Optimisme

Optimisme
Na een aantal dagen niet geschreven te hebben komt hier weer een blogje. De afgelopen dagen heeft zich mijn herstel langzaam ingezet. Terugkijkend waren er een aantal zaken samen die me even pas op de plaats lieten maken. Bemoedigende woorden en ervaringen uit de omgeving van mijn partner, en uit mijn warme omgeving en de veranderde omstandigheden buiten zorgen er nu voor dat het zonnetje letterlijk en figuurlijk weer gaat schijnen en voelbaar is. Dank voor alle steun.

De afgelopen dagen zijn Rose en ik samen met Jesse meermaals naar buiten gegaan. Het huisarrest van Rose is zolang er geen ijs ligt over en met zijn drieën naar buiten gaan is heerlijk. Uithoudingsvermogen is er nog niet veel, maar dat moet na een terugval altijd weer langzaam opgebouwd worden. Wat dat betreft is het leuk dat we dit allebei weer moeten opbouwen. Gisteren deed het zonnetje nog niet mee, maar het feit dat er wat minder vocht in de lucht zit maakt de druk op mijn spieren en vooral mijn sleutelbenen een stuk beter en ook de pijn wat draaglijker. Ook het weer wat consequenter zijn met koolhydraat arm eten, en de verminderde alcohol inname doet daar goed aan.

Jacky Chan born 1954-04-07 Gisteren zijn we van hier naar het Sterrebos gegaan, vervolgens over de West Frankelandsedijk richting Zwembad Zuid en vandaar richting Maasboulevard. Leuk om daar weer eens te zijn. Voor Rose was het maanden geleden. Vervolgens kwamen we bij het oefenterrein van hondeschool Braaf, bij de sluis Buitenhavenweg/Voorhaven Hans tegen, en daar hebben we even mee bijgepraat. Van daar af konden we zien dat het schip van vriend Lucas er wat verlaten bij licht nu hij en zijn vriendin een huis hebben gekocht in Zeeland. DrunkenMasterMoviePoster 2 Daar zal "de Bertha" binnenkort ook wel naar toe gaan verhuizen. Dat zal raar zijn. Ook Hans had het een en ander aan nieuws. De hond waar hij de laatste anderhalf jaar heel erg veel aandacht en tijd ingestopt heeft, de nieuwe Rex, een echte ADHD Hollandse Herder, is niet meer. Het bleek uiteindelijk dat zelfs Hans met zijn mateloze geduld en tijd niet voldoende waren om er een goed functionerende hond van te laten worden. Rex vond al die tijd zijn rust niet, en nu dus uiteindelijk wel. Toch schrok ik ervan gisteren. Jesse die in al die tijd heel veel gelogeerd heeft bij Hans en zijn vrouw, heeft heel veel tijd doorgebracht met Rex, en die twee waren dikke maatjes. Ze konden elkaar goed aan, en zelfs het werken met het kontje, en het vele leunen waar Jesse befaamd voor is had Rex overgenomen. Ik had ook een band met Rex gekregen, maar het was wel een enorm overheersend beest. Niet echt een gezinshond. Hans en zijn vrouw vangen en vingen altijd veel honden op en dat was op een gegeven moment met Rex geen optie meer. Uitzonderingen als Jesse daargelaten. Raar dat ie er niet meer is.

Na dit uitgebreide bijpraten met Hans zijn Rose en ik doorgelopen naar de Bas voor wat aanbiedingen en daarna zijn we per tram en metro huiswaarts gegaan, waarna ik een dikke twee uur heb bijgeslapen.

We hebben de laatste twee dagen weer van die dagen die goed gaan. Onze contacten verlopen goed, we zijn in staat naar elkaar te luisteren en vullen elkaar lekker aan. Ook dat doet mijn herstel goed. Ik denk dat als het zo blijft gaan ik eind van de week weer naar mjn werk kan.

Vanmorgen vroeg zijn we wederom naar het Sterrebos gegaan, deze keer om Jesse lekker te laten rennen. Helaas lag het sterrebos vol met glas. Veel wodka en bierflessen die kapot op en naast het pad lagen. Rose en ik hebben de nodige plastic zakken gevuld, maar helaas ligt er nog veel meer. Jammer dat de mensen die dit doen er niet bij stilstaan dat glas veel schade toe kan brengen. wat ook niet erg helpt is dat de gemeente schiedam de schaarse vuilnisbakken nog niet ontsloten heeft na oud en nieuw. Raar, want het is inmiddels toch de 9e januari.

Neef Bas is jarig. Rose heeft hem al een mailtje geschreven. Hij is als het goed is net terug van een weekje Polen waar hij zijn vriendin heeft opgezocht. Gisteren zag ik op Facebook veel van zijn genomen foto's.

De afgelopen dagen heb ik zeker tweeduizend foto's die nog in onbewerkte en afgewerkte toestand in mijn computer zaten bijgewerkt en gecatalogiseerd. Uiteindelijk meer dan 7 GB ruimte vrijgemaakt. Het digitale tijdperk heeft ook grote voordelen. Je kunt nu veel foto's nemen, maar het weg gooien is ook een kunst. Jacky Chan Drunken Master 1978 Je kunt dan tenminste ruig en kritisch opruiming houden. Wat is het leuk om foto's van een tijd terug weer op het scherm te krijgen. Je geheugen werkt behoorlijk selectief en dan helpen foto's goed om de boel weer op een rij te krijgen.

Vanmorgen na de uitgebreide renpartij van Jesse zijn we uitgebreid gaan ontbijten. Een rode grape fruit vooraf en daarna een omelet. Top. Tijdens dat ontbijt had Rose een film uitgekozen en die was ook goed voor het humeur. Ze had "Drunken Master" uitgekozen van Jacky Chan. Alleen de geluidjes al die zijn leuk, maar de kunsten zijn nog veel aangenamer om te bekijken. Wat een training en wat een lijf.

Nu zit Rose naast me een potje Mah Yong te spelen. Een erg mooie drie dimensionale uitvoering van Zylom. Ik doe ook graag een spelletje als tijdsverdrijf. Ik neem voor dat ik ga rusten even de tijd voor een stukje dagboek.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s