Mijn Held

 

yippie

Wat is een held? Vroeger, lang geleden toen de wereld nog jong was en de soldaten met poetskatoen schoten, zoals mijn geliefde ex zei toe hij nog in goede doen was. Voor mij is een held iemand die de wereld rond reisde en skône vrouwen redde van snoodaards, duivels en ander ongedierte. Ze liepen in een buitenissige outfit met een geweer in de riem, mes in zijn/haar schoen, mesjes onder haar/zijn horloge en een stengun op zijn/haar rug. Het was dan een samoerai, een cowboy, advocaat, journalist, enz.   Vroeger waren het alleen de mannetjes die zo liepen en tegenwoordig doen ook de meisjes mee. Maar ik hield veel van westerns in boeken en films. Denk dan aan old Schatterhand en Winnitoe en later S.F.  verhalen die in deze trant waren geschreven. Alhoewel, wanneer ik mezelf in gedachte zo zag lopen kon ik het me goed voorstellen dat ik zou struikelen over het een of ander aan ijzerwaren die ik droeg.  Ik ben niet zo handig. Die fase ging voorbij. Later waren het ander soort films zoals “The twelve good men” en “High Noon”. Later, toen ik groot was waren helden een ander soort mensen. Een stil mens die zonder die toeters en bellen hun heldendaden verrichtte.  Ik las boeken over de vrouwen in de 2de WO en tijdens de hongerwinter naar de boeren fietsten met een fiets zonder de rubber banden, eten bij elkaar sprokkelden en weer naar huis gingen als ze dan niet bestolen werden door de moffen, dieven en andere buitenlui. Of keek ik naar rechtbank drama’s waarin er mensen die in een jury zaten en een persoon als enige niet geloofde in de schuld van de verdachte en de andere konden weerstaan en hen een voor een kon overtuigen van zijn gelijk. Het waren allemaal mensen buiten mijn leven en ergens anders waren heel ver weg van mij qua afstand of tijd. Ineens schoot het door me heen dat ik getrouwd ben met een held. Een die ondanks die spierziekte, zijn pijn, zijn zweetaanvallen en een lijf vol medicijnen naar zijn werk gaat. Ondanks de bezuinigingen, verminderd aantal collega’s, geen invallers en toch één baas meer. Zo’n baas die direct toen ze hoorde dat  hij na 3 weken koortsaanvallen even koortsvrij was eigenlijk verwachtte dat hij weer naar zijn werk zou gaan. Toch wanneer hij vertelt van zijn werk en wat dit met hem doet en hoe hij trots vertelt van die hij kan enthousiasmeren te stoppen met drinken, gokken en medicijn gebruik. Dit  ondanks dat deze regering vindt dat verslaving geen ziekte is. Dan voel ik me trots dat deze man mijn lief is hij is mijn held en niemand die neemt dit van me af!

Advertisements

Ik wou dat ik wijs was

Ik wou dat ik wijs was

Dan wist ik wanneer te praten en wanneer stil te zijn.

Dan wist ik wanneer ik je vast moet houden en wanneer afstand te bewaren.

Dan wist ik wanneer te luisteren en wanneer te troosten.

Dan wist ik wanneer grenzeloos te zijn en wanneer ik grenzen bepaal

Ik wou dat ik wijs was maar helaas dat ben ik niet.

Ik ga je grenzen over

Praat te veel

Zwijg te veel

Respecteer je te weinig

Neem teveel als vanzelf sprekend.

Geschreven door mijn alter ego Els d.R.

Te Veel

Mix

Het zal wel allemaal een questie van planning zijn, maar voor vandaag stond er tot nu toe te veel op het programma. Daar kwam onverwacht, en daar zit 'm de kneep ook nog de twee maandelijkse nieuws brief van de Wereldwinkel bij en dat bracht me even tot wanhoop. Ik merkte vanmorgen al toen we tijdens het ontboijt onze agenda door namen samen dat Rose dacht nog twee dagen deze week, dat valt deze week dus wel mee. Ze vergat daarbij dat ik alleen afgelopen zaterdag vrij ben geweest en een beetje op mijn tandvlees aan het lopen ben. Gisteren was een echte top dag, maar we hebben het ook bepaald niet rustig aan gedaan. Korom, door mijn vermoeidheid begreep ik haar verkeerd en dat was het begin van een reeks misverstanden. Achteraf is het volstrekt duidelijk. We hadden beter bij elkaar kunnen navragen, lkijken of we het goed begrepen hadden en dergelijke, maar ja dat is achter af.

Te veel

Nu was het vroeg op om 07.00u, snel een bak koffie. Toen had er al een lampje moeten gaan branden, want die mislukte. Bleek een smerig slootwatertje. Gelukkig daarna wel een goeie en een goed ontbijt. de basis van de dag. Daarna ben ik er met Jesse vandoor gegaan. Ze heeft de gehele anderhalf uur niet echt kunnen trekken. Het kost geduld maar lukte wonderbaarlijk wel. Ik voelde me net "de hondenfluisteraar". Zo goed de communicatie met Jesse verliep, zo slecht ging het later eventjes met Rose. Door haast en druk waren we allebei kort aangebonden en dan is luisteren niet de beste knst. Het verheffen van de stem werd schreewen genoemd en binnen de kortste keren doe je elkaar zeer, zonder dat te willen.

TEDan heb je dus weinig tijd, en ga je ook nog negatieve kracht steken in misverstanden, waar je dan weer ontevreden over raakt en verdriet hebt over het aangedane en het ontvangene. Toch is alles weer goed, en er is nog een goede heldere Nieuwsbrief ook, die nu morgen samen met het Jaarverslag de deur uit kan. Poe, Ppffffffffffffffffff. Net een lekker gebakken eitje met champignons, turkse worst en kaas genuttigd als vredesmaal en beide weer tot rust. Helaas alleen zonder rust voor het werk. Ach we zullen wel zien. Moe zijn we vanavond toch wel. Voor nu gegroet. 

Communicatie met "de Spanje" tijdens heftige storm

Sinterklaas op de spanje Meldde ik gisteren Wereldwinkel blauw geel logo
nog dat we niemand kinden  Sinterklaas vinden voor de Piet Hein Eek Loterij komende week bij de Wereldwinkel in Schiedam. De vorig jaar ontstane goede contacten met de hoofdpiet van Sinterklaas hebben er vandaag toe geleid dat de Goed Heilig Man as. dinsdag op zijn verblijfplaats in het Stedelijk Museum Schiedam, natuurlijk tijdelijk omgedoopt tot het Sinterklaaspaleis, de trekking zal verrichten, en daarmee dus Sinterklaaspaleis
iemand heel blij zal maken met een schaal van Piet Hein Eek. Het was leuk. De hoofdpiet was boven de storm Logo sinterklaas schiedam uit nauwelijks te verstaan, en het contact verliep m.b.v. radio Scheveningen. De satelietverbinding met het stoomschip "de Spanje" kwam Piet Hein Eek Loterij maar
 
niet tot stand, dus moesten we het ouderwets aanpakken. Volgens de hoofdpiet is de Sint enthousiast. Sint in Schiedam vorig jaar

Dat probleem is dus getackeld, en dat op zulk een korte termijn. Sint in de Wereldwinkel Fantastisch dat zo'n druk bezette oude man daar toch tijd voor wil vrijmaken. Het contact was maar kort, want de bemanning had stevig last van misselijkheid. Ik heb ze nog net even een goede verdere reis toe kunnen wensen voor het contact verbroken werd.