Wat Als

De laatste dagen mis ik m’n fine fleur. Hot ligt in de lappenmand. Zijn baas zit hem achter zijn vodden. De komende bezuinigen en daardoor ontslagen. Kortom, ik zit weer in de “wat als hel”. Allerlei muizenissen graven gaten, voel me onmachtig en gedachten buitelen over elkaar. Of het allemaal bewaarheid wordt. Ik weet het niet. Ik ben vaak een dromerig mens en kan van alles bedenken, dromen, voorstellen wat je maar kunt bedenken. Wanneer alles goed gaat, tja, dan maak ik mooie stukken. Zo van, wat als ik deze kleur met deze stof samenvoeg. Wat als ik met deze kleuren en vormen ga werken. Wat als ik met diverse felheid, matheid en glas samen werk. Wat dan? Dat is leuk, het ene lokt het andere uit. You’re in the groove, zei Nico mijn leraar van de SKVR. Dan gaat het koken leuk, smaakje bij smaakje. Ik speel met verschillende snijtechnieken, kleuren, lengte van het braden. Hot is dan mijn proef konijn en kijk ik naar zijn gezichtsuitdrukking. Hoe staat zijn snuit? Lijkt het op een naakte kat of op Knul in relaxstand. Dan zijn mijn stukjes vrolijk met een cynische noot. Dan ben ik de woordenkunstenaar en hoor alleen het goede, het speelse. Dan kan ik mensen laten lachen. Maar nu? Ik hoor over de bezuinigingen en de gevolgen voor ons daarvan.  Blijft het ziekenhuis open? Wordt hij niet ontslagen ondanks zijn vaste contract. De psychiatrie ligt in het verdomhoekje. Wanneer ik die minister hoor van ben je depressief ga dan met de buurvrouw praten, ben je verslaafd? Dat bestaat niet als ziekte. Gewoon de fles laten staan. Dat hoort Hot al in zijn kleine deel van het ziekenhuis dat zijn afdeling niet echt bij de psychiatrie hoort. Toch brengen zijn afdeling en collega’s in Schiedam en Delft heel veel geld binnen. Dus loop ik rond als een gespannen veertje en ga ’s morgens even rustig ademhalen, samen met Hot  om deze gedachtegang stop te zetten. Ik heb het wel eens moeilijker gehad, samen met Hot en dat hebben we samen overwonnen. Misschien overdrijf ik het en als het ondenkbare gebeurt staan we er samen voor en samen komen we er wel uit. Het leven gaat dan weer veranderen. Dat is dan niet de eerste keer en zal niet de laatste keer zijn. Duim voor ons.

 

Even een ommetje

Vanmorgen ondanks de aanhoudende koorts toch maar even rustig met Rose en Jesse naar de Wereldwinkel gelopen. Nu wel weer blij thuis te zijn, maar even frisse lucht doet toch wonderen.

Als je constant binnen zit is dat ook niet goed voor je humeur, en ja maakt ook maar nauwelijks iets mee. Slapen, eten, douchen, slapen, lezen, computeren, eten, slapen enzovoort. Ik merk wel dat mijn conditie volledig foetsie is, maar die komt met de tijd wel weer terug.

Als je nauwelijks iets meemaakt dan valt er ook weinig te schrijven, dus ik ga nu alweer besluiten. Ik neem nog een bak thee en dan ga ik mijn bed weer in. Wonderwel toch de was aangezet vanmorgen en het bed verschoond. Alle transpiratie moet er uiteindelijk ook weer eens uit. Tevreden ga ik zo plat. Genoeg.

Ik wou dat ik wijs was

Ik wou dat ik wijs was

Dan wist ik wanneer te praten en wanneer stil te zijn.

Dan wist ik wanneer ik je vast moet houden en wanneer afstand te bewaren.

Dan wist ik wanneer te luisteren en wanneer te troosten.

Dan wist ik wanneer grenzeloos te zijn en wanneer ik grenzen bepaal

Ik wou dat ik wijs was maar helaas dat ben ik niet.

Ik ga je grenzen over

Praat te veel

Zwijg te veel

Respecteer je te weinig

Neem teveel als vanzelf sprekend.

Geschreven door mijn alter ego Els d.R.

The afternoon before

Vreemde titel, geen vreemde taal, wel buitenlands. The afternoon before what? In ieder geval niet voor de vakantie, dag je uit, een begrafenis of bruiloft, niet voor iets zuurs of zoets.

