't blijft wennen

Tevreden 4 Zo midden in de vakantieweek had ik het weer eens even op mijn heupen. Of hoe zal ik het noemen. Afgelopen donderdag zwaar overbelast begonnen aan deze vakantie en zelfs een bezoekje aan Purmerend aan Jan en Jo moeten afzeggen wegens heftige rugpijn. Twee keer gekraakt, twee keer gezwommen, er alles aan gedaan en tot vandaag het heerlijk rustig aan gedaan. Vandaag was de planning om samen met Rose en Jesse richting Hoek van Holland te gaan en daar de waterbus van de RET te nemen richting Maasvlakte(s). Dat hebben we nog nooit eerder gedaan. Vanmorgen kregen we een timmerbedrijf over de vloer, die een offerte kwamen maken om de tocht van onze schuifdeur op te lossen, te verbeteren, Pijnlijk of in ieder geval tochtvrij te maken. Tijdens het ontbijt na dat bezoekje van een zeer deskundige timmerman begon het te regenen. Dat ziende besloten we de plannen om te gooien. Daarnaartoe gaan met mat en grijs, en vooral nat weer, terwijl we juist gingen om mooie foto's te gaan schieten dat gaat niet goed samen. Zodoende besloten we een al erg lang bestaand plan te gaan uitvoeren. De gisteren gehaalde goederen gaan verwerken. Om te laten zien om welke goederen het gaat eerst een verslag over de dag van gisteren waar we het na dit halen ook wel rustig moesten doen.

Verslag maandag 4-4 Rose wil heel erg graag meer bergplek op haar werkkamer annex atelier en op zulke momenten mis je een auto gruwelijk. Doe het zelf bedrijven zitten zelden bij het openbaar vervoer, en helaas hadden alle vragen om een lift of hulp bij het vervoer tot op heden niet tot daadwerkelijke hulp geleid dus besloten we te gaan lopen. Daar aangekomen liep het aangekochte al snel in gewicht en volume op en het was of laten bezorgen of met een statiegeld kar naar huis shaken op van die kleine k wieltjes. Dat laatste werd het dus. Een behoorlijke pijnlijk lege plek in de portemonnee later en de spullen thuis, maar dan moet zo'n K Karretje ook nog terug. Heb even overwogen om dat ding ergens te laten verdwijnen, want voor die € 0,50 hoef je zo'n klereding natuurlijk niet te retourneren, maar waar laat je zoiets en daar komt mijn gevoel en "mijn verantwoordelijkheid" ook nog om de hoek kijken. Dus ook nog terug geshaked met dat K ding. Volledig door elkaar geshaked die € 0,50 cent teruggestopt in mijn portemonnee en toen weer naar huis waar Rose de goederen had opgeborgen. Terecht zei ze tegen de redelijk uitgeputte schrijver bij thuiskomst tot hier en niet verder. Teveel hooi op devork

Vandaag heeft Rose Jesse meegenomen voor een giga wandeling. Ik had wel mee gewild maar je kunt nu eenmaal net alles tegelijkertijd doen. Dus koos ik ervoor om aan de slag te gaan met voorbereidingen. Ik ben begonnen met alle gereedschap klaarleggen en de daarbij te bevestigen spullen. Daarna maat nemen en begonnen na het leegruimen van stofgevoelige spullen als onze printer overigens met boren. Bij het derde gaatje had ik na wat hapering ineens een erg kort boortje in de boormachine. Ik was kennelijk tegen de bewapening in het beton aangekomen en had plotsklaps een anderhalve cm korter boortje. De top was volledig weggesmolten. Dit was me in al mijn verbouwingen nog niet overkomen. Dat gaatje maar dat gat gelaten en verder gegaan met de dik vijftig over gebleven nog te boren gaatjes. Ik leek de tandarts wel. Alleen nu met een andere afmeting boor. Het bleef dus vooralsnog bij voorboren op 5 mm. Rose bleef langer weg dan gepland dus ben ik verder gegaan om Boeddha op het balkon zijn definitieve plaats te geven. Al zeg ik het zelf ik heb een hele mooie manier gevonden met oud hout om het zo te maken dat het lijkt of Boeddha een beetje zweeft en vanaf zijn nieuwe stekkie nu zowel naar ons in de huiskamer kijkt als naar buiten. WAUW. Helemaal te gek, en dat bevestigd met precies 1 schroef. Tevreden 3 Toen Rose en Jesse terugkwamen was dat al bijna klaar. 

Toen ze terug waren eerst een kop koffie gedronken samen en daarna een nieuw boortje en pluggen gehaald op het Rubensplein. Vervolgens was het toch nog meer werk dan ik dacht. Planken op maat zagen, waarbij ook nog een klein ongelukje voorviel waarbij ik voorover schoot, en de zaag brak en me lelijk zeer deed. Fragile Vooral de plek in mijn rug die nog herstellende was van het opvangen van een van mijn patiënten vorige week ving de zwaarste klap op. Toch ben ik achteraf erg tevreden, want we hebben alles wat we al lang hadden uitgesteld gedaan en Boeddha heeft een prachtplek en zelfs al onze petten, mutsen en hoeden hebben een eigen bergplek gekregen onde onze kattenverdieping. 

Tevreden sluit ik af met een pijnlijk lijf. Hoe het deze week verder moet weet ik nog even niet. Laat ik dat morgen na een goeie nacht maar eens bezien.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s