert. Het was een vreugd om daar weer eens met haar te zijn. We hebben ook weer 1000-creative-reuse-ideas lekker bijgepraat met Wim en Tineke en natuurlijk Tom, hun Brazi;iaanse Fila Brazilero. Een prachtige reus van een hond. Na afloop heb ik ons balkon winterklaar gemaakt, wat uitgebloeide zonnebloemen en planten weggehaald en nu is het weer knap kaal op ons balkon. Tegelijkertijd heb ik de droger gevuld en de was is inmiddels al weer gereed om terug de kast in te gaan. We hebben erg lekker gegeten. Ik heb ommelet met broodjes gekregen van Rose en die heeft koolhydraatarm gegeten. Alleen een broodje zoetigheid en champignons zijn bij haar de uitzondering geweest. Zometeen ga ik voor een paar uur mijn bed in als voorbereiding op mijn avonddienst van straks. Dit was het weer voor nu. Na de afwas ga ik plat. Gegroet. 1000 gulden

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s