Twijfel

Zweven 2

Een mens is wispelturig. Het ene moment gaat 't goed en denk je nauwelijks na, en op het andere moment voel je je klote of hoe je dat ook noemt en raak je aan het twijfelen over waar je mee bezig bent. Soms is het de sleur, soms de pijn, soms de druk, soms komt het van binnenuit, en soms juist door reacties van buiten of zaken die je ziet. Twijfel 9

Vandaag is een voorbeeld. Ik had heel behoorlijk geslapen, maar het eruit komen ging al heel moeizaam. Tijdens het loopje met Jesse begonnen gelukkig mijn pillen te werken, maar tegelijkertijd begon ik te transpireren als een otter. Aangezien dit vaker voorkomt trek ik me er niet veel van aan, maar het opklimmen van de trap richting ons huis kostte veel moeite, ondanks dat Jesse me min of meer omhoog trok.

Tijdens het wandelen vroeg ik me af waar dit nu weer vandaan kwam. Domme vraag, krijg je natuurlijk toch geen antwoord op. Volgende vraag kwam op. Twijfel 6 Sliep ik nu lekker door de Cymbalta, het nieuwe middel van de pijnpoli, of is het het andere middel de Tamsulosine die de huisarts afgelopen vrijdag voorgeschreven heeft of was ik gewoon goed moe van mijn werk? Ook al een idiote vraag want ook hier krijg ik natuurlijk nooit een antwoord op. Het van me af gezet, met de lift naar boven gegaan en eerst gaan koffie drinken alvorens te gaan douchen. Na de overigens lekkere douche ontbeten met oud net geroosterd brood. Doen we niet vaak maar is wel erg lekker. Wel een goeie manier om zuinig te zijn. Na het ontbijt waaronder mijn kraan zich weer langzaam opende nat en al richting de markt.

De markt, de manier om alle zuinigheid weer overboord te zetten. Je komt er altijd leuke dingen tegen en de kans dat met alleen het noodzakelijke thuiskomt is gering.  Toch was het leuk en gezellig, maar ik kwam op apegapen thuis en heb gelijk de leuke foto van Rose even op Hotrose gezet. Daarna ben ik bijna twee uur gaan rusten/slapen.

Dan lig je op bed, Twijfel 3 wetende dat het nodig is, en dat het werkt, maar desondanks begon de zelfvragenstellerij opnieuw. Gelukkig duurde dit niet lang en kwam ik redelijk uitgerust om 15.30u uit bed. Rose had Jesse al uitgelaten en we hebben koffie verkeerd en op de markt gekochte lekkere kersen gegeten.

Sindsdien heeft Rose de pedicure bezocht en die heeft haar voeten weer eens een top behandeling gegeven. Toen ze terug kwam had ze taart bij zich om hier in Schiedam toch ook even de verjaardag van Lotte onze kleindochter te vieren. We hebben haar wel geschreven, maar de telefoon was tot op heden regelmatig bezet. Zweven En dat soort uitjes als even naar haar toe gaan zitten er niet of nauwelijks meer in.

Door zoiets raak ik dan ook weer aan het twijfelen aan nut, noodzaak, zin, doel, etc. Desalniettemin duurt zoiets niet lang. Ik kreeg vandaag een ontzettend leuke reactie van Ragna, waarover ik laatst ook een stukje had geschreven, die alle zeilen bij zet om kapitein op haar schip te blijven. Ontzettend leuk. Eerst volgde ik haar, en nu hebben wij er ook weer een volger bij. leuk, elkaar ondersteunen.

Daarna heb ik een lekkere Turkse spinasie stampot met champignons, Zeveren gedroogde tomaat en geitekaas gemaakt. Rose en ik hebben even naar Masterchief gekeken, en zij zit nu een spelletje op de computer te spelen. Op alle kanalen zit nu niks wat we willen zien en de muziek staat aan. De twijfel is niet weg en de transpiratie ook niet.

Ik hoop dat ik morgen met Rose meekan naar de laatste avond van haar school dit jaar. Meestal maken de cursisten onder het genot van zelf meegebrachte waren en drankjes dan een gezamenlijk kunstwerk, en wanneer ik kan, maak ik daar een fotorapportage van. Zo hoop ik daar morgen genoeg energie voor te hebben. Lukt het dan volgt de rapportage vanzelf alhier.

Eergisteren had ik onverwachts ook contact met iemand die ongeveer een dikke maand geleden voor het laatst op mijn werk was. Ik had al eerder aan hem gedacht maar het had tot afgelopen zondagavond geduurd voordat ik hem een mailtje stuurde. Twijfel 5 Hij belde de volgende dag terug en bleek erg blij met mijn teken van leven. Ik kan van hieraf de flat zien waar hij woont, maar het is toch te ver om naar hem te zwaaien. Tijdens het telefoongesprek hebben we het daar over gehad. Ik mis hem op het werk. Ik heb al eerder over de veranderingen daar gesproken sinds zijn vertrek, en nu bleek ook hij ons ook te missen. Het werk waar hij naartoe is verhuist zit nog in een aanloopfase en het is de ene studiedag na de andere afgewisseld met vergaderingen en hij ziet nauwelijks patiënten. Na dit leuke gesprek hebben we gelijk een afspraak gemaakt om eens uitgebreid bij te praten. Hij komt binnenkort eten.

Zo blijft ondanks alle twijfel het leven toch vol van onverwachtsheden, en maken we er toch maar weer iets van ondanks dat het een dagelijks terugkerende knokpartij is.

Voordat ik nu ga zweven of zeveren ga ik Rose voorstellen een potje Majong te spelen. We hebben er een driedimensionele opstaan die erg mooi en moeilijk is. Twijfel 8
 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s