Rose neemt me mee

Vandaag neemt Rose me mee. We gaan voor het eerst sinds lang weer eens uit eten. Ik verheug me er al op. Eerst wilden we dit as. dinsdag doen, maar dan hebben we ook vlak daarna een vergadering met de Vereniging van Eigenaren van ons appartementencomplex, en dan is het niet handig als we een glaasje

Café Sjiek Schiedam

op hebben. Kortom we gaan in plaats daarvan vandaag. We gaan naar café Sjiek. Verslag volgt nog. We hebben een goeie week achter de rug. Ik werkte vrijdag, zaterdag en zondag. Drukke maar goeie diensten. Toen maandag vrij waarop we ‘s middags naar Delft afgereisd zijn en heerlijk gegeten hebben bij Juliëtte en Marianne. Die twee hadden gezamenlijk een heerlijk maal bereid en als toetje hadden we een gecaramaliseerde appeltaart. “Tarte Tatin” geloof ik heette deze waanzinnig lekkere en zoete taart. Het was al de tweede keer dat we in de buurt van mijn verjaardag daar waren. De vorige keer toen ik vijftig werd en toen hadden ze zich ook al zo ongelooflijk uitgesloofd. We hebben wel even behoorlijk moeten uitbuiken na afloop. Daarna dinsdag en woensdag weer gewerkt en vervolgens vier dagen vrij. Ongekende luxe. Wel beleefde ik dinsdagavond weer een avontuur. Ik ging al op de kou aangekleed nog even de woonkamer in om een aantal patiënten sterkte te wensen en afscheid te nemen omdat zij de volgende dag met ontslag zouden gaan en ik deed mijn wanten even uit om ze een hand te geven. Nu bleef mijn rechter want hangen aan de ring die ik al sinds de dood van mijn vader dagelijks draag. Het is de gecombineerde oude trouwring van mijn Opa en Oma van vaders zijde die voorzien is van een diamantje. Ik trok door en op dat moment is kennelijk de diamant uit zijn zetting getrokken, want bij thuiskomst merkte ik dat de diamant er niet meer in zat. Ik balen als een stekker. Nog even opnieuw aangekleed en gaan zoeken, maar hij zat niet in mijn handschoen en lag ook niet op een zichtbare plaats. Ik mijn werk nog gebeld en aan de nachtdienst gevraagd of hij in de huiskamer ter plaatse goed wilde kijken. Geen telefoontje meer ontvangen. Ook de ochtenddienst nog even gebeld en gevraagd of zij ook nog konden kijken, maar ook dat zonder resultaat. Ik ben gaan slapen met het idee ‘m gewoon kwijt te zijn. Ook met het idee om er dan maar een ander steentje of een stukje zirkonium of een stukje bergkristal in te laten plaatsen. Zoiets kan natuurlijk gewoon gebeuren. Ik ook woensdag weer naar mijn werk. Eerst gewoon overgedragen en daarna op mijn gemak de bank, de stoelen in de huiskamer nagekeken en zelfs de TV kast met hulp van een van de patiënten even naar voren getrokken. Er was al schoongemaakt, dus zonder veel hoop en ook zonder succes. Later op kantoor ook even de twee laden kasten onder het werk bureau van zijn plaats getrokken en bij de laatste glinsterde er iets, waarvan ik eerst dacht aan een stukje plastic of een scherfje van een kop, maar wat later bleek wel degelijk mijn diamant te zijn. Ongelooflijk. Op een plek waar ik geen enkele verwachting bij had ‘m weer gevonden. Ondertussen ligt de ring sinds donderdag alweer bij de juwelier die het diamant weer op zijn plek gaat zetten. Wat overigens ook bleek dat vier van de acht pootjes uit de zetting al lang verdwenen waren en dat de steen alleen maar op raadselachtige wijze al die tijd heeft kunnen blijven zitten. Vanaf oplevering zal ik in ieder geval

Verloren en Gevonden

jaarlijks de juwelier even laten kijken naar de stand van zaken. Ik ben wel erg blij dat ik vanaf as. zaterdag mijn ring weer vol trots compleet kan dragen. Het heeft net als de overblijfselen van mijn vader’s zegelring duidelijk toegevoegde emotionele en historische waarde.

