Bevrijdingsdag

LogoFakkel Ziekenhuizen doen of het Bevrijdingsdag1 Zondag is vandaag, terwijl in de rest van Nederland iedereen lijkt te werken. Het blijkt dat in de vorige CAO besprekingen de Goede Vrijdag geruild is voor 5 mei als vrije dag. Alleen zoals gebruikelijk is dat niet erg helder gecommuniceerd. Zo was ik vanmorgen vroeg al bij de tandarts. Ze kwam niet aan behandelen toe omdat ze zich afvroeg of ze bij mij met mijn ziekte en al mijn medicatie wel veilig een kies kon trekken. Ik heb vandaag natuurlijk ook mijn Chemodag dus ik snap haar voorzichtigheid ook wel, en ben er zelfs blij mee. Helaas zit ik dus nog steeds wel met de kies en met de pijn, en tot overmaat van ramp blijkt het postvak van mijn behandelaar aan wie ik nu zo spoedig mogelijk wilde vragen of de tandarts verder kan gaan met haar plannen of niet. Ik ben dus nog niet bevrijd van de pijn, maar ach. 

Voor de rest ben ik wel lekker vrij vandaag. Op een paar telefoontjes na in verband met wat agressie meldingen na dan. Ik kan er vandaag ook weer lekker van genieten. De afgelopen twee dagen op mijn werk waren heel bizar. Door totaal onvoorziene omstandigheden moesten er ook onverwachte nood beslissingen genomen worden en helaas verliep niet alles volgens Loesje bevrijdingsdag 2011 plan en duurde het karwei om iemand uit erg gevaarlijke omstandigheden te halen langer dan voorzien. Als ik alles had kunnen voor zien dan zou ik het gegarandeerd anders gedaan hebben en ook meer hulp hebben ingeschakeld. Nu, doordat alles langer duurde en achterblijvers tot hele snelle conclusies kwamen zonder even na te vragen was er even wat paniek. Niet geheel onterecht, want het ging nu eenmaal niet zoals gewenst. Gisteren had dat tot gevolg dat ik een spreekwoordelijke draai om Draai om je oren de oren kreeg van de afdelings zorg coördinator en moest beloven zoiets nooit meer te doen. Als vanzelfsprekend gedaan. Eerder al had aan de collega's van die avond en de managers laten weten het anders te zullen doen als het weer voorkwam, maar terug draaien is er vaak niet meer bij. Trouwens het is voor het eerst, en ik maak me sterk, ook voor het laatst in mijn al lange carriere dat zoiets als dit voorgekomen is. Consequenties

Wel was ik uiteindelijk erg gelukkig met de afloop. Een hoop zorgen minder bij familie, relaties, en bij mij. En tevens is het voorlopig op de weg een stuk safer. Kortom, hier kan ik mee leven. De collega met wie ik werkte afgelopen dinsdag was net zoals ik wel benieuwd naar de consequenties, maar nu een goede nacht later heb ik wel weer wat meer vertrouwen in de goede afloop.

Bevrijdingsdag - de vlag hangt uit Sommige lezers zullen wel denken, wat is dit nu voor een vaag verhaal, ja dat klopt. Dat heb je als het over patiënten in een ziekenhuis gaat en tevens over mijn eigen veiligheid. Ik schrijf wel onder een alias, maar ik moet desalniettemin goed rekening houden met privacygevoeligheid, dus verder kan ik niet gaan.

Bevrijdend is het wel. Net zoals gisterenavond de Dodenherdenking op zeer respectvolle en emotionele wijze verliep op de afdeling. Ik werkte erg lekker met een vaste en fijne collega en heb alles wat ik de avond daarvoor door bovenstaande niet kon doen kunnen inhalen. Verder hou ik het hierbij. Ik vind het altijd waardevolle en zeer gedenkwaardige dagen.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s