messen1

Van alle dagen die ze konden prikken. Uitgerekend op de verjaardag van m’n lief plannen ze de VVE vergadering. Die gaat spannend worden. De messen zijn geslepen, de vuile blikken uit de kast gehaald. Er zijn voorvergaderingen gehouden aan onze zijde en ongetwijfeld aan de andere zijde ook. Moet je nagaan, een aantal maanden geleden vroeg ik aan de huidige voorzitter van de VVE of hij het bezwaarlijk zou vinden als ik me beschikbaar zou stellen als de nieuwe. Hij had geen bezwaar. Dat wist ik eigenlijk al want wij hebben al 2 vergaderingen meegemaakt en elke keer vroeg hij of er iemand was die zijn taak, die hij al 15 jaar vervult, zou willen overnemen. We zijn al een keer samen geweest waarin hij mij  vertelde wat er dagelijks voorbij komt. Onderhoud pompsysteem, lampen vervangen, liftonderhoud enz. Dus na zijn fiat ontvangen te hebben ben ik aan de praat gegaan met de diverse medebewoners en heb verteld dat ik me beschikbaar ga stellen en wat ze ervan denken. Zo langzamerhand kwam me toch een beerput los. De VVE functioneert voor geen meter. Het bestuur bestaat uit één persoon, nl. de voorzitter die een innige relatie heeft met de VVE beheerder Cindy. Hij doet regelmatig een bakkie met haar. Zo maken ze samen de offertes van de diverse onderhoudsdiensten zoals schilders en aannemers. Ze nemen telkens dezelfde bedrijven en dus maar 1 offerte. Terwijl ik al heb geleerd dat je er minstens 3 moet aanvragen. Iedereen begrijpt nu waar de klomp wringt. Heus, ik verwijt het niet alleen de voorzitter en VVE beheerder. Iedereen is hier debet aan want in al die tijd waren de bewoners ook aanwezig geweest en hebben toegekeken want het kwam toch wel goed van pas dat een ander het werk verrichtte. Maar gisteren ontvingen we een mail van de voorzitter(moet je nagaan, hij heeft nog nooit laten blijken met een computer overweg te kunnen. Hij haat die dingen)  dat hij toch als voorzitter blijft want het dagelijks gebeuren zou anders geld gaat kosten en dat is niet best. Dus, het is nu the afternoon before . Ik ben benieuwd hoe het gaat aflopen. Verslag volgt. 

Eventjes nahijgen

Ik ben nu even aan het nahijgen. Vanmorgen hebben Jesse en Ik Hot van zijn werk opgehaald. Na een korte ronde hebben we Jesse weer naar huis gebracht. Toen was het op naar de huisarts. Het is de a.i.o. dr. Jasper de Wit, een buitengewoon aardige en kordate dokter. Die a.i.o. staat voor arts in opleiding. Hij luisterde zorgvuldig en deed wat huis, tuin en keukentestjes. Meer kan hij niet doen. Daarna belde hij naar het ziekenhuis afd. Oogheelkunde en vroeg om aanvullende info. Een huisarts kan niet alles weten. Vervolgens werd er een afspraak gemaakt. Vanwege die tumor uit het verleden ging dit bijzonder snel. We konder er al om 10.00 uur terecht!! We gingen meteen naar de bushalte, onderweg kwamen we voorbij een bakkerij en kochten daar ons ontbijt. Wat gaat dat tegenwoordig gemakkelijk. We leven inderdaad in een welvaartsmaatschappij, alleen je moet er wel het geld voor hebben. Om een lang verhaal kort te maken we er kwamen precies op tijd aan. Moesten ons even inschrijven en daarna volgde er een heel zorgvuldig onderzoek. Eerst werd er door de oogarts naar mijn ogen gekeken en daarna kreeg ik een paar oogdruppels om mijn pupillen te vergroten. Weer werd er gekeken, eerst door een arts i.o. en daarna door de arts. Eerst door het gewone apparaat dat iedereen kent, daarna werd er een loep tussen in gehouden. Vervolgens kreeg ik een paar verdovende druppels gegeven en daarop werd er een klein vergrootglas op mijn oog geplaatst en weer werd er zorgvuldig gekeken. En, gelukkig, het was niets bijzonders. Wat ik zie is “oud bloed”. We hebben allen vocht in onze ogen vanaf onze conceptie omdat in de baarmoeder de ogen worden gemaakt en daar is dat vocht voor nodig. Nu ik wat ouder wordt verdwijnt dat vocht langzamerhand uit mijn ogen en dat veroorzaakt soms kleine wondjes, soms bij de kleine bloedvaten en dat gaat dus een klein beetje bloeden, dat is wat ik nu de hele tijd zie. Over 2 weken wordt dit onderzoek over gedaan. Toch, ik schrok ervan, maar je houd je groot. Het heeft geen enkele zin om in paniek te geraken maar later ga ik toch shaken. Ik moet die spanning toch ergens laten!! Op de terugweg, hand in hand hebben we dit ook een beetje samen gedaan. Hot vertelde me later dat mijn pupillen net zo groot waren als mijn ogen. Vond hij eng. Thuis gekomen stuurde ik hem naar bed en ga hem om 5 uur wakker maken. Een beetje later dan afgesproken maar hij heeft de slaap nodig. Hij heeft last van zijn keel en er heerst “iets”. Desondanks dat we zo regelmatig kissebissen was ik ernstig blij dat hij erbij was. De lieverd!

Puberale Jesse

Het is wat! Jesse is weer ontzettend aan het puberen. Hoe we dat merken? ‘s Morgens vroeg laten we haar meestal uit in het Sterrenbos en de laatste tijd staat ze naar ons te staren op een plek waar we haar liever niet zien. Op de stoep of op de dijk waarlangs het verkeer raast. Toegegeven, we hebben haar dit gedrag zelf aangeleerd. Het leek ons toen zo prettig, staat ze ergens waar het eng kan zijn (voor ons) en we lokken haar door met een stokje te gooien, altijd prijs. Nu echter gaat ze daar staan en volgt ons met haar ogen en wacht dus op De stok. De eeste tijd probeerden we haar te sturen met onze stem, maar negatieve aandacht is toch aandacht, daarna probeerden we dit probleem te verhelpen door haar te negeren en nu loopt ze dichter langs de weg.Miss_macha_in_de_storm_1 Hier zie je de houding waarop ze staat onze miss Macha! Dus onze houding is vandaag verandert: We negeren haar en laten haar niet los lopen maar aan de lijn. Dit willen we minstens een week vol houden, dan laten we haar weer los en kijken dan hoe zij reageert. Ik ben benieuwd.