Afscheid en Verbetering

Vrijdag kwam er per post een overlijdensbericht. Het was een niet geheel onverwacht bericht. Het gaat over de zus van mijn Peettante. Zowel mijn Peettante Mien als mijn Peetoom Ad zijn al sinds jaren dood en ondanks dat feit hebben Rose en ik altijd contact gehouden met haar zus Trees en haar vriendin Ingrid. Tot en met de laatste Kerst wisselden we updates uit en dat was ook de reden dat we wel wisten dat het niet meer zo lang zou duren. Toch heb ik de contacten altijd als heel waardevol en warm ervaren. Ook met Ingrid, die een zeer gestudeerde vrouw is, was het contact altijd heel normaal en ook al kwamen er onderwerpen voorbij waar ik niet al te veel van begreep was het toch altijd fijn om met hen beiden te spreken. Ik vind het dan ook bijzonder trietst dat ik vandaag door mijn koorts en toestand niet naar het afscheid toe kan gaan. Wel heb ik afgelopen vrijdag direct mijn gezinsleden op de hoogte gebracht en Ingrid uitgebreid geschreven en gecondoleerd. Weer een contact uit uit de oude doos voorbij. Ik zal er in gedachten veel zijn vandaag.

Gisteren heb ik mijn eerste hoofdstuk Vervoermiddelen op facebook gezet. In dit geval het hoofdstuk Bussen A Wereldwijd vanaf 1900. Er zitten werkelijk fantastische exemplaren bij. Die maken ze tegenwoordig niet meer. En als je nu denkt dat we nu aerodynamisch bezig zijn, moet je maar eens een blik in de vijftiger jaren werpen. Ik voeg even een linkje bij. Bussen A Wereldwijd vanaf 1900

Bussen ACF Brill H-9-P SFe H9P 1938

Zo, ik ga nu eerst even met mijn baas overleggen hoe we deze week verder moeten gaan. Ik kan nog niet aan het werk gezien mijn koorts, maar de dr. had geukkig wel goed nieuw. Het enzymgehalte(het CK) in mijn bloed wat eerst tot 700 gestegen was is gezakt tot ongeveer 400. Nu daar nog de helft van en dan zit het weer op normaal niveau. Wel mag ik van hem alvast gaan zakken met de hoeveelheid Prednison. Ik heb nu dik twee weken 30mg p/d geslikt en mag nu naar twintig mg per dag. Ik hoop dat dit ook mijn gezwollen gevoel weer een beetje zal gaan normaliseren. Ik hou nu een hoop vocht vast. En nu ook maar weer zien dat ik langzaamaan weer een beetje conditie terug ga krijgen.

Voor nu vind ik het genoeg. De groeten.

Advertisements

Ontwrichting

We wonen op een laan. Een mooie laan met grote kastanjebomen. Deze zijn ergens in de jaren 50 van de vorige eeuw geplant. Ze zijn goed gegroeid en gaf de laan een goede allure. Er woonde toen een populatie die bestond uit de gegoede bevolking van het mooie Scyedam. Je was wat wanneer je hier een huis kon betalen. Hot en ik zijn hier in de 90ger van alweer die vorige eeuw gaan wonen. De populatie die er toen was zijn verhuisd naar een betere wijk. Nu wonen we in een multi cultie (een vervloekte term) populatie bestaande uit o.a Nederlanders, Polen, Tjechen, Turken enz. in onze wijk. Dit vinden we leuk, deze diversiteit. Nu, zijn de bomen ziek. Er is dus afgesproken ze te kappen, onze laan te rervitaliseren en herplanten. Mooi, heel mooi. Alleen was dat niet tegen de vogels gezegd. Dus een week geleden kwam er een jong stel Vlaamse gaaien hun nestje bouwen in onze oude vermoeide kastanjeboom. Wat een werk was dat en het was een vreugde om dat te volgen.  Er werden takken verzameld. Deze werden zorgvuldig door hun beiden vervlochten tot een mooi takkerig nest. Het was veel werk en ze waren nog niet klaar. Tot vanmorgen. De machines werden uitgeladen. Ik liet Jesse uit voor haar 1ste ronde en toen we terugkwamen was de boom weg. Hot en ik keken naar buiten en zag hoe een van de gaaien aankwam met een takje en….. We werden er weemoedig van en troostte ons met de gedachte dat ze gelukkig nog geen eieren hadden gelegd en nog tijd hadden om een ander nest te bouwen. Vreemd genoeg dacht ik hieraan en ook aan het verhaal van de EU voorzitter die ons vertelde dat we niet moesten klagen dat we zoveel moeten bezuinigen. Er waren andere landen die het moeilijker hebben en meer moeten bezuinigen. Dat kan hij gemakkelijk zeggen met zijn mooie salaris en riante afvloeingsregeling. Ik voel me nu nog meer een met die Vlaamse gaaien. Onze boom wordt niet ineens gesloopt maar beetje voor beetje worden onze taken afgezaagd.

