Storys from Amorgos 2011-1a-by Juliëtte//Dognapping op Amorgos !

 Op het kleine Cycladen eiland Amorgos lijden helaas nog heel wat honden een ellendig leven. Dag in dag uit geketend, eenzaam en veelal nauwelijks verzorgd, worden ze gebruikt als levend hek om de geiten en schapen te verhinderen langs bepaalde punten te trekken. Voor meer informatie : google op 'barreldog'.

Barrel-dog-house
Onze vrijwilligster op Amorgos (Lamia) heeft de zorg voor een aantal van deze stumpers op zich genomen en geeft hen dagelijks eten, vers water, zonodig medische zorg en af en toe even een wandelingetje.
Een van de honden die door haar wordt verzorgd, Rugby, is pas sinds een paar maanden tot dit miserabele leven gedoemd. Het is een nog jonge collie, wild en ontembaar enthousiast. Wat een straf voor zo'n levendige, jonge hond om zijn dagen aan de ketting te moeten slijten….
Rugby was geketend op een plek die goed zichtbaar is voor het verkeer dat over de weg voorbij komt. Op een enkeling na schijnt niemand zich te bekommeren om het lot van deze kettinghonden. Maar heel af en toe komt er iemand voorbij die zijn ogen en gevoel niet tijdelijk heeft uitgeschakeld bijj de aanblik van dit wrede verschijnsel……
Rugby bleek de afgelopen dagen te worden bijgevoerd door een onbekende. Er lagen dagelijks hondenbrokken op zijn plek.
Op zekere dag was Rugby er niet. De verzorgster nam aan dat zijn baas – een herder – met hem naar de kudde was om hem te trainen.
De volgende dag was Rugby weer terug op zijn plek. Hij had een nieuw tuig om, weliswaar wat te groot, maar wel sjiek.
De verzorgster nam aan dat de baas dit tuig vermoedelijk gebruikte bij zijn training (hoe naief kan je zijn ?)
Amorgos En de dag daarna was er geen Rugby, maar wel een briefje in het Grieks. Vrij vertaald : Ik heb deze hond wel moeten meenemen. Het is onacceptabel dat hij is geketend en de hele dag alleen is. Dieren hebben liefde nodig en ik zal het hem voor altijd geven. Denk daar maar eens over na !
Toen de baas het briefje vond was de boot, waarop Ruby hoogstwaarschijnlijk op weg was naar een beter leven, al vertrokken…..
Het ga je goed lieve Rugby !

 

Storys from Amorgos 2011-1-by Juliëtte

Amorgos_eiland=roodGreat day ! One of the chained dogs we take care of on the island of Amorgos was 'dognapped' today.  Found a note in his (sponsored) doghouse in Greek, saying : "I took this dog because it is miserable and lonely every day all of the days. Dogs need love too and I'm gonna give it to him. Think about it". I guess he is sailing to a better life now. Wish you well dear Rugby and hope you will not be the last chained dog that is dognapped ! Times are changing……

Enkelvoudig systeem

De_nullen
Speciaal voor onze geblondeerde Liburgse Held, wiens naam ik niet noem

Grote nul

NULa

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Er lopen veel verlichte geesten rond………..of ogenschijnlijk verlichte geesten.

Sommige van hen zijn op zoek naar volgelingen.                  

Zij hebben de woorden van Nietsche niet er harte genomen.

Deze zei:  Wat ?  Zoek je volgelingen ?  Je zou jezelf met tien,  honderd,  met duizend willen vermenigvuldigen ?     Zoek nullen !  Denk hieraan en weet dan dat elk systeem ter verlichting van de geest hooguit eenmaal werkt per individu.

uit ZEN zonder meester van Camden Benares  

Zen zonder Meester Camden Benares Nullen 2

 

 

 

 

 

  

