Donderdag

Een rare dag Een rare week. Toch alles normaliseert zich langzaam weer.

Afscheid van Trude. Een rare dag 4 Weerzien van de familie. Lange reizen, zeer wisselende weersomstandigheden. Mist, koude, gladheid, en nu weer grote helderheid en ijzel.

Ik was net buiten met Jesse, en ze was weer in behoorlijke trekmood. Als ze een paar daagjes is wezen logeren en veel los is geweest bevalt het haar aan de lijn minder, en zowel vanmorgen als vanmiddag was het knap glad, dus ik heb mazzel dat ik niet ben uitgegleden.

Het huis is gelukkig warm en gezellig en een fijne terugtrek en opwarmplek.

Overal branden lampje en door het vele glas in onze huiskamer weerspiegelen die aan alle kanten. Ook op ons balkon brand een tijdelijke petroleumlamp, en daardoor hoort het balkon meer bij onze woonkamer. A.s. zaterdag kan ik de lamp ophalen die we bij de olielampenspecialist aan de Lange Haven hebben laten ombouwen. Ik ben heel benieuwd hoe dat er gaat uitzien.

Een rare dag 2 Ik ben gisteren en vandaag bezig geweest om samen met Rose een mooi afscheids stuk te maken voor hier op web-log. Er moesten oude foto’s ingescant worden en ik ben op zoek gegaan naar plaatjes van de kerk en het huis van de diakonie op Midsland Terschelling en warempel via google earth vond ik mooie zwart wit foto’s die mooi bij het afscheidsverhaal van Rose pasten. Tijdens dat schrijven van Rose heb ik zo nu en dan een aanvulling verzorgd en tegelijkertijd dertig kerstkaarten zitten schrijven voor de Wereldwinkelmedewerk(st)ers.

Ik heb de dag van dinsdag, waar we naar Terschelling op en neer zijn geweest om afscheid te nemen van de zus van Rose, beter doorstaan dan verwacht. Ondanks het feit dat ik niet heb kunnen slapen bleek dat geen al te groot probleem. Naar mijn idee heb ik de afgelopen 2 dagen goed bij kunnen slapen en ben redelijk uitgerust. De pijn is wel op een hogere spiegel terechtgekomen, maar dat is logisch. Het weer speelt hierbij een grote rol, maar ook het feit dat we vrij zijn maakt onze alcoholinname ook wat hoger dan normaal. Samen betekent dit gewoon dat ik wat meer last heb, maar daaraan ben ik inmiddels behoorlijk gewend geraakt. Ik ben wel blij dat ik toch een aantal dagen vrij heb genomen. Alleen al het idee om vandaag op mijn Chemodag Een rare dag 3 nog niet te hoeven werken gaf/geeft me rust. Het is ook fijn om gezamenlijk dit toch nog onverwacht snelle afscheid een beetje te kunnen verwerken. Herinneringen op te halen en daar ook gewoon de tijd voor te nemen. Neen, die paar vrije dagen waar ik gezien het feit dat we toch niet meer op vakantie gaan, nog genoeg van over had dit jaar is prima.

We hebben zojuist lekker gegeten. Ouderwetse kapucijners met witlofsalade, appel, mandarijn spekjes en banaan. Niet erg koolhydraat arm, maar toch niet zwaar op de maag. Voor vandaag vind ik het weer welletjes. Gegroet. Later meer.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s