De kop is er weer af

Start Tot mijn eigen grote verbazing zitten mijn eerste drie werkdagen er weer op. Er even tegenop zine hoort er bij. Is eigenlijk altijd zo als ik langer dan een week afwezig ben geweest. De patiënten groep werkte mee. De sfeer is redelijk en de mensen staan niet op het punt elkaars hersens in te slaan. Wel was het knap druk. Veel somatische problemen en ik ben dan ook verschillende malen met mensen in het algemeen ziekenhuis geweest. Een van onze patiënten had afgelopen week onder invloed van zowel alcohol als medicatie een hele heftige klapper gemaakt en is woensdag weliswaar bont en blauw alweer naar de afdeling retour gekomen. Ook de patiënt die ik afgelopen dinsdag naar het Vlietlandzkh gebracht had is inmiddels weer terug. Gisterenavond waren er weer 17 op de afdeling. Mijn collega had zich ziekgemeld en een andere collega is vier uur komen bijspringen. Gelukkig want het was toch een behoorlijk hectische avond. Veel gesprekken, het nodige verdriet, wat afscheidsgesprekken, en via de telefoon ook nog de nodige hulpverzoeken, en terugvallers. Dit was weer aanleiding tot angstige momenten bij nu opgenomenen. Sommige vinden het feit dat anderen die zij op de afdeling hebben leren kennen en dus samen het proces van afkicken, gevoel terug krijgen motiveren en opknappen hebben doorgemaakt nu alweer aan het terugvallen zijn ondanks alle goede wil en zetten in de rug zeer demotiverend en het maakt onzeker. Zeker nu we weer voor een Weekend zitten met bijvoorbeeld een Koninginnedag en zometeen bevrijdingsdag, dagen dat de drank en de drugs op straat heftig aanwezig zijn en een glaasje gauw is ingenomen komt die angst snel op en ik vind dat ook logisch. Het blijft uiteindelijk altijd een zwak punt, een verslaving en ook een K ziekte, waar je je leven lang rekening mee moet houden.

Kortom toen ik gisterenavond om 23.00u weer met Rose en Jesse huiswaarts keerde was ik erg blij het er weer heelhuids te hebben afgebracht. Ik heb niet gerent, en of gevlogen, en toch gewoon netjes en goed gewerkt. Het vooruitzicht van vandaag lekker vrij te zijn was heerlijk.

Vanmorgen alleen maar even een ronde met Jesse gelopen, brood gehaald en gezwommen. Ik dacht eerst dat ik net als vorige week de enige van de fysiozwemclub zou zijn, maar Jaap en Hans, de fysiotherapeut kwamen uiteindelijk toch opdagen en we hebben wat heftige nieuwe oefeningen gedaan. Helaas viel mijn telefoon na het zwemmen en krijg ik nog niet herstart. Komt nog wel. Daarna ben ik naast Rose neergeplofd op de bank en hebben we even naar het Britse sprookje op TV gekeken. Zoiets zie je ook niet dagelijks. De rest van de dag houden we het lekker rustig. Rose is naar de markt geweest en heeft de inkopen gedaan. Voor nu vind ik het genoeg. Gegroet.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s