Sneakers&Mars

Het is inderdaad een vreemde titel. Maar ja, je moet iets verzinnen, want de regels van dit web log zijn onverbiddelijk. Zonder titel géén stukje! Waar ik het over wil hebben? Een tijd geleden zat ik in de trein en vond daar een boek met een los velletje papier daarin. Nieuwsgierig als ik ben las ik dat velletje en er stond een vreemd, onaf verhaaltje in. Dat boek heb ik niet meer maar dat velletje, tja. Op de een of andere manier stopte ik dat weg en laatst vond ik het weer. Het blijft een raar verhaal maar had wel als gevolg dat er een leuke avond op volgde. Hot en ik gaven in die tijd wel eens leuke avonden met vrienden en bekenden. We aten wat en dronken meer. Na de maaltijd gingen we overal zitten, hangen of liggen. Lekker uitbuiken met een glas gevuld met spriritualiteiten oftewel drank.
In zo’n stemming raak je aan de praat en ik liet hen dit verhaaltje lezen. Het had geen hoofdpersoon, er waren geen ikken of hijen. Waar ging het over. Een grote rode vriend gokte zoiets van S ende M? Een ander, gaat het over muziek? We waren toen nog jong en onnozel en gingen een invulling niet uit de weg. Waar moesten we aan denken met S ende M. Nou, zei iemand, ik noem hem Jan. Wat we vergeten zijn is dat ons grootste orgaan de huid is en dat wordt eigenlijk vaak vergeten. Men gaat vaak toch recht op zijn doel af. Een ander, ik noem haar Julia, vulde aan; misschien is het nodig om je gedachtegang stop te zetten en dan verordonneerd te worden om naar je lijf te luisteren. Zuiver in het hier en nu te zijn. Puur Zen of Tao. Er is dan geen hij of ik. Een ander neemt die verantwoording over en denkt voor jou. Niet waar, riep Jan. Hij was de meest ervarene. De “meester” is de “slaaf !” Hij kijkt naar jou, volgt jou lijf, corrigeert wanneer je gaat denken en dwingt je om een weg te gaan die je nog niet kent. Eigenlijk moet je zeggen dat je samen die weg gaat. Wie leidt wie is dan de vraag. Kan het ook gaan over een zangeres die haar lied zo zingt dat het lied en zij een worden? Het lichaam is dan ook een muziek instrument en wanneer je gaat denken, gaat het mis. Of is het een danser? Ook hier gaat het om dat zodra je gaat denken de rest van het lijf struikelt. De muziek en de danser moeten een worden en samen gaan. Waarschijnlijk zijn jullie nu nieuwsgierig naar dit onaf verhaal, symfonie.

Warmte, druppels die langzaam langs de huid hun weg naar beneden zoeken.

Ze vormen hun baan,

die langzamerhand samen een beek vormend naar het diepste van de oceaan.

Knielend op een matje van sisal,

knieën die verschralen, knikken, gloeien en alom aanwezig zijn.

Een klok die tikt, tikt en nog eens tikt..

Het tikt zo zacht zodat er naar het geluid gezocht wordt en soms zo luid dat de rust die wordt verwacht moeilijk vast gehouden wordt.

De deur piept, traag zo traag.

Hartslag verhoging tot rock melodie.

De drummer van binnen houdt de maat strak en onverbiddelijk.

De ademhaling vormt de bas sectie die het hart begeleidt.

Voetstappen weerklinken in een holle ruimte.

De eiken houten vloer kraakt.

De stappen komen zo langzaam in de richting.

Stilte is de solist van dit lied.

Zuchtje in vernedering het hoofd gebogen.

Eerst bedacht ik om dit verhaal af te maken, maar ik ben de schrijver niet en om dit verder af te maken in deze stemming dat doe ik niet. Het is goed zo, anders wordt het een ander verhaal. Ik wens iedereen die dit leest zijn eigen gedachtegang toe en moge die inspirerend zijn. Zoals Hot vaak schrijft “Gegroet.”

Dat was het dan weer voor deze zomer

Na een reis van zo'n 24 uur zijn hond Papous en ik in de nacht van 5 op 6 september in Nederland aangekomen. Het regent pijpenstelen buiten en deze keer vind ik dat nu eens helemaal niet erg. Het is zooo heet geweest de afgelopen 6 weken op Amorgos ! Een drukkende, vochtige, plakkerige hitte. Geen zuchtje verkoelende wind. Soms stond ik midden in de nacht op om onder de koude douche even af te gaan koelen. Zo heet ! Nu zit ik, met de kat op schoot en de verwarming aan, achter mijn eigen snelle (Winking smile) computer en is Papous tijdelijk (?) in de opvang bij Mariette in Limburg. Hij is al dikke mik met haar hond Myrto (ook afkomstig van Amorgos). De andere hond, Polly uit Italië, moet – zoals gewoonlijk – nog even wennen aan de nieuwe situatie. Komt goed.

Er zou nog zoveel te vertellen zijn over mijn verblijf op Amorgos. Grappige voorvalletjes, maar ook zo veel verdrietige gebeurtenissen. Mijn vorige berichten heb ik bewust zo luchtig mogelijk te houden al heb ik gemerkt dat velen toch wel tussen de regels door hebben kunnen lezen dat het me niet altijd licht viel om de taken van Lamia over te nemen. Lichamelijk een zware klus, maar ook emotioneel erg belastend. Op de lege plek van de verdwenen Iroas is nu een nieuwe hond vastgeketend.  Iroas en Palavos zijn zeker niet meer in leven, niemand weet of wil zeggen wat er met hen gebeurd kan zijn. Niet teveel bij stilstaan maar….. En het is ook best even slikken wanneer het kitten dat gisteren nog vrolijk aan kwam rennen om een hapje eten te scoren nu doodgereden langs de kant van de weg ligt. Veel gedumpte kittens ook weer dit jaar, van naar schatting een week of drie, vier oud, die het moeten zien te redden zonder hun moeder. Sommigen zullen overleven, vele anderen niet…… Het sterilisatieproject dat de Amerikaanse Paola enkele jaren geleden heeft opgezet, liep deze keer niet lekker. De dierenarts van Naxos heeft dit voorjaar de sterilisatieronde op Amorgos 'overgeslagen' zodat er weer veel kittens zijn en worden geboren, die straks ook weer voor nageslacht zullen gaan zorgen. Een typisch geval van één stap vooruit en twee stappen terug! En behalve de fysieke en emotionele belasting mag ook de financiële belasting niet onvermeld blijven. Lamia verzorgt op dit moment zeven kettinghonden en tientallen katten, die in clusters leven op de plekken waar de honden liggen vastgeketend. Ik heb berekend dat het eten en de benzine (nodig om op de plekken te komen waar de honden liggen) zo'n 14,50 euro per dag kost. Dat is dus bijna 450 euro per maand. Daar komen dan nog regelmatig extra kosten bij voor medicijnen en de auto (vooral de banden houden het niet lang vol op de slecht begaanbare wegen vol stenen, kuilen en rotspunten). Geen wonder dus dat ze financieel in de problemen zit.