Voor de rest pogen Rose en ik ons zo goed als mogelijk voor te bereiden op de vergadering van as. dinsdag. Er zijn de afgelopen 15 jaar veel nodeloze fouten gemaakt binnen onze VvE. Dat hebben de meeste bewoners ook gewoon laten gebeuren, en daar moet nu een einde aan komen. We hebben al vier offertes binnen van andere administrateurs, en daar zit er een bij die sterk de indruk geeft verstand van zaken te hebben en als het aan mij ligt neemt dat bedrijfje de administratie over, maar ook voor het eigen appartementsbestuur ligt er vanaf nu meer werk. We moeten altijd zelf meerdere offertes aanvragen, want zoals tot nu toe met alleen vriendjes van de huidige administrateur gaat het niet langer. Die draaien ons een poot uit en leveren geen kwaliteit.

Ons gelukkige Griekse meisje met jas "Jesse"

Ik ben langzamerhand klaar om richting stad te gaan lopen. We nemen Jesse niet mee. We hebben trouwens wel een leuk nieuwtje. We hebben een jas voor Jesse gekocht. Ja uitgerekend nu het morgen gaat dooien. Nee, we hebben een wax jas voor haar gekocht. Onze prachtige Griekse Staander heeft nog steeds geen grammetje vet aan haar lijf en heeft vooral als we even stil staan het erg snel koud. Daarvoor hebben we nu bij Lou van Anloma Dierenvoer een prachtjas voor haar gekocht. Jesse zelf moet er wel sterk aan wennen. Haar eerste tochtje poogde ze ‘m steeds uit te gooien, maar het klittenband is sterker en ze is er nu al wel aan gewend en laat haar staart er niet minder op kwispelen. Het staat overigens ook wel erg stoer. Ik zal binnenkort even een foto laten zien.

 

Afscheid van neef Harrie

Pink_floyd_Afscheid Wish you were here
Rose en ik hadden zojuist het afscheid van neef Harrie. Een neef die weliswaar wat ouder was maar wel erg van onze eigen generatie. Het was een mooi afscheid. Al komt het wel erg dichtbij. Er waren heel veel mensen bij dit afscheid wat op loopafstand van ons huis werd gehouden.

De sprekers, zijn oudste zus, zijn zoon, en een neef, en de uitvaartmedewerker hadden mooie, liefdevolle en ook harde woorden. Je merkt dat er veel mensen in zijn leven waren en dat wij hem eigenlijk maar voor een heel klein deel kenden. De meeste mensen uit zijn omgeving kenden wij helemaal niet. Ook wisten we bijvoorbeeld niet dat Pink Floyd zijn lievelingsmuziek was. Er werden drie mooie en heftige stukken gedraaid tussen de sprekers in.

Zijn leven was een aaneenschakeling van Pieken en Dalen. Wat wel duidelijk is dat hij bij veel mensen in de herinnering blijft en gemist zal worden. Toen ik met Rose en tante Tiny voor het laatst langs hem liep heb ik via hem de groetjes aan mijn moeder gedaan, die een van de velen zal zijn die hem hebben opgevangen als er zoiets bestaat. Mijn moeder en Harrie hadden een heftig briefcontact.

Ik ben blij dat Rose en ik in de gelegenheid waren om te gaan namens onze familie. Het hoort zo en het is ook een teken van respect. Klinkt raar, maar ook met mijn ouders samen heb ik heel veel uitvaarten meegemaakt en ik ben daar beslist niet slechter van geworden. Zo staat de uitvaart van Harrie's broer Ted me ook nog helder in de herinnering, op dezelfde plaats en nu alweer twaalf jaar geleden. Toen stonden er heel veel militairen in het gelid en hij kreeg een saluut van hen als begroeting. ik vond dat zeer indrukwekkend.

Dit was een totaal ander soort bijeenkomst maar ook warm en respectvol. Tot zover. Ik ga eerst even proberen te slapen want ik moet vanmiddag gewoon werken. Gegroet.

Hoek van Holland met Jesse

Hoek van Holland uit de lucht
Maandagmorgen ben ik na ons gezamenlijke ontbijt samen met Jesse Rose gaan weg brengen naar de tramhalte bij het Vlietlandziekenhuis, van waaruit zij doorging per tram richting de fysio. Het zijn haar laatste bijeenkomsten in het kader van het in kaart brengen van haar conditie die door het geklooi 18 maanden lang met haar enkel behoorlijk verslechterd was. Het was er ook op gericht therapie te doen die goed rekening houd met haar COPD, haar evenwichtsproblemen en haar enkel. Nu nog een bijeenkomst en dan komt er weer een test om te kijken in hoeverre die 12 sessies geholpen hebben en dan komt er als het goed is een advies uit. We moeten dan op zoek naar een betaalbare vervolgoplossing die nabij genoeg is om niet de gehele dag in beslag te nemen.