Dagje Amsterdam

De afgelopen donderdag zijn Hot, ik en natuurlijk Jesse een dagje naar Amsterdam geweest. Eens in de zoveel tijd gaan we met Jan en Jo uit Purmerend gezamelijk een dagje uit. Dit doen we al een aantal jaren sinds we elkaar in Praag hebben ontmoet. We gingen met dezelfde reis. Zij zijn beide rasechte Amsterdammers alleen ze wonen in Purmerend. Maar ze kennen de stad nog steeds op hun duimpje. Alleen hadden we eigenlijk de verkeerde dag gekozen. Maanden gelden prikten wij een donderdag en van alle donderdagen die we konden kiezen, kozen we Hemelvaartsdag dus bijna alles was gesloten, dus ook bijv. het Waterlooplein. Vinden wij altijd heel erg leuk om lekker rond te struinen en leuke dingetjes te kopen. Het was daarna toch een goede reden om volgend jaar opnieuw een keer naar Amsterdam te gaan. Het was echter wel vriendelijk voor onze portemonee, ons kennende. Het werd toch een leuke dag. Jan en Jo hadden toch een hele tocht uitgestippeld. We zijn begonnen bij het Zuid Noord Hollandskoffiehuis bij het C.S. Daarna zijn we via de Zeedijk door de Chinese wijk gelopen. Onderweg droneken we in een oud pand een lekkere bak koffie. We gingen weer verder richting Rembrandhuis en voor we het wisten waren er kaartjes gekocht. Jan kon niet mee want hij promoveerde zichzelf tot Jesse oppasser. Zij mocht niet naar binnen. Met een hondje lopen heeft zijn nadelen. In dit museum zagen we het oude huis van de meester himself en dat hem al zijn geld heeft gekost. Niets nieuws onder de zon dus. In het museum vonden wij de etsen en tekeningen sprekender dan zijn olieverf doeken. En sinds ik een les droge ets techniek heb gevolgd realiseerde ik me, wat een werk dat is!  Dit was het uitzicht van Rembrand wanneer hij naar buiten keek. Moet je nagaan. Moet je wel even door alle nieuwe huizen kijken, maar toch! Het geeft je te denken. Alle tijd is relatief. Daarna gingen we verder met wandelen. We hebben die dag heel wat door de stad getippeld. De tocht ging verder via het Waterloo plein dat zoals ik had geschreven gesloten was. Al die “pakhuisjes” was toch knapjes deprimerend. Verder ging de we langs de Stopera. Hiervan hebben we geen foto gemaakt. We gingen de brug over die een copie is van een brug over de Seine in Parijs. 007_onderweg_brugpilaarDe top van deze pilaar is met dezelfde kleur als de herstelde top van de Westertoren, die nu ook deze helblauwe kleur heeft herkregen.  Foto volgt nog. De toren is echter feller van kleur doordat die net is opgeleverd. 008_onderweg_mooi_pand Vanaf de brug, keken we naar boven en zagen dit pand. Hot en ik gingen gelijk fantaseren zoiets van, stel je voor dat we hier woonden wat zal dit ‘s nachts een prachtig uitzicht bieden! Zo tippelden we weer verder. We gingen richting het Rembrandplein. Daar aangekomen staat de Nachtwacht in brons. 014b_hot_jesse_en_de_nachtwacht_3dIk kon het niet laten om Jesse en Hot samen op een kiekje te zetten. We hebben op het Rembrandplein een pilsje en een uitsmijter spek genuttigd. We waren er wel aan toe. Het zonnetje begon net een beetje te schijnen. En de reis ging verder. We gingen richting de Munttoren waar onder andere de bloemenmarkt op het water ligt. We kozen ervoor om daar niet te gaan kijken, omdat we hier al vaker geweest waren en liepen vervolgens de Kalverstraat op, waar wel alles open bleek, en waar het ongelooflijk druk was. Aan de linkerzijde van de Kalverstraat, die ieder jaar ook meer op elke gewone winkelstraat in Nederland gaat lijken, kom je op een gegeven moment bij de HEMA. Die zit op een plek waar vroeger een zwembad gevestigd was ondergronds. Daar zit tegenwoordig een passage waar we via een lift naar boven gingen en de rest gingen we per trap.  Boven gekomen was er een restaurant van glas waar het uitzicht rondom fantatisch was. Hier waren we nog nooit eerder geweest. Door de spiegeling van het glas konden we moeilijk mooie foto’s maken. Dit plekje bevelen we iedereen aan. Vandaar zijn we via de achterkant van de passage naar het Begijnhof gegaan. Je gaat er gewoon naar binnen via een gewone deur. Het is een groot hof dat gedeeltelijk is afgesloten door de bewoners en terecht. Het lijkt me heel vervelend wanneer elke toerist naar binnen komt gluren. Er zijn daar ook 2 kerkjes. De Engels Gereformeerde kerk die dit jaar 400 jaar bestaat en een grote kapel. 029b_1ste_kerk 029e_1ste_kerk 029h_1ste_kerk_orgel_1De eerst 3 foto’s zijn van de Gereformeerde Engelse Kerk. De volgende 3 zijn van het hofje zelf.  Ik hoop dat de foto’s een leuk beeld van het geheel geven. Dit zijn de laatste 3 van vandaag. Morgen gaan we verder met ons verhaal. De laatste 3 zijn van het kleine kerkje.033b_interieur_2e_kerk 033c_interieur_2e_kerk 033e_interieur_2e_kerk

