Ik ben 't gewoon een beetje zat

Ik kom zojuist mijn bed uit, en heb voor de tigste keer weer even getempt. Nu 39.2°. Vanmorgen bij het opstaan 38.9°. Ondanks handenvol pillen, huisarrest, het opvolgen van alle goede raadgevingen der doctoren schiet het niet op.

Vanmorgen ondanks de koorts toch maar even met Jesse naar het Ziekenhuis gelopen voor bloedafname, en ondanks heel rustig aan doen, doodmoe en erg blij om weer thuis te zijn. Het hele gedoe maakt onzeker, ongerust,  soms bang en ook niet alleen bij mij, maar ook bij Rose. Ik lig toch regelmatig te tobben. Mijn conditie die normaliter zo mooi met Jesse op peil word gehouden is nu ook helemaal naar de klote en door die Prednison hou ik ook weer vocht vast. Daar gaat mijn nog redelijke figuur weer. Ik ben ‘t gewoon een beetje zat.

Vanavond hebben we ook nog een vergadering hier thuis. Als het ergens anders was zou ik niet gaan, maar ja het is niet anders. Zo kort mogelijk houden dan maar. Ik zal het klagen, zeuren en zeiken erover ook laten hoor. Het is nu weer van me afgeschreven. Ik kap ermee. De groeten. 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s