Maar hier begon ik helemaal niet aan. Vandaag zit ik te schrijven in mijn tweede deel van de dag. Kortom net wakker. Anderhalf uur geslapen, en diep ook. Ik was doodop na de lange drukke werkdag van gisteren. Blij dat deze week maar uit twee werkdagen bestaat, en niet zoals als vorige weken dit precies omgedraaid was. Vanmorgen na het ontbijt met Jesse en Rose naar de Wereldwinkel gegaan. We hebben gepoogd samen met de inkoopster een offerte samen te stellen om aan een groot vervoersbedrijf uit te brengen met een mooi aanbod, wat dat bedrijf dan als het goed is gaat kiezen en dan daarna ons als Wereldwinkel en heel veel producenten in de derde wereld gaat voorzien van heel veel werk. Meer daarover als het goed is later. Wel hebben we een mooie offerte gemaakt en de foto's om op te sturen zijn al gemaakt. Daarna ben ik snel naar "huize Frankeland" gegaan voor een heftig uur oefeningen doen en zwemmen. Vervolgens kwam ik een collega tegen waar ik al lang niet meer had gesproken en terwijl ik daar in het zonnetje mee stond te praten besloot ik om ook even een zonnebank te nemen. Waarschijnlijk voor de laatste keer dit jaar, want de echt zon is er nu weer regelmatig, en die is nog veel lekkerder.

Ik even heerlijk 16 minuten gelegen en daarna brood gekocht en richting huis gegaan. Rose was inmiddels ook weer thuis en we hebben een kleine warme lunch verorberd voor dat ik uitgeput platging.

Nu dus aan het tweede deel van mijn dag begonnen. Eerst Rose geholpen met de uitnodiging voor de algemene ledenvergadering van 29 maart. We vergaderen eigenlijk wat af. Poeh.

02 Nieuwland kant Vlietlzkh richting Centrum Terug bij maandagmorgen. Bij Station Nieuwland aangekomen verafscheiden wij ons van Rose en gingen op zoek naar een plaats waar we kaartjes voor de trein konden kopen. Voor mij alleen was dat niet nodig want ik kan reizen met een Chipkaart. Bij het bus tram en metrovervoer mag Jesse daarnaast gratis mee, maar bij de NS nog steeds niet. 04 Nieuwland kronkelperrons Voor haar moet er dus eerst een hondenkaartje gekocht worden. We waren echter aan de kant van het politiebureau en het Vlietlandziekenhuis en nergens was een automaat te vinden. Ik zag er een maar die was aan de andere kant. Kortom met de trap naar beneden, aan de andere kant omhoog, naar de automaat. Op het moment dat ik bij de automaat was kwam prompt de sprinter zonder toilet richting H v H strand. Kaartjes gekocht. 11 De automaat waar ik naartoe moest en waardoor ik een half uur moest wachten € 8,20 voor ons tweetjes. ik met korting, Jesse voor de volle prijs. Trap af trap op en wachten maar. Van het moment en de tijd gebruik gemaakt om foto's te maken. Op Nieuwland zijn prachtige kronkel perrons. Ze zijn op diverse plaatsen stevig verzakt dus de lijnen die erop geschilderd zijn golven prachtig. Helaas zijn de foto's daarvan minder geworden dan het werkelijke zicht daarop. 06 Rechtachter Bus en Tramhalte Vlietlandzkh Desalnietenmin was het wachten niet onaangenaam. Er was een waterig zonnetje en ik heb ook nog met diverse andere wachtenden geconverseerd.12 Mistig Hoek v Holland Ook Jesse had het naar haar zin, zelfs nog voor dat we bij zee waren. Zoals jullie kunnen 14 Schip doemt op zien was het knap mistig in Hoek van Holland, en dat werd niet minder gedurende de tijd dat we er zijn geweest.We hebben het zonnetje wel gezien hoor, maar het was maf, boven het water was het mistig en boven land niet of nauwelijks.