 

032_hofje 031_hofje 024_begeinenhof_nonnetjeVoor alle duidelijkheid, als je op de foto’s klikt worden ze beter zichtbaar. 059

diagnose dokter

Het is dinsdag dus is Hot naar de OR, vaste prik. Ik zit thuis een beetje te verwerken dat de brughoektumor in mijn hoofd weer terug is, 15 jaar gelden werd deze bij mij geconstateerd en weggehaald. Een brughoektumor is altijd goedaardig maar deze zit op een stomme plek. Het zit achter mijn linkeroor. Het groeit uit de beschermlaag (isolatie)van de zenuwen die op dat punt in de hersenen gaan waar geluid- en evenwicht signalen worden verwerkt als het ware. Ik ben daar dus doof en ik heb een slecht evenwicht. Het went en ik ben blij hier te wonen waardoor ik de operatie kon ondergaan. Binnenkort heb ik weer een afspraak met mijn oude neurochirurg die toevallig zeer gespecialiseerd is op de vorm van tumoren. Nu begint het wachten weer, ik leer hierdoor meer geduldig te worden. Kan ik goed gebruiken.

Bovendien ben ik lekker druk bezig in de Wereldwinkel met alle kerstspulletjes, o.a. stallen in alle groottes en maten, blikken kerstengelen, kaarten enz. enz. De inkoopster heeft het er druk mee gehad. Bovendien hebben we de 12de een algehele ledenvergadering en ik maak deel uit van het bestuur die dit organisereren. December is de drukste tijd van het jaar en ook de leukste.