Nagenieten

Music for drellaIk heb het er al eerder over gehad, maar gisteren was het eindelijk zover. We vertrokken iets voor zevenen naar het Metrostation. Uitgestapt op Beurs. Direct op zoek naar een plek voor een kop koffie met iets lekkers. Dat was moeilijker dan gedacht. Alles zat vol met eters, en de bediening was bepaald niet snel voor mensen die alleen iets wilden drinken met gebak. Toch nog gelukt, al bleek het een doorzichtige cappucino, maar  de chocoladetaart was wel erg lekker. Op tijd richting Schouwburg Rotterdam. Het was er al knap druk. Allemaal mensen op hun paasbest. Wij ook. We hadden bij de kaartjes ook consumptiebonnen gekregen, dus een lekker fruitig wijntje vooraf. Heerlijk. Vervolgens om 20.08uur de zaal in. Rij twee stoel 4 en 5. Wauw, erg vooraan. Vroeger ging ik in verband met mijn lengte nooit vooraan zitten, maar het was wel te gek. Bijna op aanraakafstand. Om exact 15 minuten over acht gingen de lichten uit en werd het stil. De voorstelling was een aansluitende reeks van beweging. Wat een spieren, wat een souplesse, wat een snelheid en pracht. Soms leek het alsof de dansers bij sommige sprongen bleven hangen. Het verhaal was aangrijpend. Ondanks dat we de muziek van Lou Reed wel kenden, was de opbouw van dit danstheater grandioos. Bryndis Brynjolfsdottir, Mitchell-lee van Rooij Songs for Drella Alles gebeurde op het toneel in stilte, maar de snelheid en heftigheid was op de gezichten zichtbaar en de spanning ook. De intensiviteit en de snelheid van de soms spastisch aandoende bewegingen waarvan ik denk dat de proffessionele dansers er bij het oefenen in eerste instantie last van gehad zullen hebben. Het was zeer aangrijpend en ik had op verschillende momenten de tranen in mijn ogen. Nu ben ik sinds mijn medicatie gebruik regelmatig Songs for Drella-Micha van Leeuwen emotioneel incontinent en maak me daar niet meer zo druk over. Er waren er duidelijk meer in de zaal die diep geraakt werden door zowel de muziek als de dans. Ik durf het een ieder aan te bevelen. Ik merk dat ondanks dat het gisterenavond was ik er nog steeds regelmatig aan terug denk. De twitter commentaren die in de hal op de wand zichtbaar waren daar blijkt ook uit dat ik bepaald de enge niet was. Dit was een verjaardagscadeau van Rose wat ik niet snel vergeten zal.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s