Ons Griekse langpoot meiske had het ontzettend naar de zin. Ging zwanen te lijf, 18 Raad uw plaatje ging rechts naast de pier achter vogels aan. Raakte even in paniek toen ze de pier niet meer 22 op kon springen. had hulp nodig. Ik heb haar aan haar voorpoten naar boven moeten trekken 34 containerschip en ging vervolgens na flink schudden weer vol gas verder en liet een aantal wandelaars stevig schrikken, 37 toch containerschip en ook toen we terug aan het begin van de pier waren 36 Jessebes en ik zoiets had, het wordt tijd huiswaarts te keren dacht mevrouw daar anders over en is nog een dik uur bezig ge
weest de Hoek van Hollandsche vogel en zwanen populatie te terroriseren alvorens ze naar mij die 43 colourfull heerlijk met zijn rug tegen het kustwacht en regelcentrum 45 vogeljacht met een doosje long in de hand zat te wachten tot mw was uitgespeeld. Hij die zich met moeite rustig hield maar zich desalnietemin niet opwond. 49 vogeljacht Op de terugweg na een broodje garnalen kroket en een bakje cappucino van de snackbar aan 50 nat woefie het begin van het perron lag mw. kletsnat 52 In de trein richting huis te pitten in de trein naar huis. Als je bij sommige foto's denkt: Staat hier wel iets op klok er dan even op want dan vergroot de foto links boven in beeld en zal je zien dat het meer is dan raad uw plaatje. Voor nu genoeg van het uitje wat meer dan zijn geld waard was. Zo je van ons Griekse meiske houden kunt en haar tegelijkertijd bij momenten kan vervloeken!!


Je hebt wel eens van die dagen

Ik heb gehoord dat je ook wel eens zo een dag hebt gehad……Het begon al met een probleem bij het opstaan…..

Uitrekkende poes


 

 

 

 

Je nek was stijf…..
Poes met stijve nek

 

 

 

 

 

Je hebt je haren gewassen en
kon er al geen goed kapsel van maken…..

 

Poes met gewassen haren

 

 

 

 

 

 

 

Het nieuwe dieet blijkt niet zeer effectief te werken…..

 

Poes die op dieet moet

 

 

 

 

 

 

 

Met je ochtendgymnastiek
heb je ook nog een spier verrekt…..

 

Op rug liggende poes

Je nieuwe hoed zag er in de winkel veel beter uit…..
Poes met hoed op
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Je hebt steeds meer de gewoonte dingen te verliezen…..
Poes met muis op kop

 

 

 

 

In de middagpauze ben je
in een regenbui terecht gekomen…..

Regenbui poes
 

 

 

 

 

 

 

 

De lunch is je ook niet goed gevallen…..

Poes voelt niet goed
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Je voelt je geblokkeerd…..

 

Geblokkeerde poes

 

 

 

 

 

Ongenode gasten komen plotseling op het avondeten…..

 

Poes met ongenode gasten

 

 

 

 

 

 

En bovendien blijkt nog een griep te heersen…..

 

Kotsende poes

Dan ben je s`nachts ook nog alleen thuis en blijken er vreemde geluiden uit de kelder te komen…..

 

Schrik poes

MAAR NATUURLIJK WORDT HET MORGEN WEER BETER!!!

Massage

RELAX!!!

Voor al mijn goede vrienden
Jullie krijgen een fantastische dag!!