Voor wie kan en wil helpen : een bedragje – hoe bescheiden ook – op SNS bankrekeningnr. 96.48.24.019 ten name van Dierenhulp zonder grenzen te Valthermond, onder vermelding van 'Hulp Amorgos' zou helemaal geweldig zijn.  Geen strijkstokken, geen duurbetaalde directie en managers, maar praktische hulp aan de kettinghonden en zwerfkatten van Amorgos ! Juliëtte

N.B : voor meer informatie zie website www.dierenhulpzondergrenzen.com

AMORGOS

Waar ligt Amorgos? Die vraag probeer ik al te beantwoorden sinds dat onze hond Jesse middels vriendin Juliette daar nu al weer vijf jaar geleden vandaan kwam.Amorgos 
Het is een klein eiland in het eilandenrijk waar Griekenland uit bestaat. Een van de eilanden van een groep die ook wel de cycladen wordt genoemd. Het is niet groot, en het is er behoorlijk droog. Via google vond ik de nodige plaatjes: AMORGOS 4
Hier komt Jesse dus vandaan. De plaatjes zien er schitterend uit maar ik geloof dat zij het hier in het natte en vochtige Nederland beter heeft dan de Amorgos5 meeste beesten daar.  

Het ziet er wel schilderachtig uit daar. Hier komen dus ook de verhalen die we zijn gaan publiceren vandaan. Al geloof ik dat onze vriendin binnenkort weer naar het koude en momenteel erg herfstachtige Amorgos 3 nederland gaat komen. Waarschijnlijk opnieuw met een hond waar weer een goede plek voor gevonden moet gaan worden. We gaan in de nabije toekomst dan ook foto's van haar hand toevoegen.    Ik blijf ook nog even doorzoeken naar meer gegevens. http://nl.wikipedia.org/wiki/Amorgos  http://www.amorgos.net/  Inmiddels weet ik dat er ongeveer 1850 bewoners wonen. Ik moet weer aan het werk, de verlofgangers beginnen binnen te stromen, uit de stromende regen. Het drupt niet maar het stroompt. Gegroet.

Zo gaat dat

Vicky, de Atheense vrouw die vorig jaar een aanklacht heeft ingediend tegen Vangelis (de baas van een aantal kettinghonden waar we voor zorgen) is een paar dagen op het eiland. Haar komst heeft ze vooraf stil gehouden zodat er geen voorbereidingen konden worden getroffen om haar tegen te werken. Ze weet veel van wat er zich hier afspeelt via contacten die ze heeft met enkele locals, maar helaas is er niemand bereid om in de openbaarheid te treden en haar openlijk te ondersteunen. Degene die dat wel zou doen zou het namelijk zo goed als zeker heel moeilijk gaan krijgen in deze gesloten gemeenschap.
Gisteren heeft Vicky bericht gekregen dat haar vader in Athene is overleden. Natuurlijk wil ze zo spoedig mogelijk naar Athene terug om bij haar familie te kunnen zijn en de begrafenis te regelen. Maar helaas, de boten zijn helemaal volgeboekt en de reisagenten hebben geen boodschap aan de dood van haar vader. Zelfs met een door de familie gefaxt document van overlijden krijgt ze geen enkele medewerking. De boot is vol, helaas pindakaas.
Vicky blijft proberen maar gaat ondertussen verder met waar ze mee bezig was : foto's maken van de honden in de actuele situatie, een bezoek aan de politie, een bezoek aan de burgemeester etc.. etc.
De burgemeester hoort tijdens het onderhoud met haar dat Vicky's vader is overleden en dat zij geen ticket kan krijgen om terug te keren. Hij pakt de telefoon, belt de agence en ….. verrassing …… er zijn net twee dekplaatsen vrijgekomen waar Vicky en haar man gebruik van kunnen maken. Tjonge, is dat niet toevallig ?
Moet ik het nog duidelijker maken of is de boodschap zo ook wel helder ?
Zo gaat dat hier dus.