Het geworstel is begonnen.

Zoals hot al schreef in een van zijn vorige blogs heb ik bij Nico (SKVR) een nieuwe opdracht ontvangen. Wat zal het trouwens een geworstel zijn om steeds weer iets inspirerends te vinden voor de groep.

Thema

Opgesloten in huizen van herinnering.

Jeugd, ouders, vrienden, familie, buren, bekenden, liefdes,

Plaatsen, plekken, huizen, dieren,

Cijfers, formules, letters, woorden, zinnen, boeken,

Geluiden, muziek, films, breipatronen, foto’s, films,

Vakantiefoto’s, geuren, eten, groenten, sporten, kleding etc. etc.

Kunststroming:

Minimalisme, conceptueel art.

Kunstenaars:

Hanne Darboven, Roman Opalka. 

Het mag niet te gemakkelijk of te moeilijk zijn. We zijn weliswaar amateurs maar hebben inmiddels toch wel wat ervaring achter de kiezen. De ene wat meer dan de ander of via een andere weg verkregen kennis. Ik bijv. heb op de huishoudschool oftewel de spinazieacademie zoals die werd genoemd de grondbeginselen geleerd. Het was een brede opleiding zoals de opleidingen toen waren. We leerden de beginselen van vele vakken. Tegenwoordig zijn er minder vakken maar deze worden verder uitgediept dan toen. Ik weet niet wat beter is maar zo af en toe denk ik het eerste want nu moeten de kinderen al vroeg bepalen wat ze later gaan doen of worden en daarop worden de vakken aangepast. Stel je voor dat die het mis heeft gehad en dat hij of zij er eigenlijk geen feeling mee heeft dan is het switchen moeilijker geworden want de basis ontbreekt. Tenminste, dit denk ik en ik hoop dat ik ongelijk heb. Gekleurde cd hoes ringen Maar dit is een ander verhaal. Wat ik op die school leerde. We hadden tekenen, stofversieren, naaien en ook borduren. Wat heb ik hieraan? Nu ik leerde indelen, plaatsbepaling of compositie in mijn werk te vinden. Al deze technieken gebruikte ik toen om wandkleden te maken. Kleurrijk, slordig, héél slordig en toch speels. Dat slordige is gebleven allen weet ik dit nu te matigen. Door de tijd heen tekende ik niet meer maar ging fotograferen. De fotograaf Jos Poeder leerde me de ins- en outs hiervan. Ook ontmoette ik allerlei kunstenaars van allerlei pluimage zoals schrijvers, zangers en schilders om maar een paar voorbeelden te noemen. Less is best vertelden ze me oftewel kunst is de kunst van het laten. Het breien en het borduren ging verder. Zo heb ik mandala’s geborduurd. Later ging ik naar Leiden waar ik een 2 jarige kader opleiding volgde. Daar heb ik het meeste geleerd. Doelstellingen verwoorden, thema’s en rode lijnen. Materialen beheersen zoals druktechnieken, hout- en metaalbewerking, stoffen noem maar op. Maar. Kleurpotlood-markerstift tekening Wanneer ik dit alles nalees is het eigenlijk een saai verhaal. Het zegt niets over de dromen die ik koester. Dan droom ik van beelden, kleuren en draaiingen, lijnen en nog meer. Toen ik nog bezig was met de geborduurde mandala’s maakte ik Hot gek hiermee. Dan zei ik, schat denk je in, Groen!! Hot keek me dan met een blik aan van is ze gek geworden, ze heeft weer eens een bui, waar heeft ze het over en begon dan van hoe groen, wat groen en wat saai!! En later is het zo mooi geworden en Hot kijkt er regelmatig met grote bewondering en trots naar. Maar eigenlijk wilde ik alleen schrijven over mijn opdracht en vingeroefeningen hiervan laten zien. Hoe het later gaat worden. We zullen wel zien zeg ik dan in een vlaag van genialiteit.  Wit-Zwart 2

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s