Zarterdagmorgen

Gisterenavond iets eerder thuis. De overdracht aan mijn collega gelaten. Daarna snel Jesse uitgelaten en toen hebben Rose en ik ons teruggetrokken op de slaapkamer en hebben naar het Oog op morgen geluisterd. Een wat onrustige nacht gehad. De wekker stond om 07.00u. een paar keer gedraaid omdat het zo lekker was onder het dekbed en tegen elkaar aan. Toch noodzakelijkerwijze eruit. Medicatie klaargezet, gedoucht, koffie gedronken, ontbeten en vervolgens vergezeld door Jesse > Wereldwinkel. Rose had dienst vanmorgen met Martine. Vogelvoederpret We waren er bijtijds en begonnen met openen en koffie zetten. Onverwachts kwam er een derde collega aan die wij beiden nog niet kenden. Een heer komt ons mogelijk versterken. Hij zit in de ziektewet en was al voor de tweede keer om eens te kijken of het iets voor hem is. Maakt een plezierige en actieve indruk en hielp me direct met het vervangen van een aantal spotlampjes. Ik sta sinds dat ik begonnen ben met medicatie niet zo graag meer op een trap en werk nog minder graag boven mijn macht. Daar komt nog bij dat het echt ontzettend vervelende lampjes zijn om te vervangen. Het zijn halogeen lampjes die met een klemmetje vastgezet moeten worden. Die klemmetjes zijn buitengewoon lastig en strak dus is het gewoon geklooi. Ik was erg blij met de hulp en de winkel ziet er net weer wat netter uit als alles werkt. Er was een klein verschil in wattage, maar alleen een kniesoor zal daar moeite mee hebben. Voor het verbruik is het beter en het is wat zachter licht. Na een kop koffie ben ik met Jesse weer verder gegaan en thuisgekomen heb ik op ons overdekte balkon het een en ander klaargehangen voor de vogels. Ik ben benieuwd of die dat zullen vinden op deze hoogte, maar ik denk eigenlijk van wel. Vetbollen, pindanetjes en zaad hangt en ligt er klaar nu. De constructie viel nog een beetje tegen, en die moet natuurlijk niet direct bij gebruik weer naar beneden komen. De katten zullen het ook wel leuk vinden denk ik. (foto is niet de actuele situatie hoor, gewoon een leuke foto)

Ik ga nu een tijdje naar bed, als voorbereiding op de rest van de dag. Ik moet werken vanmiddag. Mijn vierde avonddienst deze week. Gegroet.

Afgedroogde Jesse

Afdrogen Vanmorgen vroeg goot het. In eerste instantie maar even het uitje met Jesse uitgesteld, maar zelfs na het ontbijt bleef het maar regenen, dus onvermijdelijk, ik moest Jesse min of meer meezeulen naar buiten. Jesse, onze prachtige zwart witte Griekse staander houd duidelijk niet van regen. Toch zijn we met zijn drieën na een heerlijk ontbijt Rose gaan wegbrengen voor haar intake bij Fysiotherapie Bachplein. Een medisch centrum waar Rose een afspraak heeft om te kijken of ze met haar COPD en haar slechte evenwicht gecombineerd met een vastgezette enkel haar conditie kan verbeteren. Ze heeft nu 12 afspraken om haar huidige toestandsbeeld vast te leggen en te kijken wat de mogelijkheden zijn. Ze is er heen gestuurd door de huisarts. Kletskleddernat kwamen we aan bij het Vlietlandziekenhuis waar we op de tram zijn gestapt naar het Bachplein. Daar hebben Jesse en ik haar naar het medisch centrum gebracht en zijn wij doorgegaan om wat boodschappen te gaan doen. We gaan vanavond lekker wokken met o.a. speklap en rivierkreeftjes. Een heerlijke combinatie die we ooit opgedaan hebben van Anna, een Thaise vriendin van ons. Smullen gaat het worden. Daarna zijn Jesse en ik nog richting woudhoek gelopen en hebben van daaruit de tram richting station Schiedam Centrum genomen en vervolgens de Metro naar huis. Thuisgenomen dropen we allebei nog en Jesse zette haar mooiste vragende blik op. Handdoek svp!!! Ze legt dan vervolgens haar kop langdurig in de handdoek en laat zich heerlijk afdrogen. Ze wordt daar tegelijkertijd weer lekker zacht van en geniet van begin tot het eind, en net wanneer je denkt hoe kan ze in vredesnaam nog ademhalen trekt ze haar koppie weer uit de handdoek. Het is een leuk ritueeltje. Vervolgens moest ik mezelf natuurlijk afdrogen.

Intussen is Rose ook weer thuisgekomen en hebben we lekker koffie gedronken. Ik moest nog even onze ziektekostenverzekeraar bellen met de vraag of ze wel twee soorten fysiotherapie vergoed krijgt, maar dat bleek gelukkig wel het geval. Als je maar twee verschillende indicaties hebt dan vergoeden ze het. Rose is na de koffie richting Wereldwinkel vertrokken. Ze heeft wat diensten overgenomen van iemand die onverwachts zich heeft teruggetrokken als vrijwilliger bij de WW. Ik zie haar weer na vijven. Deze en komende maand werken wij beide veel, zowel in de winkel als op de Kerstmarkten. Ik ga nu om te beginnen maar eens even rusten. Gegroet.